ถัดมาหมายเลขสามจึงกล่าวความ หมายเลขสามฟางโย่วฉินกระพริบตากลมใส แล้วเอ่ยว่า
“ข้าไม่แน่ใจว่าระหว่างสองคนนั้นผู้ใดพูดเท็จ แต่เมื่อคราวหมาป่าลืมตาเมื่อคืน ข้าได้ยินหมายเลขสองขยับตัวดังมาก ข้าจึงมั่นใจว่านางลืมตาแน่”
ผู้คนที่ได้ฟังคำของฟางโย่วฉิน นึกย้อนไปก็คลับคล้ายว่าตนเองได้ยินเสียงหัวเราะของฟางโย่วฉินในยามหมาป่าลืมตาอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นยังสงสัยว่าหัวเราะสิ่งใด ที่แท้ก็เรื่องนี้หรือ ทว่าก็ยังไม่แน่ หากนางเองก็ลืมตาเสีย แล้วจงใจหัวเราะให้ไขว้เขวเล่า หากเป็นเช่นนั้น ต่งชิงฮวาก็อาจเป็นฝ่ายคนดีก็ได้
ค่อยฟังความจากด้านหลังต่อไปก่อน จากนั้นคำกล่าวของคนถัด ๆ มาเป็นไปอย่างเรียบ ไม่มีผู้ใดออกตัวแสดงบทอื่น ล้วนบอกตนเป็นชาวบ้านหรือ เหนือกว่านั้น ดังนั้น ผู้ที่ออกตัวว่าเป็นนักพยากรณ์มีเพียงหน่งซูกับต่งชิงฮวา เท่ากับว่าระหว่างสองคนนั้นต้องมีหนึ่งจริงหนึ่งเท็จ เมื่อไม่มีผู้ใดยอมถอนตัว ผู้ที่โกหกย่อมเป็นหมาป่าแน่ จึงต้องรอดูว่าทุกคนจะลงคะแนนอย่างไร
“บัดนี้เริ่มลงคะแนนได้” สวี่อินอินดำเนินกระบวนการต่อ
สิ้นเสียง แต่ละคนสีหน้าต่างกัน มองหน้ากันไปมา ก่อนตัดสินใจลงคะแนนของตน
สวี่อินอินเริ่มนับคะแนน คะแนนไปกองอยู่ที่ต่งชิงฮวากับหน่งซู โดยฝ่ายหน่งซู ซูอวี้ ฟางโย่วฉิน หวังหนิงซวง และเถาเต๋อฮุ่ย ลงคะแนนให้ต่งชิงฮวา ส่วนต่งชิงฮวา หลิวอินอิน จื่ออี้ ฟางหรูอี้ สาวใช้ของฟางหรูอี้ชื่อจินเฉี่ยว และสาวใช้ของต่งชิงฮวาชื่อหงซิ่ง ลงคะแนนให้หน่งซู
ดังนั้นหน่งซูจึงถูกคัดออกในรอบแรกด้วยคะแนนหกเสียง ผลนี้ทำให้ฟาง
โย่วฉินเสียดายอยู่บ้าง หากรู้เช่นนี้นางควรประกาศตนว่าเป็นแม่มดเสีย จะได้มีคนลงคะแนนให้ต่งชิงฮวามากขึ้น บางทีผู้ถูกคัดออกครานี้คงเป็นต่งชิงฮวาแล้ว
“หมายเลขหนึ่งคัดออก เจ้าพูดคำล่ำลาก่อนได้”
หน่งซูเอ่ยจริงจังว่า “ข้าแท้จริงแล้วเป็นนักพยากรณ์จริง ๆ”
จากนั้นเซี่ยซินซึ่งรับบทคนชุดดำก็เข้ามาพยุงออกไปยังด้านหลัง ตลอดการละเล่นที่เหลือ นางจะไม่อาจออกปากได้อีก จากผลลงคะแนนครานี้ เหมือนว่าขั้วอำนาจเริ่มเห็นเค้าราง ทุกคนต่างครุ่นคิดแล้วเข้าสู่ยามค่ำถัดไป
“ยามค่ำ โปรดหลับตา”
“หมาป่า โปรดลืมตา คืนนี้จักฆ่าผู้ใด—”
หมาป่าปรึกษากันอยู่ครู่ใหญ่ ท้ายสุดต่งชิงฮวาเป็นผู้เริ่ม ชี้ไปที่ฟางโย่วฉิน
“หมาป่า โปรดหลับตา”
“นักพยากรณ์ โปรดลืมตา จักตรวจผู้ใด— ตัวตนคือ— นักพยากรณ์ โปรดหลับตา”
“แม่มด โปรดลืมตา คืนนี้ผู้ตายคือผู้นี้ เจ้าครอบครองยารักษา จะใช้หรือไม่”
ฟางโย่วฉินอยากใช้ใจจะขาด แต่ก็หมดสิทธิ์แล้ว นางเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครถูกฆ่า จึงเหลือบตากะพริบส่งสัญญาณให้สวี่อินอิน อยากให้นางบอกว่าใครตาย ใครคือหมาป่าบ้าง
สวี่อินอินทำเป็นไม่เห็น “เจ้ามียาพิษ จะใช้หรือไม่”
ฟางโย่วฉินเชิดปาก ฮึเบา ๆ แล้วชี้ไปที่ต่งชิงฮวา
“แม่มด โปรดหลับตา”
“รุ่งเช้าแล้ว คืนก่อนผู้ตายคือหมายเลขสองและหมายเลขสาม ไม่มีสิทธิกล่าวความ เชิญพาออกไป”
เซี่ยซินผู้รับบทคนชุดดำทำหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง เข้ามาจูงสองสาวที่มองหน้ากันเขม็งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนต่างหลุดขำออกมา แล้วพาออกไปทั้งคู่
“ทุกท่านมีสิ่งใดจะกล่าวถึงเรื่องเมื่อคืนหรือไม่ เริ่มจากหมายเลขสิบเอ็ด”
หมายเลขสิบเอ็ดฟางหรูอี้หน้ามึนงง เหตุใดเมื่อคืนจึงตายถึงสองคน
“เมื่อวานข้าลงคะแนนให้หน่งซู เพราะเชื่อว่าชิงฮวาเป็นนักพยากรณ์ แต่เมื่อคืนชิงฮวากลับตาย เช่นนั้นเป็นหมาป่าฆ่านางหรือ แล้วโย่วฉินเล่า เหตุใดจึงตาย ข้ายังจับต้นชนปลายไม่ถูกนัก ขอฟังก่อนว่าทุกคนคิดเห็นเช่นไร”
ถัดมาคือหวังหนิงซวง นางกล่าวอย่างมั่นใจ “เห็นชัดว่าหนึ่งคนถูกหมาป่าฆ่าอีกหนึ่งถูกแม่มดวางพิษ ว่าด้วยโย่วฉิน จากคำกล่าวคราวก่อนและที่นางลงคะแนนให้ชิงฮวา สำหรับข้า นางเป็นฝ่ายดี จึงน่าจะถูกหมาป่าฆ่า ส่วนชิงฮวาจึงน่าจะถูกพิษ หากเป็นเช่นนี้ เหตุใดเมื่อวานหมาป่าไม่ฆ่านางเสียเล่า ทั้งที่นางประกาศตนเป็นนักพยากรณ์
แต่หากชิงฮวาถูกหมาป่าฆ่า แล้วโย่วฉินถูกแม่มดวางพิษ ถ้าเป็นจริง แม่มดคิดสิ่งใด ก็ดีอยู่แล้วไยจึงใช้พิษกับโย่วฉิน ข้าหวังว่าแม่มดจะออกมาบอกเล่าความจริงของสองคืนที่ผ่านมา เพื่อให้เราจัดระเบียบความคิดกันใหม่”
สวี่อินอินฟังคำของนางแล้วถึงกับเหลียวมองหลายครา คุณหนูหนิงซวงไม่เสียทีเป็นสตรีมีปัญญา ครั้งแรกก็เล่นคล่องนัก คนอื่น ๆ ยังคงงงงัน แต่พอได้ฟังก็เหมือนเริ่มมีทิศทาง
ทว่าในคำกล่าวของคนถัด ๆ มาก็ยังไม่มีใครยอมประกาศตนว่าเป็นแม่มด
ครั้นถึงคราวลงคะแนน ทุกคนมองหน้ากันไปมา สุดท้ายคะแนนกระจัดกระจาย ผู้ที่ได้คะแนนมากกว่าเล็กน้อยคือฟางหรูอี้
ฟางหรูอี้ที่ถูกคัดออกถึงกับงุนงง มองรายชื่อสามคนที่ลงคะแนนให้ตน ก่อนเอ่ยด้วยความขุ่นใจ “ข้าเป็นฝ่ายดีนะ ผู้ตัดสิน ข้ายิงธนูพาคนไปได้ใช่หรือไม่”
“ได้” สวี่อินอินเองก็อยากรู้ว่านางจะเลือกพาใครไป ทุกคนถึงบางอ้อ ที่แท้ฟางหรูอี้เป็นนักล่านั่นเอง
เถาเต๋อฮุ่ยซึ่งลงคะแนนให้นางรีบว่า “คุณหนูหรูอี้ โปรดพิจารณาให้รอบคอบเถิด อย่าพลาดเป้า หากยิงผิด ฝ่ายเราคนดีก็สิ้นท่า”
ฟางหรูอี้เหลือบตามอง แล้วสายตาไปหยุดที่หลิวอินอินกับจื่ออี้ สุดท้ายเอ่ยว่า “เช่นนั้น ข้าพาจื่ออี้ไป” อีกสองคนถูกคัดออก ตอนนี้บนโต๊ะยังเหลือหกคน
ในมุมมองของสวี่อินอินผู้เป็นผู้ตัดสิน รู้ได้ว่าหมาป่ายังเหลืออยู่สอง คนมีหน้าที่พิเศษไม่เหลือแล้ว ชาวบ้านยังเหลือสี่ ใครแพ้ใครชนะยังบอกไม่ได้
ขณะเดียวกัน ที่เรือนพักตระกูลฟางห่างจากตรงนี้ไปไม่ถึงหนึ่งลี้ พวกหนุ่ม ๆ หลังจากกินข้าวเสร็จ ล้อมเตาไฟดื่มสุรา ขับลำนำโต้กลอนอยู่ครู่หนึ่ง ก็เล่นการละเล่นหมาป่าตามข้อเสนอของสวี่ต้าจวิ้น
พวกหนุ่มเลือดร้อนกว่าเห็นชัด ตั้งแต่ตาแรกก็ซัดกันดุเดือด ฝ่ายหมาป่าโดยการนำของฟางเหวินเหอผู้เจ้าเล่ห์และเก่งการปลอมตัว กวาดล้างฝ่ายคนดีจนหมดสิ้น คว้าชัยชนะครั้งแรกไปครอง ขณะที่ฟางฉงอวิ๋นได้บทนักพยากรณ์ กลับถูกฟางเหวินเหอลอบเชือดตั้งแต่คืนแรก ซ้ำร้ายเผิงรุ่ยหยวนผู้เป็นแม่มดเจ้าปัญหายังไม่ยอมช่วยเขาเสียด้วย