เวลาย้อนกลับไปตอนห้าโมงครึ่งเย็น ก่อนที่หลีหานจะเข้าไปในตึกของบริษัทลู่เต่า เธอได้โทรหาซือจิ่วอิน เธอรู้สึกว่าแผนรับมือที่เตรียมมายังขาดอะไรบางอย่าง
“คุณซือคะ ฉันกังวลว่าคนที่เชื่อรายงานของเฮ่อชินชินจะมีมากกว่า คำชี้แจงอาจไม่มีใครสนใจ”
“ข่าวลือมักวิ่งเร็วกว่าความจริง กระแสของข่าวลือก็มักแรงกว่าการชี้แจง”
หลีหานถอนหายใจ “ช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีข่าวหลายเรื่อง ถึงสุดท้ายจะมีการชี้แจงแล้ว แต่สิ่งที่ฝังอยู่ในความทรงจำของคนส่วนใหญ่ กลับยังเป็นข่าวลือผิดๆ ที่ค่อยๆ ฝังในหัวพวกเขา”
ซือจิ่วอินรับสายจากหลีหานแล้วรู้สึกพอใจ อย่างน้อยเด็กคนนี้ก็รู้จักหาคนมาช่วยคิด เธอดูไลฟ์ไปด้วยแล้วพูดไปด้วย “ถ้าอย่างนั้น ถ้าจะเพิ่มกระแสให้กับการชี้แจง ก็ต้องมีจุดดึงดูดที่แรงกว่าข่าวลือ เพื่อดึงความสนใจของคน”
“สิ่งสำคัญของการชี้แจง ไม่ใช่ว่าหลักฐานแน่นแค่ไหน แต่คือมีคนเห็นการชี้แจงของเธอ และได้ยินเสียงของเธอหรือเปล่า”
ซือจิ่วอินพูดไปพลาง สายตาเป็นประกาย “งั้นลองทำแบบนี้”
เธออธิบายแนวคิดของตัวเองอย่างรวดเร็ว
หลีหานฟังแล้วก็อดอุทานไม่ได้ “นี่มันใช้พิษสยบพิษชัดๆเลยค่ะ”
หลังวางสาย หลีหานก็ลอบทึ่งในใจ โทรหาซือจิ่วอินครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องมาก เดิมทีเธอคิดจะจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง เพื่อให้ซือจิ่วอินกับซือจิ้นประหลาดใจ และพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง
แต่ระหว่างทางไปบริษัทลู่เต่า เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ การที่ซือจิ่วอินรับเธอเป็นลูก และให้เธอเป็นที่ปรึกษากลยุทธ์ของกลุ่มบริษัทซือ ก็เพื่อให้เธอลดการลองผิดลองถูก และเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานไม่ใช่หรือ
ถ้าใช้ทรัพยากรที่ซือจิ่วอินมี รวมกันแล้วได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า ทำให้เรื่องออกมาสวยและมั่นคงกว่า แล้วจะต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียวทำไม พลังของคนเรามีจำกัด การจัดสรรงานเป็นหัวใจสำคัญของการบริหาร หลีหานเหมือนตาสว่างขึ้นมา ก่อนหน้านี้เธอยังติดอยู่ในกรอบความคิดแบบนักเรียน คิดว่าต้องแบกรับทุกอย่างเอง
แต่พอมาคิดดีๆ ผู้ประกอบการชื่อดังเหล่านั้น มีใครบ้างที่ไม่ได้อาศัยพลังของคนอื่นจนประสบความสำเร็จ เพียงแค่หลังจากพวกเขาประสบความสำเร็จแล้ว แสงของความสำเร็จนั้นสว่างเกินไป จนทำให้คนมองไม่เห็นปัจจัยและความช่วยเหลือต่างๆ ที่อยู่เบื้องหลัง
หลังจากซือจิ่วอินจัดการโทรประสานงาน ทุกอย่างก็ถูกเตรียมพร้อมอย่างรวดเร็ว ไลฟ์ขายของตอนสองทุ่มถูกจัดเรียบร้อย หนึ่งทุ่มครึ่ง เวยป๋อของหลีหานก็โพสต์ประกาศไลฟ์ขายของให้บริษัทลู่เต่า ทำให้เกิดกระแสทันที
อีกด้านหนึ่ง เจ้าของ MU เห็นประกาศไลฟ์ของหลีหาน ก็อดดีใจไม่ได้ รู้สึกเหมือนฟ้าช่วย ใช่แล้ว เรื่องทั้งหมดนี้ บริษัทของพวกเขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังคอยผลักดันจินจิ่วจิ่ว ตั้งแต่เดือนตุลาคมปีที่แล้วที่จินจิ่วจิ่วเริ่มโจมตีบริษัทลู่เต่า ช่วงสี่เดือนกว่าที่ผ่านมา MU สนับสนุนให้เธอออกมาแสดงจุดยืน ประกาศว่าพวกเขาใส่ใจกลุ่มเปราะบาง และปกป้องผลประโยชน์ของคนกลุ่มนี้
ชื่อเสียงของแบรนด์เพิ่มขึ้นอย่างมาก ยอดขายก็พุ่งขึ้น แฟนคลับของจินจิ่วจิ่วก็กลายเป็นกองกำลังช่วยโปรโมตให้ MU โดยสมัครใจ คอยแนะนำแบรนด์เล็กๆ ที่มีจริยธรรมนี้ไปทั่ว
เมื่อเห็นว่าหลีหานจะใช้แนวทางสร้างกระแสจากความขัดแย้ง เจ้าของ MU ก็รีบสั่งให้ทีมงานออกประกาศไลฟ์ของ MU เช่นกัน ตั้งใจจะอาศัยกระแสปะทะกับบริษัทลู่เต่า
เขาพูดอย่างตื่นเต้น “เริ่มจากประณามบริษัทลู่เต่าว่าไร้จริยธรรม จากนั้นก็ประกาศว่าเราจะจัดไลฟ์พิเศษเพื่อช่วยเหลือผู้หญิงในช่วงเวลาเดียวกัน”
“ไม่ใช่แค่แจกไดร์เป่าผมในไลฟ์ รายได้ของไลฟ์ยังจะนำไปบริจาค 5.2 เปอร์เซ็นต์ให้กับกิจกรรมเพื่อผู้หญิงด้วย”
พนักงานเกาศีรษะ “แล้วจะให้ใครเป็นคนไลฟ์ครับ ผมรู้สึกว่ารอบนี้คนดูน่าจะเยอะมาก”
เจ้าของ MU ตอบทันที “ให้เสี่ยวหยามาไลฟ์ เธอเป็นมือเก่า รับมือไหว”
พนักงานทำหน้าลำบากใจ “แต่ตอนนี้เธอท้องแปดเดือนแล้ว วันนี้ก็ไม่สบาย ลาหยุดไปแล้วครับ”
เจ้าของ MU โบกมือ “แปดเดือนแล้วก็ถือว่าปลอดภัยแล้ว อีกอย่างไลฟ์ก็แค่นั่ง คนดูก็ไม่เห็นท้องหรอก”
“ไป ไป ไป เรียกเธอกลับมา ฉันจะหาเงินก้อนใหญ่”
เขากลอกตา “ผู้หญิงนี่เรื่องเยอะจริง ทั้งท้องทั้งคลอด”
พนักงานคิดในใจ แต่ไม่กล้าพูดออกมา รีบเดินออกไปทันที ขณะเดียวกัน ชาวเน็ตที่โกรธแค้นก็พากันกรูกันเข้าไปในไลฟ์ของบริษัทลู่เต่า จำนวนผู้ชมพุ่งขึ้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์
[มีประกันค่าส่งใช่ไหม เดี๋ยวฉันสั่งรัวๆ แล้วค่อยคืน ดูสิว่าจะไม่ล้มได้ยังไง]
[พวกเรา วันนี้ต้องดันให้ไลฟ์ของบริษัทลู่เต่าพังให้ได้]
แต่พอพวกเขาเข้าไปในไลฟ์ กลับต้องชะงัก บนจอด้านหลัง มีการฉายบันทึกแชตระหว่างจินจิ่วจิ่วกับพนักงานของบริษัทลู่เต่าสลับกันไปมา ในแชตนั้น จินจิ่วจิ่วทั้งด่าทอทั้งข่มขู่ น้ำเสียงก็ไม่ใส่ใจ
ในไลฟ์ นอกจากหลีหานแล้ว ยังมีพนักงานอีกสี่ห้าคนที่เคยถูกจินจิ่วจิ่วกดดันนั่งอยู่ด้วย
พวกเขาคาดผ้าคาดศีรษะเขียนว่า “แบรนด์ที่น่าสงสารที่สุดในอินเทอร์เน็ต”
ท่าทางเหมือนพนักงานที่ถูกกดขี่ นั่งยองอยู่มุมห้องถือป้าย สีหน้ากลับดูขำๆ จินจิ่วจิ่วไม่ได้รับเงินสักบาท แต่รับไปหนึ่งแสนหกหมื่นหยวน สายสะดือพันคอไม่ใช่ปัจจัยภายนอก แต่เป็นเรื่องพัฒนาการของทารก
อย่าเอาคำว่ากลุ่มเปราะบางมาใช้หาผลประโยชน์ส่วนตัวอีก
หลีหานพูดด้วยน้ำเสียงแบบไลฟ์ขายของ “บริษัทลู่เต่าของเราถูกจินจิ่วจิ่วรังควานมานาน ขาดทุนใจไหม”
พนักงานตอบพร้อมกัน “ขาดทุนใจ”
หลีหานหยิบค้อนพร็อพขึ้นมาเคาะโต๊ะ “จินจิ่วจิ่วบอกว่าไม่ได้รับเงินใช่ไหม”
พนักงาน “รับไปหนึ่งแสนหกหมื่น”
หลีหาน “ใครเป็นคนเสนอเลิกความร่วมมือก่อน”
พนักงาน “จิน!”
หลีหาน “แล้วใครที่โดนข่มขู่แล้วยังต้องขอโทษ แถมยังต้องชดเชยด้วยของรางวัล สุดท้ายยังโดนใส่ร้ายอีก”
พนักงาน “พวกเรา!”
หลีหาน “ดี วันนี้แบรนด์ของเราโกรธแล้ว วันนี้ไม่ขายของ”
“มา 3 2 1”
พนักงานตะโกนพร้อมกัน “ปล่อยคำชี้แจง!”
ลิงก์ที่เด้งขึ้นมาในไลฟ์ ไม่ใช่ลิงก์สินค้า แต่เป็นไฟล์คำพิพากษาศาล เมื่อเห็นบทสนทนาแบบเต็ม คนดูเริ่มอินในมุมของพนักงานบริษัทลู่เต่า ชาวเน็ตที่ก่อนหน้านี้รู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง แต่เก็บไว้ไม่พูด ตอนนี้ก็ได้ระบายออกมาเต็มที่
[ฉันเรียนแพทย์ ตอนแรกที่จินจิ่วจิ่วบอกว่าสายสะดือพันคอเพราะบริษัทลู่เต่า ก็รู้สึกแปลกๆ แล้ว สุดท้ายก็พลิกจริงๆ]
[เช็กสภาพจิตใจคนไลฟ์หน่อย]
[คนของบริษัทลู่เต่าดูเหมือนจะโดนกดดันจนเกือบเสียสติแล้ว]
[คลิปหนึ่งได้สองแสน ทำคลิปให้ดีเป็นหน้าที่ของเธอ ทำไมคนที่เงินเดือนสามพันถึงสงสารเธอ]
[รายได้สูง แต่ยังเอาคำว่าหญิงตั้งครรภ์ แม่ลูกอ่อน กลุ่มเปราะบางมาใช้ล้างภาพตัวเอง แบบนี้ต่างหากที่ทำร้ายคนกลุ่มนั้น]
[ฉันไปดูคลิปอธิบายคำพิพากษาแล้ว จินจิ่วจิ่วทั้งใส่ร้ายทั้งด่า แถมมีหลักฐานชัด แบบนี้เฮ่อชินชินก็ถูกใช้เป็นเครื่องมือสินะ]
คลื่นของชาวเน็ตที่ตั้งใจจะมาถล่มหลีหาน ถูกดึงเข้ามาในไลฟ์ของบริษัทลู่เต่า
แต่พอได้เห็นข้อมูลครบ กลับถูกอธิบายข้อเท็จจริงอย่างตรงไปตรงมา พนักงานนี่แหละที่น่าสงสารจริงๆ ในคำพิพากษาศาล จินจิ่วจิ่วจู่ๆ ก็ข่มขู่ว่าจะปล่อยคลิป ฝ่ายที่รับผิดชอบต้องมานั่งคิดแผนชดเชยตอนตีหนึ่ง คนทำงานนี่แหละลำบากที่สุด
ในเวลาเดียวกัน ไลฟ์ของ MU ก็เริ่มต้นขึ้นในธีมช่วยเหลือผู้หญิง พร้อมขายสินค้าไปด้วย