ครั้งแรกที่ฉินฉือพบอันนั่ว นางกำลังถูกไล่ล่าและหมดสติอยู่หน้าประตูลานบ้านของเขา
ฉินฉือปิดประตูทันทีโดยไม่ลังเล พลางคิดว่าใครยื่นมือช่วยนางคงเป็นคนโง่เต็มที
แล้วสุดท้ายเขาก็กลายเป็นคนโง่คนนั้นเสียเอง!
อันนั่วแสดงท่าทีต่อหน้าผู้คนอย่างหนึ่ง ลับหลังกลับเป็นอีกอย่าง วัน ๆ เอาแต่พูดเรื่องลี้ลับและเดินทางเข้าออกจวนเศรษฐีกับเหล่าผู้มีอำนาจ ดูอย่างไรก็เหมือนนักต้มตุ๋นไม่มีผิด
ฉินฉือได้แต่หัวเราะเยาะ
หญิงจอมเสแสร้งเช่นนี้ วันหน้าผู้ใดแต่งนางเป็นภรรยา ผู้นั้นคงโชคร้ายไปตลอดชีวิต!
แล้วเขาก็กลายเป็นคนโชคร้ายที่ตนเคยกล่าวถึงอีกครั้ง
ฉินฉือได้แต่ยอมรับว่า คราวนี้ถูกตบหน้าเข้าอย่างจังเสียแล้ว!
ต่อมาชื่อเสียงของอันนั่วโด่งดังไปทั่วแคว้นเยี่ยน ศัตรูเก่าจึงตามรอยมาหานาง เมื่อเห็นท่าไม่ดี อันนั่วก็ทิ้งทรัพย์สินก้อนโตเอาไว้ ก่อนเก็บสัมภาระเตรียมหลบหนีในคืนนั้น
ทว่านางยังเก็บของไม่ทันเสร็จ ก็ถูกสามีร่างกายอ่อนแอซึ่งเพิ่งสอบได้เป็นบัณฑิตอันดับสามขวางเอาไว้ภายในห้อง
ฉินฉือกล่าวว่า “คิดจะหอบเงินหนีหรือ ไม่มีทาง!”
อันนั่วรีบแก้ตัว “ข้ากำลังถูกไล่ฆ่า!”
“สามีจะคุ้มครองเจ้าเอง”
“แต่ฝ่ายนั้นมีผู้หนุนหลังยิ่งใหญ่มาก!”
ฉินฉือก้มมองนางแล้วเอ่ยปลอบ “เด็กดี ผู้หนุนหลังของสามีก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน”
ก่อนพบอันนั่ว ฉินฉือเพียงต้องการหลบซ่อนอยู่ในชนบท ใช้ชีวิตอันน่าขันนี้ให้ผ่านพ้นไปอย่างเงียบ ๆ แต่หลังจากได้พบนาง ความคิดของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไป…