หลังจากเก็บอุปกรณ์กลับมาถึงหอพัก คราวนี้ในห้องไม่เหลือแม้แต่ผ้าปูที่นอนของเพื่อนร่วมห้องอีก 3 คนแล้ว เขาหยิบมือถือขึ้นมาดู ข้อความในกลุ่มเด้งไป 99+ มีทั้งเรื่องคุยไร้สาระและการกล่าวคำอำลาอวยพรของเหล่ารูมเมท
เขาเห็นว่าตอนประมาณบ่ายสามมีคนแท็กถามว่าเขาหายหัวไปไหนมาทั้งวัน ฉินเฟิงไม่ได้บอกเรื่องที่ไปตกปลา แต่เลือกหาเหตุผลอื่นมาอ้างส่งๆ ไป ก่อนจะพิมพ์ข้อความอวยพรให้ทุกคนมีอนาคตที่สดใส
พอส่งเสร็จเขาก็ปิดแชทแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ในใจมีความรู้สึกโหวงๆ อยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้รุนแรงอะไร ตลอด 4 ปีในมหาลัย ความสัมพันธ์กับรูมเมทก็ถือว่าดี แต่ความรู้สึกมันไม่ได้บริสุทธิ์เท่าช่วงมัธยม บวกกับเขาเป็นคนเลือกคบคนพอสมควร ดังนั้นจึงไม่มีคำว่า "สายสัมพันธ์พี่น้อง" อะไรขนาดนั้น เป็นแค่รูมเมทธรรมดาๆ เท่านั้นเอง
เขาดึงสติกลับมาจดจ่อกับ "ผลกำไร" ของวันนี้ดีกว่า
ตอนนี้ในพื้นที่มิติตู้ปลามีปลาอยู่ทั้งหมด 7 ตัว: ปลาหัวโขน (สือจิ่วกง) 4 ตัว, ปลากะพงทะเล 2 ตัว และปลาจาน (ดำ) 1 ตัว
ลองคำนวณน้ำหนักหลังเลี้ยงให้โตเต็มที่:
ปลาหัวโขน (สือจิ่วกง): 4 ตัว หนักตัวละ 500, 408, 426, 458 กรัม ทุกตัวใกล้ขีดจำกัดการเติบโต ซึ่งไซส์ขนาดนี้ราคาน่าจะพุ่งขึ้นไปอีก ถ้าตีจินละ 100 หยวน ก็จะได้เงินประมาณ 100, 81.6, 85.2, 91.6 หยวน รวมเป็น 358.4 หยวน
ปลากะพงทะเล: 2 ตัว หนัก 8.8 จิน กับ 2.6 จิน ถ้าตีจินละ 40 หยวน ราคาก็คือ 352 กับ 104 หยวน รวมเป็น 456 หยวน
ปลาจาน (ดำ): 1 ตัว เลี้ยงจนโตได้หนัก 1.6 จิน เขาเช็กราคาเน็ตเห็นว่าปลาตกเบ็ดราคาจินละ 60-80 หยวน ตีซะจินละ 60 ก็จะได้ 96 หยวน
รวมรายได้โดยประมาณของวันนี้คือ 910 หยวน!
รายได้วันเดียวเกือบแตะหลักพันหยวน มันทำให้เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตา แต่ความจริงมันก็วางอยู่ตรงหน้าแล้ว อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงไม่ได้ประมาท เขาเคยได้ยินว่ามือใหม่มักจะมีดวงในวันแรก พรุ่งนี้ดวงอาจจะไม่ดีแบบนี้ก็ได้
แต่ที่แน่ๆ วันนี้ทำให้เขารู้ว่าการตกปลาหาเงินเลี้ยงชีพและสร้างฐานะนั้นเป็นไปได้จริง! ในใจเขาเริ่มมีความคิดที่จะซื้อ "เรือลำเล็ก" เพราะทรัพยากรชายฝั่งมีจำกัด มักจะมีแต่ปลาตัวเล็ก ถ้าอยากได้ปลาใหญ่ต้องออกเรือไปทะเลลึกเท่านั้น
คืนนั้นเขาออกไปกินข้าว กลับมาเล่นเกม และหาข้อมูลประเภทกับราคาเรือประมงในเน็ตจนเคลิ้มหลับไป
________________________________________
วันรุ่งขึ้นเขาตื่นมาตอน 10 โมง สิ่งแรกที่ทำคือเช็กตู้ปลา ภาพแรกที่เห็นคือ ปลากะพงยักษ์ 8.8 จิน ที่ดูอ้วนท้วนสมบูรณ์จนน่าหยิบมาดูเล่น เขาล้างหน้าออกไปกินมื้อเช้าแถวมหาลัย ตอนแรกกะว่าจะซื้อรถสามล้อเครื่องไว้ขนของ แต่พอเดินออกจากร้าน เห็นรถตู้คันหนึ่งขับผ่านหน้าไป ความคิดเขาก็เปลี่ยนทันที!
ซื้อสามล้อทำไม? ขับได้แค่แถวชายฝั่ง แถมกลัวฝนอีก ถ้าซื้อรถตู้แบบนี้จะเข้าเมืองก็สะดวกกว่า!
ตามกฎของนิ้วทองคำ จำนวนปลาที่เขาได้คงไม่เยอะมาก ถ้าเอาไปขายในตัวเมืองราคาน่าจะดีกว่าและขายง่ายกว่าด้วย เมื่อตัดสินใจได้เขาจึงเปลี่ยนแผน หาบ้านเช่าใกล้ท่าเรือก่อน เพื่อให้สะดวกต่อการตกปลาและขายปลาเพื่อสะสมเงินก้อนแรก
เขามีเงินติดบัญชีอยู่ 6,300 หยวน เลยกะว่าจะไม่หาผ่านเอเย่นต์ เก็บค่าธรรมเนียมไว้กินเองดีกว่า เขาตระเวนหาแถว "ท่าเรือจินไห่" ซึ่งเป็นท่าเรือประมงแท้ๆ มีตลาดอาหารทะเลชื่อดังอยู่ใกล้ๆ ทำให้ค่าเช่าแถวนี้แพงกว่าที่คิดไว้เยอะ
เขาอยากได้แถวชุมชนจินไห่เพราะใกล้จุดตกปลาและตลาด แต่ส่วนใหญ่เป็นตึก 6 ชั้นไม่มีลิฟต์ ชั้นล่างๆ ก็เต็มหมด เขาไม่อยากหิ้วของพะรุงพะรังขึ้นชั้น 5-6 ทุกวัน เลยเบนเข็มไปหาตามหมู่บ้านชาวประมงแทน เพราะส่วนใหญ่เป็นบ้าน 2-3 ชั้นและมีลานบ้าน แม้จะดูเก่าไปหน่อยก็ตาม เขาตระเวนหาจนเที่ยง โทรไปหลายที่ก็ไม่ถูกใจ ทั้งแพงเกินไปหรือต้องอยู่รวมกับเจ้าของบ้าน
________________________________________
ระหว่างพักกินมื้อเที่ยง เขาไถมือถือดูโซเชียลไปเรื่อยๆ จนไปสะดุดกับวิดีโอหนึ่ง
เป็นวิดีโอคนใส่ชุดมาสคอตหมีกำลังแจกใบปลิว พร้อมแคปชั่นตัดพ้อ: "อ๊ากกก อากาศวันนี้ร้อนจัง อยากกินน้ำแข็งจังเลย..."
เจ้าของวิดีโอนี้คือ หลี่ซินเยว่ สาวสวยระดับท็อปของมหาลัยเขา! ตอนเธอเข้าเรียนเมื่อปีก่อน ฉินเฟิงถึงกับตะลึงในความสวยของเธอ จนเธอได้รับตำแหน่งน้องใหม่ที่สวยที่สุดในรุ่น เขาเคยยอมอดข้าวหนึ่งมื้อเพื่อเอาเงินไปจ้างรูมเมทของเธอขอเบอร์มา แต่ก็นั่นแหละ... ถึงจะแอดแชทได้ แต่ความสัมพันธ์ก็ไม่คืบหน้า เพราะดาวมหาวิทยาลัยคนนี้ "เย็นชา" สุดๆ
แต่ที่เขาสงสัยคือ... ช่วงปิดเทอมแบบนี้ ทำไมหลี่ซินเยว่ไม่กลับบ้าน แต่มานั่งแจกใบปลิว? มาหาประสบการณ์? หรือว่าร้อนเงิน?
เขากะจะพิมพ์ถามใต้คลิป แต่ก็ลบออกไป เราไม่ได้เป็นอะไรกับเขา ถามไปเขาก็คงไม่ตอบ เขาเลยปล่อยผ่านไป
หลังพักเสร็จ เขาขับรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไปยัง "หมู่บ้านหวงอวี่" ทางตะวันตกของท่าเรือ
เขาแวะซื้อน้ำอัดลมแก้กระหายที่ร้านขายของชำแห่งหนึ่ง แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นกระดาษสีแดงเขียนว่า "บ้านว่างให้เช่า" เป็นบ้านชั้นเดียวรีโนเวทใหม่ มีครัว มีห้องน้ำ และมีลานบ้านส่วนตัว!
ฉินเฟิงรีบถามป้าเจ้าของร้านทันที: "ป้าครับ บ้านเช่านี่ของบ้านป้าหรือเปล่า?"
ป้าเจ้าของร้านยิ้มกว้างทันที: "ใช่จ้ะ พ่อหนุ่มจะเช่าเหรอ?"
"ครับ ป้าพาผมไปดูตอนนี้เลยได้ไหม?"
"ได้ๆ รอแป๊บนะ เดี๋ยวป้าเรียกลุงลงมาเฝ้าร้านก่อน"
ไม่นาน ป้าก็แว้นมอเตอร์ไซค์นำทางเขาไปดูบ้าน สภาพจริงไม่ได้หรูหรามาก เป็นห้องแถวชั้นเดียวที่รีโนเวทใหม่ เจ้าของกันพื้นที่ด้านหน้าทำเป็นลานบ้านเล็กๆ
"ดูสิ เนื้อที่ตั้ง 46 ตารางเมตร อยู่คนเดียวสบายเลย ป้ากั้นห้องครัวกับห้องน้ำให้เสร็จสรรพ มิเตอร์น้ำไฟแยกต่างหาก สะดวกมาก"
"มีแอร์ให้ด้วย หน้าร้อนไม่ต้องกลัว ค่าเช่าเดือนละ 1,500 หยวน ราคานี้กับสภาพแบบนี้หาไม่ได้แล้วนะพ่อหนุ่ม จริงไหม?"
________________________________________
จบตอนที่ 3