เพราะดึกมากแล้ว ทุกอย่างจึงทำได้เพียงรอจัดการในภายหลัง
หลี่จื่อเฉียวถูกพ่อฉินเปลี่ยนชื่อเป็นฉินซีทันที และกลับไปพักที่ตระกูลฉินพร้อมฉินเหยียน
พอกลับถึงบ้าน ฉินซีก็ง่วงจนตาปรือ ต่อให้มีอารมณ์ความรู้สึกมากแค่ไหน เขาก็ยังเป็นเด็กที่กำลังโต สุดท้ายก็เหนื่อยจนฝืนไม่ไหว
ฉินเหยียนเฝ้าเด็กอยู่ข้างเตียง ไม่ยอมจากไปแม้แต่ก้าวเดียว
พ่อฉินกับแม่ฉินก็เข้ามาดูหลานชายด้วยสีหน้าเปี่ยมความรัก
สุดท้ายฉินเสียนก็เข้ามาเช่นกัน
“เฟยเฟยล่ะ” แม่ฉินถาม
ฉินเสียนตอบว่า “กลับห้องไปพักแล้ว”
ทันใดนั้นสายตาของทุกคนก็หันมาจับจ้องเขา ยกเว้นเจ้าฉินซีน้อยที่หลับสนิทส่งเสียงหายใจฟืดฟาด
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเราได้ยินเสียงในใจของเฟยเฟยจริงๆ เหรอ” พ่อฉินถาม
ฉินเสียนจึงเล่าเรื่องที่บริษัทช่วงกลางวันให้ฟัง
“ตอนนี้มีแค่พวกเราที่ได้ยิน”
“ตอนนี้ไม่ได้ยินแล้วใช่ไหม” แม่ฉินถามอย่างสงสัย
“เป็นเรื่องระยะทาง เหมือนเวลาคนพูดกัน ถ้าอยู่ไกลก็ไม่ได้ยิน” ฉินเสียนตอบ
“ครั้งนี้ต้องขอบคุณเธอจริงๆ ที่ช่วยทั้งฉันและเสี่ยวซีไว้ เรื่องพวกนั้นเธอไปรู้มาจากไหนกัน” ฉินเหยียนยังคงเหมือนอยู่ในภวังค์ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป จนไม่สมจริงเหมือนฝัน
ถ้าจี้เฟยไม่ได้เปิดโปงความจริง เธอกับฉินซีอาจไม่มีวันได้รู้จักกันไปตลอดชีวิต แค่คิดก็ยังกลัว
“ผมคิดว่าช่วงนี้เอง เธอน่าจะได้รับพลังพิเศษที่สามารถตรวจสอบเรื่องทุกอย่างได้ ส่วนที่พวกเราได้ยินเสียงในใจของเธอน่าจะเป็นอุบัติเหตุ ผมแนะนำว่าให้รักษาสถานการณ์แบบนี้ไว้ก่อน รอให้น้องสามกับน้องสี่กลับมา แล้วค่อยดูว่าพวกเขาได้ยินด้วยไหม”
เรื่องเหนือธรรมชาติแบบนี้ ไม่มีใครรับมือเป็น ทำได้แค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปก่อน
“รู้สึกว่าเฟยเฟยเปลี่ยนไปนะ” ฉินเหยียนพูดอย่างทอดถอนใจ
ตอนเธอแต่งงาน จี้เฟยเพิ่งถูกรับกลับเข้าตระกูลฉิน ดังนั้นทั้งสองจึงใช้เวลาอยู่ด้วยกันไม่มาก รู้แค่ว่าจี้เฟยเป็นคนค่อนข้างเก็บตัว หลังจากเกิดเรื่องจนแต่งงาน ก็มักได้ยินแม่บ่นว่าฉินเสียนกับจี้เฟยกลายเป็นคู่แต่งงานที่ไม่ลงรอยกัน
“จริงๆ ตอนเด็กเฟยเฟยก็ฉลาดแก่นเซี้ยวแบบนี้แหละ หลังจากพ่อแม่เธอเสีย แล้วโดนญาติฝั่งตระกูลรังแก ก็คงทิ้งปมในใจไว้ เลยทำให้นิสัยเปลี่ยนไป ตอนนี้กลับดูเหมือนสมัยเด็กอีกครั้งแล้ว” แม่ฉินพูดพลางนึกถึงอดีต
“สรุปแล้ว เฟยเฟยไม่เพียงช่วยกำจัดปัญหารอบตัวนาย แต่ยังช่วยพี่สาวกับหลานชายคนโตของนายด้วย” พ่อฉินตบไหล่ฉินเสียน “ต้องตอบแทนเธอดีๆ”
แม่ฉินนึกถึงเรื่องวันนี้แล้วหัวเราะ
“เฟยเฟยน่ะปากไม่ตรงกับใจ จริงๆ แล้วเป็นเด็กจิตใจดี ปกติลูก ก็อดทนกับเธอหน่อย”
ฉินเหยียนเองก็พูดด้วยความกังวล
“ในเมื่อเรื่องแต่งงานเป็นนายที่ตกลงเอง ก็อย่าให้เธอต้องใช้ชีวิตเหมือนฉัน”
สิ่งที่พวกเขาหวังคือให้ฉินเสียนเปิดใจ มองเห็นความดีของจี้เฟย และความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดีขึ้น หากสุดท้ายไปกันไม่ได้จริงๆ ก็ขอให้แยกทางกันดีๆ อย่าลงเอยด้วยความแค้น
ต้องรู้ไว้ว่า จนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่เคยนอนห้องเดียวกันเลย
ฉินเสียนไม่ได้คิดมาก แค่นึกถึงท่าทีงกเงินของจี้เฟย
“ผมจะโอนเงินให้เธอ”
คนตระกูลฉินทั้งสาม: ……
เป็นไปได้ไหมว่าที่อีกฝ่ายต้องการคือเขา ไม่ใช่เงิน เงินจะไปเทียบกับความรักได้ยังไง
เหมือนฉินเสียนจะอ่านสายตาของทั้งสามออก เขาจึงพูดว่า
“เธอชอบเงิน เรื่องวันนี้ตอนกลางวัน ผมโอนเงินให้ เธอดีใจมาก”
ทั้งสามคนพูดไม่ออก ได้แต่รู้สึกว่าความฉลาดทางอารมณ์ของฉินเสียนช่างน่าเป็นห่วง
แต่พริบตาถัดมา ก็เห็นฉินเสียนขมวดคิ้วขึ้นมา
“ช่างเถอะ เธอบริหารเงินไม่เป็น ผมช่วยลงทุนให้ดีกว่า”
ทั้งสามคนไม่เข้าใจนัก แต่ก็ยังดีใจ ในสายตาพวกเขา อย่างน้อยฉินเสียนก็เริ่มใส่ใจจี้เฟยแล้ว
แต่ความจริงแล้ว ฉินเสียนเพิ่งนึกถึงความคิดสุดป่าเถื่อนของจี้เฟยขึ้นมาได้
มุมปากเขากระตุก ถ้าหย่ากันจริง ยังไงก็ต้องแบ่งให้เธอแน่นอน แต่ถ้าไม่หย่า เขาก็ยังไม่ใจกว้างถึงขั้นให้เงินเมียตัวเองไปหาเด็กหนุ่มรุ่นน้องหรอก
แต่กันโจรจากข้างนอกได้ ยังไงก็กันโจรในบ้านยาก
ตอนกลับห้อง ฉินเสียนตั้งใจจะคุยเรื่องลงทุนให้จี้เฟยก่อน
แต่ยังไม่ทันเคาะประตู ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องในใจดังมาจากข้างใน
เสียงในใจกับเสียงพูดปกติมีความต่างกันเล็กน้อย พอฟังบ่อยๆ ก็แยกออกได้
【อ๊าก! รวยแล้ว! คุณพ่อคุณแม่ฉินกับฉินเหยียน ทำไมพวกเขาถึงโอนเงินให้ฉันกันหมดเลย!】
【อ๋อ ที่แท้ก็ขอบคุณที่ฉันเผลอเปิดโปงทุกอย่างเข้า】
【ทุกคนเป็นคนดี ฉันก็เป็นคนดีจริงๆ ด้วย คนดีได้ดีสินะ】
【รวมกับก่อนหน้านี้ ทั้งหมดก็…สิบล้าน! วันเดียวฉันได้เงินตั้งสิบล้าน! โอ้โห ต่อให้หลังจากนี้หย่ากับฉินเสียนแล้วต้องออกจากบ้านตัวเปล่าก็ไม่กลัวแล้ว…เด็กหนุ่มน้อย เด็กหนุ่มสายดุ ซิกซ์แพ็กแปดก้อน ฮี่ๆ】
ภายในห้อง จี้เฟยกำลังนอนกลิ้งอยู่บนเตียง กอดโทรศัพท์ส่งข้อความขอบคุณทีละคน ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูทุ้มหนักดังขึ้น
จี้เฟยเดินไปเปิดประตูอย่างสงสัย ก็เห็นร่างสูงของฉินเสียนยืนขวางอยู่หน้าประตู สีหน้าดูแปลกๆ เล็กน้อย
เขาก้มมองเธอจากด้านบน ดวงตาดำสนิทกับขนตายาวทอดต่ำ สายตาที่มองลงมาทำให้คนรู้สึกถูกกดดันอย่างประหลาด
“มีอะไรเหรอ” จี้เฟยอดหัวใจเต้นเร็วไม่ได้
เรื่องนี้ก็โทษเธอไม่ได้ ใครจะไปใจเย็นได้เวลาถูกหนุ่มหล่อสูงศักดิ์เย็นชาจ้องแบบนี้
【เขามาทำไมกันนะ ฉันรู้แล้ว มาส่งค่าขอบคุณให้อีกแน่ ต้นทุนฉันเพิ่มอีกแล้ว! โอ๊ยเย!】
ฉินเสียน: ……
“เอาเงินทั้งหมดที่เธอมีมาให้ผม”
จี้เฟย: ?
“ผมจะช่วยจัดการลงทุนให้ ใช้เงินต่อเงิน รับรองกำไรแน่นอน”
จี้เฟย: !
“คิดดีแล้วค่อยมาหาผม”
พูดจบ ฉินเสียนก็กลับห้องตัวเองไป
ชาติก่อนจี้เฟยเป็นมนุษย์เงินเดือน พูดตรงๆ ว่าเหนื่อยมาก ชาตินี้เธอแค่อยากนอนใช้ชีวิตชิลๆ ไปวันๆ
หลังทะลุมิติมา เธอตรวจสอบบัญชีของร่างเดิมทันที พอเห็นยอดเงิน จี้เฟยถึงกับร้องไห้
ไม่มีแม้แต่เหมาเดียว!
แม้เจ้าของร่างเดิมจะทำงานในวงการบันเทิง แต่ก็เป็นแนวเล่นๆ เพราะไม่มีพรสวรรค์อะไร นอกจากหน้าตาดี ดังนั้นจึงรับงานโฆษณาเสียมากกว่า
โฆษณาพวกนั้นส่วนใหญ่ได้มาเพราะเส้นสาย เงินที่ตกถึงมือเจ้าของร่างเดิมจึงไม่มากนัก
เดิมทีผู้ใหญ่ตระกูลฉินให้เงินค่าขนมเจ้าของร่างอยู่แล้ว แต่หลังแต่งงาน ค่าใช้จ่ายทุกอย่างของเธอล้วนพึ่งฉินเสียน
ถึงแม้ความสัมพันธ์ของฉินเสียนกับเจ้าของร่างเดิมจะย่ำแย่ แต่เขาไม่เคยจำกัดการใช้เงิน บัตรเสริมก็เปิดให้ใช้มาตลอด เจ้าของร่างเดิมจึงไม่เคยกังวลเรื่องเงิน
แต่จี้เฟยต่างออกไป
ใช้บัตรผู้ชาย เธอไม่มีความรู้สึกปลอดภัย! เงินอยู่ในชื่อของตัวเองถึงจะอุ่นใจกว่า
ตอนนี้เงินในตัวจี้เฟย ก็คือเงินโอนทั้งหลายที่ได้วันนี้
นั่งกินเงินเก่าไปวันๆ ก็ไม่ใช่นิสัยของเธอ ดังนั้นข้อเสนอของฉินเสียนจึงทำให้เธอหวั่นไหวมาก
ยังไงคนธรรมดาอย่างเธอก็ไม่มีทางเก่งเรื่องลงทุนสู้คนอัจฉริยะที่บริหารกลุ่มบริษัทใหญ่ได้ตั้งแต่อายุยังน้อยอยู่แล้ว
คิดได้แบบนี้ จี้เฟยก็เดินไปเคาะประตูห้องฉินเสียน
เคาะอยู่ตั้งนานก็ยังไม่มีคนเปิด จี้เฟยเริ่มหงุดหงิดจนบ่นในใจ
【อะไรเนี่ย ไม่ใช่เขาให้ฉันมาหาเองเหรอ】
ตอนนี้จี้เฟยยืนอยู่ตรงโถงทางเดิน เสียงในใจจึงกระจายไปได้ไกล ทำเอาคนสามคนในห้องฉินเหยียนได้ยินกันหมด ต่างพากันเปิดประตูแง้มออกมาแอบดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เกิดอะไรขึ้น หรือว่าฉินเสียนจะเปิดใจแล้ว ยอมให้จี้เฟยเข้าห้องไปนอนด้วยเสียที
ทั้งสามคนตื่นเต้นกันมาก
และตอนที่จี้เฟยเริ่มโมโหจนคิดจะยอมแพ้ ประตูก็เปิดออก
ทันใดนั้น ไอน้ำจางๆ ปนกลิ่นฮอร์โมนผู้ชายก็พุ่งเข้ามาปะทะหน้า ดับความหงุดหงิดของจี้เฟยลงทันที
ฉินเสียนกำลังสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ ผมเปียกชื้น เขาใช้มือข้างหนึ่งถือผ้าขนหนูสีขาวเช็ดผม อีกมือจับประตูไว้
ใบหน้าคมคายราวภาพหมึกจีนยิ่งขับให้ดวงตาดูลุ่มลึก ความร้อนจากไอน้ำทำให้แก้มมีสีแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่ยังไม่แดงเท่าสีริมฝีปาก
ผู้ชายที่เปียกชื้นตรงหน้า ดูนุ่มนวลและสบายๆ มากกว่าปกติที่มักเคร่งขรึมเย็นชา
เพราะท่าทางโน้มตัวเล็กน้อย ทำให้คอเสื้อคลุมที่รีบสวมยิ่งเปิดกว้าง เผยให้เห็นทุกอย่างอย่างชัดเจน
แสงสีขาวนวลสะท้อนหยดน้ำที่ยังเกาะอยู่บนหน้าอกเป็นประกาย ยิ่งขับเน้นกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบนั้นให้เด่นชัด
จี้เฟยเบิกตากลมโต แทบลืมไปเลยว่าตัวเองมาทำอะไร เมื่อครู่ยังหงุดหงิดอยู่แท้ๆ
【หนึ่ง สอง สาม…】
ฉินเสียนมองเธออย่างแปลกใจ ก่อนจะได้ยินจี้เฟยกลืนน้ำลายดังเอื๊อก
【โอ๊ยบ้าเอ๊ย ไหล่นี่ กล้ามท้องนี่ หุ่นอะไรดีขนาดนี้! ฉันจะเป็นลมแล้ว!!!】
ตอนแรกใบหน้าฉินเสียนร้อนวูบขึ้นมา จากนั้นก็ยืดตัวตรง สูดหายใจลึก แถมยังไม่คิดดึงเสื้อคลุมให้มิดชิด สีหน้าดูสงบอย่างยิ่ง
หึ เห็นไหม ซิกซ์แพ็กแปดก้อน!