ถานเยี่ยนลู่กลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์โดยไม่มีความทรงจำจากชาติก่อน แต่ลึกลงไปในใจของเธอกลับมีความยึดมั่นอย่างหนึ่งคอยบอกเธออยู่เสมอว่า เธอต้องตามหาคนคนหนึ่ง และคนคนนี้สำคัญกับถานเยี่ยนลู่อย่างมาก
แต่คนคนนั้นเป็นใคร หน้าตาเป็นอย่างไร แม้แต่ถานเยี่ยนลู่เองก็ไม่รู้
ทว่าในความฝัน ถานเยี่ยนลู่มักจะฝันเห็นผู้ชายคนหนึ่งที่ลำคอมีลายเกล็ดปลา ใบหน้าของชายคนนั้นพร่าเลือน มองเห็นชัดเพียงลายเกล็ดปลาบนลำคอเท่านั้น
ถานเยี่ยนลู่รู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นช่างคุ้นเคยเหลือเกิน เธออยากมอบน้ำตาที่ล้ำค่าที่สุดของตัวเองให้กับเขา และยังมีเสียงหนึ่งจากก้นบึ้งของหัวใจคอยเร่งเร้าให้ถานเยี่ยนลู่อุทิศทั้งชีวิตเพื่อผู้ชายคนนี้
เมื่อถานเยี่ยนลู่อายุได้สิบเจ็ดสิบแปดปี เธอก็เติบโตเป็นหญิงสาวที่สง่างาม งดงามและโดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง
และในช่วงเวลานั้นเอง จุดเปลี่ยนของชะตาชีวิตถานเยี่ยนลู่ก็มาถึง ตอนที่ถานเยี่ยนลู่อายุสิบเจ็ดปี เธอไปต่อแถวซื้อขนแกะที่ห้างสรรพสินค้า
แต่แล้วก็เกิดความวุ่นวายขึ้นในฝูงชน ผู้คนที่ต่อแถวเบียดเสียดกันไปมา กระทั่งมีคุณป้าหลายคนผลักกันไปมา
ถานเยี่ยนลู่ยืนไม่มั่นคง ถูกคนด้านหน้าชนจนเสียหลักและตกลงมาจากบันได
ด้านล่างของห้างสรรพสินค้าเป็นกองไม้ที่ร้านเตรียมไว้สำหรับทำตู้ ไม้ที่ตัดไว้แล้ววางซ้อนกันโดยมีมุมแหลมไม่เสมอกัน หากศีรษะกระแทกเข้าไป คงไม่ใช่เรื่องเล็กแน่นอน
เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหันจนไม่มีใครตั้งตัวทัน ในช่วงเวลาคับขันนั้น มีคนคนหนึ่งยกกระเป๋าเดินทางใบหนึ่งไปขวางไว้ตรงหน้ากองไม้
ถานเยี่ยนลู่ตกจากบันไดลงมากระแทกเข้ากับกระเป๋าเดินทางพอดี จึงไม่ได้ชนเข้ากับกองไม้โดยตรง เพราะมีกระเป๋าเดินทางช่วยรองรับแรงกระแทก จึงหลีกเลี่ยงเหตุไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นได้
คนที่ช่วยชีวิตถานเยี่ยนลู่ไว้ก็คือชายหนุ่มคนหนึ่ง หน้าตาหมดจดได้รูป เป็นรูปลักษณ์ของผู้ชายที่คนในยุคหกสิบเจ็ดสิบชื่นชอบ ดูเป็นคนที่น่าเชื่อถือ และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการพบกันครั้งแรกระหว่างถานเยี่ยนลู่กับเกาเส้าหลิน
ชายหนุ่มคนนั้นมีใบหน้าหมดจดได้รูป เพียงแต่ว่าบริเวณลำคอของเขากลับมีลายเกล็ดปลาผืนหนึ่งที่สะดุดตาเป็นอย่างมาก
หลังจากถานเยี่ยนลู่มองเห็นหน้าตาของชายคนนี้อย่างชัดเจน สายตาของเธอก็ถูกลายเกล็ดปลาบนลำคอดึงดูดในทันที หัวใจของเธอเต้นแรง ราวกับในที่สุดก็ได้พบคนคนนั้นเสียที จากนั้นก็มีแรงกระตุ้นสายหนึ่งผุดขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ เธออยากมอบน้ำตาอันล้ำค่าของตัวเองให้ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้
ส่วนเกาเส้าหลิน หลังจากช่วยถานเยี่ยนลู่ไว้ได้ ก็ถูกความงดงามของเธอดึงดูดจนตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ อีกทั้งในใจของเขายังมีความรู้สึกอย่างหนึ่งว่า ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ควรจะเป็นของเขา
ถานเยี่ยนลู่กับเกาเส้าหลินจึงได้รู้จักกันเพราะอุบัติเหตุครั้งนี้ ทั้งที่ยังไม่รู้จักแม้แต่ภูมิหลังครอบครัวของอีกฝ่าย ถานเยี่ยนลู่กลับเกิดความรู้สึกอยากแต่งงานกับเกาเส้าหลินขึ้นมาเสียแล้ว
เกาเส้าหลินเป็นฝ่ายขอถานเยี่ยนลู่แต่งงานก่อนเสียด้วยซ้ำ หลังจากถานเยี่ยนลู่ตอบตกลงแล้ว เธอจึงค่อยได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวของเกาเส้าหลิน
เกาเส้าหลินไม่ใช่คนในเมือง แต่เป็นคนชนบท ที่มาเมืองหงเฉิงก็เพื่อเข้ารับการฝึกอบรมที่โรงพยาบาลใหญ่แห่งหนึ่งเท่านั้น เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาฝึกอบรม เขาก็ต้องกลับชนบท
ส่วนบ้านเกิดของเกาเส้าหลินอยู่ที่มณฑลเป่ย์ เจียงพั่นอวี๋อ่านมาถึงตรงนี้ก็อดบ่นในใจไม่ได้ มณฑลเป่ย์ตั้งกว้างใหญ่ขนาดนั้น จะหาโรงพยาบาลใหญ่สักแห่งไว้ฝึกอบรมเกาเส้าหลินไม่ได้เชียวหรือ หรือว่าที่นั่นไม่มีหมอฝีมือดีสักคน?
แล้วทำไมเกาเส้าหลินถึงต้องเดินทางไกลนับพันลี้มาฝึกอบรมที่โรงพยาบาลในเมืองเล็ก ๆ อย่างหงเฉิงด้วย เรื่องนี้ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!
แต่เมื่อถานเยี่ยนลู่รู้ว่าเกาเส้าหลินเป็นคนชนบท เธอกลับไม่เสียใจที่ได้ให้คำมั่นว่าจะใช้ชีวิตร่วมกับเขา
หลังจากรู้ที่อยู่บ้านเกิดของเกาเส้าหลินแล้ว เธอก็ไม่สนใจคำคัดค้านของคนในครอบครัว รีบไปสมัครลงชนบทด้วยตัวเอง ยอมเดินทางไกลนับพันลี้เพื่อตามหาความรัก เพียงเพื่อมอบน้ำตาอันล้ำค่าของตัวเองให้เกาเส้าหลิน
เจียงพั่นอวี๋อ่านมาถึงตรงนี้ก็ตาค้าง นี่... นี่มันน้องหลินชัด ๆ ไม่ใช่หรือ!
มีทั้งเรื่องของนางเซียนจั้งจูในเรื่อง ความฝันในหอแดง ที่ถูกหลอกให้ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อตอบแทนบุญคุณด้วยการคืนน้ำตาให้เทพบริวารเสินอิง แล้วหลินไต้อวี้ก็เดินทางไกลจากหยางโจวมายังคฤหาสน์หรงกั๋วกง ทั้งมอบตัวเองและทรัพย์สินมหาศาลของตระกูลหลินให้คฤหาสน์หรงกั๋วกงผลาญจนหมด สุดท้ายลูกพี่ลูกน้องที่ไร้ประโยชน์คนนั้นกลับไปแต่งงานกับเซวี่ยเป่าไช่ ยัยอ้วนแซ่เซวี่ย แล้วหลินไต้หยูยังต้องเอาชีวิตของตัวเองไปสังเวยให้กับเรื่องทั้งหมดอีกด้วย!
ต่อมาก็มีนางเงือกที่เดินทางไกลนับพันลี้เพื่อมอบตัวเอง มอบตัวช่วยพิเศษอย่างน้ำตาให้กับผู้ชายคนหนึ่ง เพียงเพื่อผู้ชายคนเดียวอย่างนั้นหรือ? ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน คนที่เลือกเดินบนเส้นทางทุ่มเทฝ่ายเดียว มีสักกี่คนที่จบลงด้วยดี?
เรื่องแบบนี้เอาเป็นแบบอย่างไม่ได้เด็ดขาด!
ภาพตรงหน้าของเจียงพั่นอวี๋ยังคงดำเนินต่อไป หลังจากนั้นถานเยี่ยนลู่ก็ลงชนบทในที่สุด และได้พบกับเกาเส้าหลินตามที่หวังไว้ เดิมทีเธอคิดว่าความรักอันแสนงดงามกำลังจะเริ่มต้นขึ้น
แต่สิ่งที่ถานเยี่ยนลู่คาดไม่ถึงก็คือ เกาเส้าหลินไม่อาจแต่งงานกับเธอได้เลย เพราะที่ชนบทมีคนคนหนึ่งกำลังพัวพันกับเขาไม่ยอมปล่อย
ที่สำคัญก็คือ เกาเส้าหลินเคยแต่งงานมาแล้ว เพียงแต่ภรรยาคนแรกเสียชีวิตไปแล้วเท่านั้น และตอนนี้เกาเส้าหลินกำลังถูกบีบให้แต่งงานใหม่ แต่คนที่บีบให้แต่งงานไม่ใช่ถานเยี่ยนลู่ หากเป็นพี่สะใภ้ของเกาเส้าหลิน
ภรรยาคนแรกของพระเอกเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย ส่วนคนที่พระเอกจะแต่งงานด้วยเป็นครั้งที่สองกลับกลายเป็นพี่สะใภ้ของตัวเอง เพราะพี่สะใภ้ก็กลายเป็นแม่ม่ายเช่นกัน
เหตุผลที่พี่สะใภ้ของเกาเส้าหลินยืนกรานจะแต่งงานกับเกาเส้าหลินนั้น มีสาเหตุอยู่ ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? ก็เพราะพี่ชายของเกาเส้าหลินมีลูกไม่ได้
แต่ตระกูลสาขาใหญ่ของตระกูลเกาจะปล่อยให้ขาดผู้สืบสกุลไม่ได้ ดังนั้นเกาเส้าหลินจึงต้องรับภาระดูแลทั้งสองครอบครัว แทนพี่ชายของตัวเองในการมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยากับพี่สะใภ้
หลังจากนั้นพี่สะใภ้ของเกาตระกูลก็ให้กำเนิดลูกชายหนึ่งคนและลูกสาวหนึ่งคน เรื่องนี้เดิมทีไม่มีใครรู้ เพราะพูดออกไปก็ไม่ใช่เรื่องน่าฟัง
แต่เรื่องของโลกย่อมไม่แน่นอน วันหนึ่งพี่ชายของเกาเส้าหลินขึ้นเขาไปตัดฟืน แล้วถูกหมูป่าขวิดจนเสียชีวิต เสาหลักของครอบครัวสาขาใหญ่จึงล้มลงเช่นนี้
เหลือเพียงพี่สะใภ้เกาที่ต้องเลี้ยงดูลูกสองคน ชีวิตหลังจากนั้นย่อมยากลำบากพอสมควร ขณะเดียวกันภรรยาคนแรกของเกาเส้าหลินก็เสียชีวิตไปแล้วเช่นกัน
ตอนนี้เกาเส้าหลินก็อยู่ตัวคนเดียว พี่สะใภ้เกาจึงเริ่มมีความคิดขึ้นมา และเรียกร้องให้เกาเส้าหลินแต่งงานกับเธอ ความสัมพันธ์ระหว่างเกาเส้าหลินกับพี่สะใภ้เกาจึงถูกเปิดเผยออกมา
ผู้คนจึงได้รู้ว่าลูกทั้งสองคนที่พี่สะใภ้เกาให้กำเนิดนั้น แท้จริงแล้วเป็นลูกของเกาเส้าหลิน ส่วนพี่สะใภ้เกาจะถูกผู้คนชี้หน้าซุบซิบนินทาอย่างไรก็ไม่สนใจ คนประเภทที่ยอมทิ้งศักดิ์ศรีไปแล้วเช่นนี้ คนอื่นก็ทำอะไรเธอไม่ได้จริง ๆ
พี่สะใภ้เกาคอยตามตื๊อเกาเส้าหลินให้แต่งงานกับเธอ หากทั้งสองแต่งงานกัน ต่อไปก็จะกลายเป็นครอบครัวสี่คนที่พร้อมหน้าพร้อมตา
ถานเยี่ยนลู่หอบข้าวของพะรุงพะรังลงชนบทมา พร้อมจินตนาการว่าเธอกับเกาเส้าหลินจะได้แต่งงานกัน แล้วใช้ชีวิตอย่างหวานชื่นไปตลอดชีวิต แต่หลังจากที่เธอทิ้งทุกอย่างและยอมเดินทางมาถึงชนบทโดยไม่ลังเล เธอจึงพบว่าตัวเองถูกเกาเส้าหลินหลอกเสียแล้ว
ถานเยี่ยนลู่เจ็บปวดเป็นอย่างมาก เกาเส้าหลินเปิดเผยความในใจและแสดงความจริงใจต่อถานเยี่ยนลู่ เขาบอกว่าการที่พี่สะใภ้เกาคอยตามตื๊อไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ เพียงแต่เป็นเพราะความรับผิดชอบเท่านั้น คนที่เขารักจริง ๆ ยังคงเป็นถานเยี่ยนลู่
เมื่อเผชิญหน้ากับคำสารภาพรักอันลึกซึ้งของเกาเส้าหลิน ถานเยี่ยนลู่รู้สึกทุกข์ทรมาน ค่านิยมและเหตุผลของเธอต่อสู้อย่างไม่หยุดยั้งกับเสียงที่ดังอยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ ถานเยี่ยนลู่รู้ดีว่าหากยังไปพัวพันกับเกาเส้าหลินต่อ นั่นเท่ากับกำลังทำลายครอบครัวของคนอื่น
การอบรมสั่งสอนที่ถานเยี่ยนลู่ได้รับมาตั้งแต่เด็กไม่อนุญาตให้เธอทำเช่นนั้น เธอจึงกดเสียงในใจเอาไว้และปฏิเสธที่จะติดต่อกับเกาเส้าหลินอีก แต่เมื่อถานเยี่ยนลู่ทำเช่นนี้ เธอเองก็เจ็บปวดอย่างมาก หลังจากเอ่ยคำปฏิเสธออกไป เสียงที่อยู่ในก้นบึ้งของหัวใจก็ทรมานจนแทบทนไม่ไหว ราวกับมีมือใหญ่ข้างหนึ่งกำหัวใจของเธอไว้แน่น เจ็บปวดจนแทบหัวใจแหลกสลาย
หลังจากพูดคำตัดขาดกับเกาเส้าหลินแล้ว เธอก็เดินไปทำงานด้วยสภาพจิตใจที่เลื่อนลอย ผลคือถานเยี่ยนลู่ถูกคนผลักตกลงไปในน้ำ เกือบจมน้ำตาย แต่เกาเส้าหลินเป็นคนช่วยเธอขึ้นมา
เกาเส้าหลินพาถานเยี่ยนลู่ที่เนื้อตัวเปียกโชกกลับไปยังที่พักของเยาวชนผู้มีการศึกษา ชายหญิงที่ไม่ได้แต่งงานกัน อยู่กันตามลำพัง แถมหนึ่งในนั้นยังมีข่าวพัวพันกับพี่สะใภ้ของตัวเอง ทั้งสองยังเปียกโชกไปทั้งตัว ใครเห็นเข้าจะไม่เอาไปซุบซิบนินทาสักสองสามประโยคได้อย่างไร
เกาเส้าหลินผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับถานเยี่ยนลู่ก็จริง แต่เขาก็ช่วยชีวิตเธอไว้ เสียงที่อยู่ในก้นบึ้งของหัวใจจึงคอยบอกถานเยี่ยนลู่อยู่ไม่หยุดว่า เธอควรให้อภัยเขา
ถานเยี่ยนลู่ถูกเสียงในใจคอยล้างสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ค่านิยมและเหตุผลของเธอกลับเตือนเธอว่า คนที่ไม่ซื่อสัตย์อย่างเกาเส้าหลินไม่ควรเข้าไปพัวพันด้วย จนทั้งตัวของถานเยี่ยนลู่แทบสับสนจนจะเป็นปม
แต่สิ่งที่ถานเยี่ยนลู่ไม่รู้ก็คือ ระหว่างที่เธอกับเกาเส้าหลินกำลังยื้อยุดกันอยู่นั้น มีคนเห็นเหตุการณ์เข้า
และคนที่เห็นเหตุการณ์นั้นก็บังเอิญเป็นคนที่ไม่ชอบถานเยี่ยนลู่อยู่แล้ว ตอนนี้เมื่อจับจุดอ่อนของถานเยี่ยนลู่ได้ จึงนำเรื่องนี้ไปป่าวประกาศเสียทั่ว
ชื่อเสียงของถานเยี่ยนลู่จึงถูกข่าวลือเหล่านั้นทำลาย ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่มีหลักฐานที่จะพิสูจน์ได้ว่า ก่อนจะมาลงชนบท เธอกับเกาเส้าหลินเคยรู้จักกัน และเกาเส้าหลินเคยขอเธอแต่งงาน
ก่อนลงชนบท ถานเยี่ยนลู่ก็ไม่รู้เลยว่าครอบครัวของเกาเส้าหลินเป็นแบบนี้ เธอเป็นฝ่ายถูกหลอก
ในช่วงเวลาที่เกาเส้าหลินควรจะออกมาพูดเพื่อถานเยี่ยนลู่สักคำ เขากลับไม่พูดอะไรเลย เอาแต่หดหัวเป็นเต่าอย่างเงียบ ๆ