“อืม แบบนี้ก็ดี” เวลานี้ ฟางอวี้ซิงเพิ่งตื่น พอออกจากห้องมาก็เห็นสวี่ต้าจวิ้นนั่งอยู่บนขั้นศิลาเย็น ๆ มองต้นแปะก๊วยในลานอย่างเหม่อลอย
“ต้าจวิ้น เจ้าตื่นเช้าออกมานั่งทำอะไรแต่เช้าเชียว?”
สวี่ต้าจวิ้นได้สติ หันไปมองเขา “ตื่นเช้าเกินไปหน่อย เลยมานั่งคิดเรื่องชีวิตนิดหน่อย”
ฟางอวี้ซิง : “?”
“ข้าจะไปอ่านหนังสือในห้องหนังสือ เจ้าจะไปหรือไม่?”
สวี่ต้าจวิ้นยันเข่าลุกขึ้น “ไปสิ”
________________________________________
สวี่อินอินยังคงทำยาสีฟันต่ออยู่ อย่างไรก็ดี ของสิ่งนี้แม้ไม่มีตัวยารักษาให้คงทน ก็ยังเก็บไว้ได้ถึงสามเดือน เมื่อไม่มีคำสั่งซื้อเร่งเร้าอยู่ข้างหลัง นางจึงค่อย ๆ ทำอย่างไม่รีบร้อน ถือโอกาสลองทำตำรับใหม่เพิ่มอีกหลายอย่าง
งานที่ค่อยเป็นค่อยไปย่อมให้ผลดีกว่า ยิ่งทำก็ยิ่งประณีตขึ้น
สิ่งแรกที่คิดปรับคือการเติมน้ำว่านหางจระเข้เพื่อเพิ่มความชุ่มชื้น
ดังนั้นสวี่อินอินจึงตั้งใจจะทำ “น้ำมันหอมระเหย” ขึ้นมาใช้เอง ทั้งเพื่อให้ยาสีฟันมีกลิ่นหอม และเพื่อให้ช่วยเรื่องความชุ่มชื้นด้วย ในตำราที่ระบบให้ไว้นั้นมีวิธีการทำหลายแบบ วิธีต้มกลั่นต้องใช้เครื่องมือเฉพาะ ซึ่งที่นี่ไม่มีครบ จึงเลือกใช้วิธีที่ง่ายที่สุดคือ การสกัดโดยการแช่
นางเลือกใช้น้ำมันเมล็ดชาเป็นตัวทำละลาย ราคาค่อนข้างสูง แต่เป็นของที่คนทั่วไปไม่ค่อยนำมากิน จึงยังพอรับได้ พอดีมีใบสะระแหน่เหลืออยู่ สวี่อินอินจึงลองทำ “น้ำมันหอมระเหยสะระแหน่” ก่อน
นางนำใบสะระแหน่สดใส่ลงในโถดินเผาที่มีน้ำมันเมล็ดชา แล้วตั้งบนเตาไฟอ่อนให้อุณหภูมิของน้ำมันคงที่ ใบสะระแหน่เมื่อแช่ในน้ำมัน ความร้อนจะค่อย ๆ ทำให้เซลล์พืชแตกตัว น้ำมันหอมจากพืชจึงซึมออกมา และถูกรวมไว้ในน้ำมันเมล็ดชา เมื่อแช่จนถึงจุดอิ่มตัวแล้ว จึงพักไว้ให้เย็น แล้วกรองออก จะได้น้ำมันหอมระเหยกลิ่นสะระแหน่หอมเย็นสดชื่น
เมื่อทดลองทำสำเร็จจากสะระแหน่แล้ว สวี่อินอินก็ลองทำจากดอกไม้อื่น ๆ เช่น ดอกเหมย ดอกชา ดอกกานพลู ดอกเซียงเสวี่ยหลาน ผลส้ม และผลส้มโอ ฯลฯ ในฤดูนี้ก็มีเท่านี้
แม้ใช้วัตถุดิบมาก แต่ได้น้ำมันออกมาน้อย เพียงขวดเล็ก ๆ ขวดละนิดหน่อยเท่านั้น ทว่าก็พอใช้ได้หลายอย่าง เมื่อได้น้ำมันหอมระเหยแล้ว สวี่อินอินจึงเริ่มทำยาสีฟันตำรับใหม่ ยาสีฟันสะระแหน่ผสมใบโหระพา — ใช้ใบสะระแหน่และใบโหระพาที่ตากแห้งไว้จากวันก่อน บดผงแทนการซื้อใหม่
นอกจากนี้ยังมียาสีฟันว่านหางจระเข้ ยาสีฟันสมุนไพรจากดอกชา
ยาสีฟันสมุนไพรจีน เช่น ยาสีฟันสองเหมียนเจิน และยาสีฟันเทียนฉี
เมื่อทำยาสีฟันจนคล่องแล้ว นางเห็นสวี่อู่ยา จ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น จึงชวนมาช่วยทำด้วยเสียเลย ส่วนเรื่องโซเดียมไบคาร์บอเนตที่ใช้ (ซึ่งได้จากระบบ) สวี่อินอินไม่พูดถึง ส่วนอู่ยาก็ฉลาดพอไม่ถาม แค่ตั้งใจเรียนตามอย่างจริงจัง
เพียงสอนครึ่งวัน อู่ยาก็ทำได้คล่อง และสามารถต่อยอดทำตำรับอื่น ๆ เองได้
ผู้เฒ่าสวี่รู้ว่าสวี่อินอินกำลังสอนหลานสาวอีกคนอยู่ ก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่ว่าอะไร “สอนศิษย์แล้วอาจารย์ก็ไม่อดตาย” สวี่อินอินเองก็ยินดีจะให้หลานช่วยแบ่งเบา จึงปล่อยให้ฝึกมือทำต่อเอง
นางกำลังสนใจตำราเล่มใหญ่ของระบบ ซึ่งเต็มไปด้วยสูตรของใช้ในชีวิตประจำวัน ของใช้ประจำวันนอกจากยาสีฟันแล้ว ยังมี “น้ำยาสระผม” “สบู่เหลว” และ “สบู่ก้อน” อีกด้วย น้ำยาสระผมที่แลกมาจากระบบคราวก่อนยังเหลืออยู่ครึ่งขวด แต่ถ้าใช้ซ้ำจนมีคนเห็นว่าทำไมยังมีไม่หมด ก็คงอธิบายไม่ถูก ส่วนการใช้น้ำด่างหรือฝักส้มป่อย ล้วนไม่ถูกใจนางเท่าไร
ดังนั้น นางจึงคิดจะลองทำ “น้ำยาสระผม” เองดู ในตำรามีหลายตำรับ นางเลือกทำแบบสมุนไพรจีนก่อน มีทั้ง ฝักส้มป่อย สำหรับล้างคราบมันและฆ่าเชื้อ, ลูกสมอไทย สำหรับขจัดรังแคและลดอาการคัน, โคกกระสุน สำหรับปรับสมดุลความมัน, ใบสน ให้หนังศีรษะสดชื่น, และ เปลือกอบเชยกับเปลือกกานพลู เพื่อเพิ่มกลิ่นหอม
แต่ตำรับเดิมมี “เหอโส่วอู” ด้วย ทว่าวัตถุดิบนี้ราคาแพง นางจึงตัดออกไปก่อน
เมื่อต้องขายภายหลัง ก็ค่อยแยกสูตรให้เหมาะกับลูกค้าแต่ละกลุ่ม
ขั้นตอนแรก คือต้องบดสมุนไพรทั้งหมดให้ละเอียด — ลูกสมอใช้แต่เปลือกเท่านั้น จากนั้นนำสมุนไพรที่บดแล้วแช่น้ำไว้ คนให้เข้ากัน น้ำยาที่ได้มีสีดำคล้ำเหมือนอาหารหมู ต้องแช่ไว้หนึ่งชั่วยาม แล้วจึงนำมาต้มต่อ ขณะเคี่ยวต้องคอยคนไม่ให้ไหม้ก้นหม้อ กลิ่นสมุนไพรเข้มข้นลอยไปทั่วเรือน จนผู้เฒ่าสวี่กับพวกอดหันไปดูไม่ได้
แม่เฒ่าสวี่ที่กำลังบดสะระแหน่อยู่ก็พึมพำว่า
“ซื่อยาโถวคนนี้ ช่างหัวดีเสียจริง เมื่อก่อนก็ไม่เห็นเป็นเช่นนี้นะ?”
หม่าซื่อก็ประหลาดใจเช่นกัน
ผู้เฒ่าสวี่หัวเราะ “เมื่อก่อนนางขี้เกียจต่างหากล่ะ คนขี้เกียจถ้าขยันขึ้นมาที จะฉลาดกว่าคนขยันเสียอีก!”
สวี่ซานหลางกลั้นหัวเราะไม่อยู่ ส่วนสวี่อู่ยาก็แอบยิ้มตาม จางซิ่วหลานหัวเราะเบา ๆ “อู่ยาเองก็ฉลาด ดูสิ ทำยาสีฟันได้ดีทีเดียว”
แม่เฒ่าสวี่ก็พยักหน้า “จริงของเจ้า ลูกหลานบ้านเราล้วนฉลาดทั้งนั้น”
โดยเฉพาะหลานชายคนที่หกของนาง... หลายวันแล้วที่ไม่ได้เห็นหน้า คิดถึงเสียจริง เมื่อต้มต่ออีกครู่จนงวดลง จึงกรองด้วยผ้าขาว น้ำที่ได้เหลวใสคล้ายน้ำเปล่า แม้จะใช้สระผมได้ แต่เก็บไว้ไม่ได้นาน จำต้องเคี่ยวต่อไปจนข้นเหนียวขึ้น สุดท้ายทั้งหม้อได้ออกมาเพียงสองโถเท่านั้น ต้นทุนจึงค่อนข้างสูง
กลิ่นยาสมุนไพรค่อนข้างแรง สวี่อินอินจึงทำสูตรใหม่ต่อ โดยใช้สะระแหน่ เถาวัลย์หอม และหญ้าฮว่าเซียง ผสมกับน้ำมันหอมระเหย ยังทำสูตรส้มกับส้มโอผสมฝักส้มป่อยอีกหลายแบบ พอได้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว เรือนทั้งหลังอบอวลด้วยกลิ่นสดชื่นจนผู้เฒ่าสวี่กับคนทั้งบ้านต่างชื่นชม
แม้แต่จางซิ่วหลานก็อดภูมิใจไม่ได้ รู้ดีว่าบุตรสาวของตนช่างเรียนรู้เฉลียวฉลาดอยู่แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าพอทำของพวกนี้ก็เก่งไม่แพ้กัน เพียงดูจากตำราก็สามารถทำออกมาได้ถึงเพียงนี้ นับว่าเป็นคนมือฉมังจริง ๆ