แม่เฒ่ากู้มองภาพพ่อลูกยืนกระซิบคุยกัน สีหน้าเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอทั้งทำงานหนัก ทั้งคลอดลูกให้ตระกูลกู้ แต่สุดท้ายกลับถูกกันออกจากวงสนทนาราวกับเป็นคนนอก
ยิ่งคิดก็ยิ่งเกลียดหลินเจียวเจียว
ผู้หญิงคนนี้ทั้งอ้วน หน้าตาธรรมดา แถมยังไม่รู้จักเจียมตัว
โชคดีที่ท้ายที่สุดไม่ได้แต่งกับฉางชิงจริง ๆ
หากลูกชายสุดที่รักของเธอต้องแต่งกับผู้หญิงคนนี้ แล้วหันมาต่อต้านแม่แท้ ๆ อย่างเธอ นั่นต่างหากคือหายนะ
อีกด้านหนึ่ง กู้ฉางชิงยืนปะปนอยู่ในฝูงชน สายตาจับจ้องหลินเจียวเจียวอย่างซับซ้อน
นี่คือผู้หญิงคนเดิมที่เคยวิ่งตามเขาทุกวันจริงหรือ?
แม้รูปร่างหน้าตาจะเหมือนเดิม แต่แววตากลับเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน
หรือเธอกำลังพยายามเรียกร้องความสนใจจากเขา?
เมื่อนึกดูแล้วก็คงใช่ ก่อนหน้านี้หลินเจียวเจียวชอบเขามากถึงเพียงนั้น จะเปลี่ยนใจได้ง่าย ๆ ได้อย่างไร
ที่ผ่านมาเธอมักนำของดี ๆ มาให้เขาเสมอ ทั้งของกินและของใช้
แต่หากให้แต่งงานกับเธอ เขาทำใจไม่ได้จริง ๆ
ต่อให้ดับไฟทั้งห้อง เขาก็ยังฝืนตัวเองไม่ลง
ดังนั้น ตั้งแต่แรก เขาไม่เคยคิดจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้เลย
โชคดีที่ภายหลังมีการสลับตัวเจ้าบ่าว ไม่เช่นนั้น คืนแต่งงานคงกลายเป็นฝันร้ายของเขาแน่
หวังเสี่ยวหงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ดึงแขนเสื้อสามีเบา ๆ
เธอสังเกตเห็นสายตาของกู้ฉางชิงทันที หรือเขายังตัดใจจากหลินเจียวเจียวไม่ได้?
ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วเหตุใดถึงรีบร้อนแต่งงานกับเธอ?
ขณะที่ผู้เฒ่ากู้กำลังจะพาลูกชายคนโตกลับเข้าบ้าน เสียงตะโกนด้วยความโกรธก็ดังลั่นมาจากหน้าประตู
"ยายแก่! กล้าดียังไงมารังแกลูกสาวฉัน!"
"คิดว่าตระกูลหลินไม่มีคนแล้วหรือ!"
ทุกคนพร้อมใจกันหันไปมอง คนที่พุ่งเข้ามาคือ หวังต้าฮัว แม่แท้ ๆ ของหลินเจียวเจียว
แม่เฒ่ากู้ยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกหวังต้าฮัวผลักล้มลงกับพื้นทันที
จากนั้นอีกฝ่ายก็กระโดดขึ้นคร่อม ก่อนฟาดฝ่ามือลงไปไม่ยั้ง
เพียะ! เพียะ! เพียะ!
ทุกคนตกตะลึงจนพูดไม่ออก
บางคนช็อกจนลืมห้าม
บางคนกลับแอบสะใจ จึงยืนดูเงียบ ๆ
กู้ฉางชิงเป็นคนแรกที่ได้สติ รีบพุ่งเข้าไปช่วยแม่
แต่ยังไม่ทันถึงตัว ก็ถูกพี่ชายของหลินเจียวเจียวขวางไว้
อีกฝ่ายคว้าคอเสื้อเขา ก่อนกดลงกับพื้นแล้วซัดหมัดเข้าใส่ทันที
"พี่ใหญ่! ช่วยฉันด้วย...โอ๊ย!"
หมัดหนักอีกหมัดกระแทกลงมา
"ใครเป็นพี่ใหญ่ของแก!"
"ยังกล้าเรียกน้องสาวฉันแบบนั้นอีกหรือ!"
หวังเสี่ยวหงตกใจจนหน้าซีด น้ำตาไหลพราก
เธอรีบวิ่งเข้าไปช่วยสามี แต่กลับถูกพี่สะใภ้ตระกูลหลินผลักกระเด็นออกมา
เมื่อไม่มีทางเลือก เธอจึงหันไปอ้อนวอนหวังต้าฮัว
อย่างไรเสีย พวกเธอก็เป็นญาติกัน
เมื่อก่อนอีกฝ่ายยังเอ็นดูเธอไม่น้อย
"ป้าคะ! หยุดก่อนเถอะค่ะ ฟังหนูอธิบายก่อน!"
หวังต้าฮัวหันกลับมา ก่อนฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าของเธอเต็มแรง
เพี๊ยะ!
"ใครเป็นป้าของแก!"
จากนั้นก็หันไปสั่งลูกสะใภ้เสียงแข็ง
"ลูกสะใภ้ใหญ่! จัดการเธอ!"
"กล้าคิดร้ายกับลูกสาวฉัน แล้วยังมีหน้ามาเรียกฉันว่าป้าอีก!"
เดิมทีพี่สะใภ้ตระกูลหลินยังรู้สึกสงสารหวังเสี่ยวหงอยู่บ้าง
แต่เมื่อได้ยินแม่สามีพูดเช่นนั้น ความลังเลก็หายไปทันที
เธอพุ่งเข้าไปจับหวังเสี่ยวหงกดลงกับพื้น
"โอ๊ย...!"
หวังเสี่ยวหงร้องไห้อย่างน่าเวทนา
อีกด้านหนึ่ง แม่เฒ่ากู้ฉวยจังหวะที่หวังต้าฮัวเผลอ พยายามคว้าคอเสื้ออีกฝ่ายหวังพลิกสถานการณ์
แต่หวังต้าฮัวไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบง่าย ๆ เธอยกเข่ากระแทกเข้าที่ท้องของแม่เฒ่ากู้อย่างแรง
"อ๊าก!"
แม่เฒ่ากู้ร้องลั่น ก่อนทรุดฮวบลงกับพื้น
แต่หวังต้าฮัวยังไม่ยอมปล่อย เธอกดอีกฝ่ายลงอีกครั้ง พลางด่าเสียงดัง
"นังแก่! ยังกล้าลอบกัดฉันอีกหรือ! รนหาที่ตายชัด ๆ!"
พูดจบก็ลงมือทั้งตบทั้งตีไม่ยั้ง จนแม่เฒ่ากู้เจ็บจนน้ำตาไหลพราก
ในหัวของเธอเหลือเพียงความคิดเดียว ลูกชายของเธอ...หายหัวไปไหนกันหมด!