เมื่อได้เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง จี้ไป๋ไม่ต้องการเป็น “คลังเลือดสำรอง” ให้พี่สาวผู้ป่วยลูคีเมียและเสแสร้งแสนดีอีกต่อไป ชาตินี้เธอเพียงต้องการหลุดพ้นจากครอบครัวที่ไม่เคยเห็นคุณค่า และใช้ชีวิตเพื่อตัวเองอย่างแท้จริง
ทว่าเธอกลับเกือบลืมเด็กหนุ่มอารมณ์ร้ายน่ากลัวคนนั้น—เซี่ยสุย
ในชาติก่อน จี้ไป๋ซึ่งร่างกายอ่อนแอหนีออกจากโรงพยาบาล ก่อนจะหมดสติอยู่ข้างถนนในยามไร้ที่ไป เซี่ยสุยเป็นคนพาเธอกลับไปดูแล ทะนุถนอมและรักเธอยิ่งกว่าสิ่งใด แม้หลังจากเธอเสียชีวิต เขายังเสียสติบุกเข้าไปพาร่างของเธอออกมาจากสถานประกอบพิธีศพ
เมื่อย้อนกลับมาเป็นเด็กสาววัยสิบหก จี้ไป๋พบว่าตนไม่ได้หวาดกลัวเขาเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ครั้นเห็นเด็กหนุ่มยืนอยู่ในมุมมืดและเฝ้ามองเธอเงียบ ๆ เธอจึงหันกลับไปยิ้มหวานให้เขา
“ถ้านายไม่ดุฉัน ฉันจะยอมเป็นเพื่อนสนิทกับนาย”
เซี่ยสุยก้มมองใบหน้าขาวผ่องของเธอ ก่อนยกมุมปากยิ้มเย็น
“ใครอยากเป็นแค่เพื่อนกับเธอกัน”
หลังกลับมาเกิดใหม่ จี้ไป๋ตั้งใจตอบแทนเซี่ยสุยและเปลี่ยนชะตาชีวิตอันขรุขระของเขา ขณะเดียวกัน เธอก็ลุกขึ้นต่อต้านครอบครัวที่ไม่เป็นธรรม ค่อย ๆ เติบโตจนกลายเป็นผู้สืบทอดกิจการ
เด็กหนุ่มผู้เติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวและเด็กสาวผู้ถูกครอบครัวทอดทิ้ง จึงกลายเป็นที่พักพิงให้กันและกัน พร้อมเยียวยาบาดแผลในหัวใจจนได้พบความสุขที่เคยสูญเสียไป