บทที่ 12: ของดีในห้องเล็ก
ทำตัวลึกลับซับซ้อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ต้องยอมรับเลยว่าความอยากรู้อยากเห็นของเสิ่นเจาอี้ถูกกระตุ้นเข้าอย่างจัง เธอจึงใช้นิ้วจิ้มลงบนหน้าจอเพื่อกดเข้าไปดูข้างในห้องนั้นทันที
เพียงแค่กดเข้าไป เสียงของเสี่ยวเคนก็ดังลอดออกมาจากไอดีสำรองอีกไอดีหนึ่ง
“พี่สาวได้ยินเสียงผมไหมครับ”
“zy : ได้ยินค่ะ”
หลังจากรอให้อีกฝ่ายกดออกจากไอดีหลักเรียบร้อยแล้ว เสิ่นเจาอี้ก็ได้ยินเสียงดนตรีประกอบดังคลอขึ้นมา เมื่อเขาเริ่มขยับปากเปล่งเสียงอีกครั้ง มันกลับเป็นคลื่นเสียงลมหายใจกระเส่าที่ชวนให้คนฟังต้องหน้าแดงซ่านไปถึงใบหู
หือ
นี่มันจะ... ร้อนแรงเกินไปหรือเปล่าเนี่ย
ออกจะตื่นเต้นเร้าใจเกินเบอร์ไปหน่อยไหม
มิน่าล่ะถึงต้องแยกมาเปิดห้องเล็กแถมยังใช้ไอดีสำรองอีกต่างหาก
ด้วยไม้ตายก้นหีบแบบนี้ ต่อให้เสี่ยวเคนจะกล้าแสดง แต่เธอก็ไม่กล้าฟังอยู่ดีนั่นแหละ
เวลาผ่านไปสามนาที
การแสดงโชว์เดี่ยวของเสี่ยวเคนก็จบลง เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า
“พี่สาวครับ ชอบไหมครับ”
เสิ่นเจาอี้ได้แต่เงียบกริบ
บางทีเธออาจจะเป็นพวกเข้าไม่ถึงศิลปะแขนงนี้ก็เป็นได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้รับรู้ความจริงที่ว่าหน้าตาของอีกฝ่ายมีคะแนนไม่ถึงแปดแต้มด้วยแล้ว มันช่างเป็นสถานการณ์ที่ทำให้เกิดอาการตายด้านทางสายตาอย่างแท้จริง
แต่ถึงอย่างนั้น เด็กคนนี้ก็สู้ชีวิตน่าดู เธอจึงจำใจฝืนมโนธรรมในใจแล้วพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ
“อืม”
ทว่าเมื่อได้ยินว่าเสี่ยวเคนตั้งท่าจะจัดโชว์ต่ออีกสักเพลง เสิ่นเจาอี้ก็รีบกดออกจากห้องนั้นด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
ส่วนห้องแชทเสียงของพวกเขานั้น เธอก็ไม่ได้กดกลับเข้าไปอีกเลย
กระทั่งชื่อห้องว่าอะไรเธอก็ลืมไปแล้วด้วยซ้ำ
ตอนนี้เวลาล่วงเลยมาจนถึงตีหนึ่งครึ่งแล้ว ความง่วงงุนที่มีก่อนหน้านี้ถูกไม้ตายก้นหีบเมื่อครู่กระตุ้นจนหายไปจนหมดสิ้น เธอจึงตัดสินใจกดเข้าไปที่หน้าจัดอันดับยอดนิยมในหน้าหลัก แล้วลองกดเข้าไปฟังห้องต่างๆ ห้องละนิดละหน่อย
หลังจากกระโดดข้ามห้องไปมาหลายห้อง เธอก็พบว่าลูกเล่นของทางฝั่งนี้มีเยอะแยะมากมาย สมองของเสิ่นเจาอี้เหมือนได้รับการป้อนความรู้ใหม่ๆ เข้าไปเพียบ
ปลายนิ้วเรียวยังคงจิ้มเลือกห้องบนหน้าจอต่อไปเรื่อยๆ
รอบนี้เธอกดเข้ามาในห้องที่ชื่อว่า วิคตอเรียฮาร์เบอร์
เวลานี้บนไมค์มีคนนั่งอยู่เต็มทุกตำแหน่ง ไมค์หมายเลขสองที่กำลังมีไฟสว่างวาบขึ้นมานั้นกำลังร้องเพลงภาษากวางตุ้งอยู่
“ยากจะจากพราก อยากกอดรั้งไว้ให้แน่นขึ้น ชีวิตที่เวิ้งว้างว่างเปล่าราวกับทุ่งร้าง...”
น้ำเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายที่แสนอ่อนโยน ขับขานไปตามจังหวะท่วงทำนองที่ลื่นไหล เสิ่นเจาอี้ชะงักไปเล็กน้อย เธอทำใจกดออกจากห้องนี้ไม่ลงจริงๆ
สภาพแวดล้อมที่เธอเติบโตมาตั้งแต่เด็ก ถ้าไม่ใช่ภาษาถิ่นของบ้านเกิด ก็จะเป็นภาษาจีนกลาง ภาษากวางตุ้งสำหรับเธอแล้วจึงมีแรงดึงดูดที่แปลกประหลาดน่าค้นหา
ท่วงทำนองและการออกเสียงที่เป็นเอกลักษณ์เหล่านั้น ราวกับพาเอากลิ่นอายความชื้นของลมทะเลพัดผ่านมาด้วย ทำให้คนฟังอดไม่ได้ที่จะเคลิบเคลิ้มตาม
เมื่อเพลงจบลง ข้อความบนหน้าจอก็เลื่อนไหลไปด้วยคำชื่นชมของผู้ฟังคนอื่นๆ
ลำดับถัดไปเป็นคิวของไมค์หมายเลขสาม หลังจากแนะนำตัวสั้นๆ ดนตรีอินโทรก็ดังขึ้น
เสิ่นเจาอี้เพิ่งจะสังเกตเห็นว่า ห้องแชทเสียงห้องนี้ดูเหมือนจะเป็นห้องรวมเพลงกวางตุ้งโดยเฉพาะ
ซึ่งมันก็ดูเข้ากันดีกับชื่อห้องวิคตอเรียฮาร์เบอร์จริงๆ
เนื่องจากตอนนี้ในห้องมีเปย์หลักอยู่แล้ว เสิ่นเจาอี้จึงไม่ได้รีบร้อนส่งของขวัญ เธอเพียงแค่นั่งฟังเงียบๆ อาศัยจังหวะนี้ฟังเสียงของคนที่เหลือจนครบทุกคน
อืม แต่ละคนก็มีดีแตกต่างกันไป แต่ไม่มีใครเทียบได้กับคนที่ร้องเพลง จักรยาน คนเมื่อกี้เลย
ช่วยไม่ได้จริงๆ เสียงของเขาช่างพิเศษเหลือเกิน มันเป็นความอ่อนโยนที่แฝงไปด้วยความรู้สึกผ่านโลกมาอย่างโชกโชน เหมือนกับชายแปลกหน้าที่บังเอิญพบกันในร้านกาแฟยามดึก ทั้งเข้มข้นและหอมกรุ่น
เสียงแบบนี้ ต่อให้โดนตกจนหมดตัวเธอก็ยอม
เสิ่นเจาอี้ผู้มีมาตรฐานสองมาตรฐานอย่างชัดเจน รอจนกระทั่งเปย์หลักคนก่อนหน้าออกจากห้องไป เธอก็รีบกดเปิดกล่องของขวัญ แล้วส่งของขวัญแบบแจกทั่วทั้งห้องเพื่อลองเชิงทันที
“ขอบคุณการสนับสนุนแบบเปย์ทั่วห้องจากพี่สาว zy ครับ”
พิธีกรที่ประจำอยู่ไมค์หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นและสดใส
“โอ้โห เป็นไอดีใหม่เสียด้วย ยินดีต้อนรับเข้าสู่วิคตอเรียฮาร์เบอร์ของเรานะครับ”
จากนั้นเขาก็พูดประโยคต้อนรับซ้ำอีกครั้งด้วยภาษากวางตุ้ง
บรรดาสตรีมเมอร์คนอื่นๆ ต่างก็พากันพิมพ์ข้อความขอบคุณกันยกใหญ่
งานบริการดีเยี่ยมแบบจัดเต็มจริงๆ
โทรศัพท์มือถือของเสิ่นเจาอี้สั่นเตือนเบาๆ ในจังหวะนั้น
ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ
บัญชีออมทรัพย์ลงท้าย xxxx ของท่าน ได้รับเงินโอนจำนวน 8 หยวน เมื่อวันที่ 22 มีนาคม เวลา 01:55 น. ยอดคงเหลือปัจจุบันคือ...
เธอจ้องมองข้อความสั้นๆ นี้แล้วตกอยู่ในห้วงความคิด
เงินคืนมาแปดหยวน
สรุปแล้วใครกันแน่ที่เป็นคนกระตุ้นระบบเงินคืนนี้
หรือว่าจะเป็น...
ยอดรวมจากหลายๆ คนมารวมกันอย่างนั้นเหรอ
เสียงของพิธีกรขัดจังหวะความคิดของเธอขึ้นมาเสียก่อน
“พี่สาว zy ครับ จะให้เริ่มโชว์ความสามารถรอบวงเลยไหมครับ”
“zy : รอเดี๋ยวนะ”
จากนั้นเธอก็กดเปิดกล่องของขวัญอีกครั้ง แล้วเลือกส่งพลุกระดาษที่มีมูลค่า 10,000 เหรียญทองให้กับทุกคนบนไมค์
คราวนี้ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารเด้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เงินเข้าบัญชีแปดสิบหยวน
เพื่อที่จะระบุตัวเป้าหมายให้แม่นยำ เธอจึงพิมพ์ข้อความลงไปว่า
“เปลี่ยนเป็นโชว์ความสามารถทีละคนดีกว่า ฉันอยากลองฟังดูว่าใครเป็นยังไงบ้าง”
สาเหตุที่วิคตอเรียฮาร์เบอร์สามารถขึ้นมาติดอันดับห้องยอดนิยมได้ นั่นก็เป็นเพราะคุณภาพของสตรีมเมอร์ที่คับแก้วจริงๆ
ถึงแม้เสิ่นเจาอี้จะเป็นเพียงไอดีที่แขวนป้ายมือใหม่ แต่สำหรับคำขอกว้างๆ แบบนี้ ทางห้องก็ไม่ได้แสดงท่าทีละเลยแต่อย่างใด หลังจากขอบคุณของขวัญเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ปรับเข้าสู่โหมดพร้อมโชว์ทันที
พิธีกรไมค์หนึ่งเป็นคนเปิดประเดิมเริ่มร้องก่อน เนื้อเสียงของเขาหนักแน่นมั่นคง
หลังจากเขาร้องจบ เสิ่นเจาอี้ก็ส่งช่อกุหลาบให้เป็นรางวัล เพียงแต่ไม่มีข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารส่งมา
ดูท่าจะไม่ใช่คนนี้
ตอนนี้วนมาถึงคิวของ หนุ่มร้านกาแฟ แล้ว
“ไมค์สอง เย่ติง รับช่วงต่อครับ ขอมอบเพลง ใต้ภูเขาไฟฟูจิ ให้กับคุณลูกค้า ขอบคุณสำหรับของขวัญรอบวงด้วยครับ”
เพียงแค่ดนตรีขึ้นต้นดังขึ้น ลมหายใจของเสิ่นเจาอี้ก็ผ่อนเบาลง
ทุกจังหวะการเอื้อนเอ่ยของเย่ติง ราวกับก้าวเข้ามาเหยียบย่ำลงกลางใจของเธออย่างแม่นยำ
ยังร้องไปไม่ถึงท่อนฮุค เธอก็อดใจไม่ไหวต้องกดเปิดกล่องของขวัญ จัดการเติมเงินเข้าระบบ แล้วกดส่ง ปราสาทโรแมนติก ซึ่งเป็นของขวัญราคาแพงที่สุดมูลค่า 6,000 หยวนออกไปทันที
บัญชีออมทรัพย์ลงท้าย xxxx ของท่าน ได้รับเงินโอนจำนวน 4,800 หยวน เมื่อวันที่ 22 มีนาคม เวลา 02:13 น. ยอดคงเหลือปัจจุบันคือ...
รูม่านตาของเสิ่นเจาอี้หดเกร็งลงฉับพลัน
อัตราส่วนเงินคืนสูงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์
นั่นหมายความว่า ค่าความหน้าตาดีของเย่ติงสูงถึง 9.7 คะแนน
นี่มันเป็นคะแนนประเมินที่สูงที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมาเลยทีเดียว
คิดไม่ถึงเลยว่าห้องแชทเสียงเล็กๆ แบบนี้จะซุกซ่อนของดีระดับพรีเมียมเอาไว้
เสียงร้องเพลงของเย่ติงสะดุดไปเล็กน้อยเพราะของขวัญชิ้นใหญ่นี้ แต่เขาก็ปรับอารมณ์แล้วร้องต่อจนจบด้วยน้ำเสียงเจือรอยยิ้ม เมื่อเพลงจบลง น้ำเสียงของเขาก็ยังคงความอ่อนโยนเอาไว้
“ขอบคุณปราสาทโรแมนติกจากคุณลูกค้า zy ครับ นี่เป็นของขวัญที่เซอร์ไพรส์ที่สุดในคืนนี้ของผมเลย”
เสิ่นเจาอี้โดนเขาอ้อนจนรู้สึกคันยุบยิบที่ใบหู เธอจึงจัดปราสาทโรแมนติกส่งตามไปอีกสิบชุดรวด
เหล่าแฟนคลับในห้องแชทเสียงต่างก็เพิ่งจะตั้งสติได้
“เชี่ย นี่คงไม่ใช่เศรษฐีนีที่ไหนเอาไอดีรองมาเล่นใช่ไหมเนี่ย”
“คืนนี้เย่ติงกำไรบานเลยนะเว้ย”
“พี่สาวลองมองมาที่ไมค์สามบ้างสิครับ เจียเจียของเราก็ร้องเพลงเพราะมากเหมือนกันนะ”
กลุ่มแชทส่วนตัววิคตอเรีย (กลุ่มเศรษฐีนีหิวข้าวรอข้าว)
“จื่อฉี : [รูปภาพ]”
“จื่อฉี : นายทุนใหญ่ นายทุนรายใหญ่ ทุกคนระวังตัวด้วย!!!”
“อาเยว่ : มือเติบชะมัด แถมยังเป็นไอดีใหม่อีกต่างหาก ลาภลอยก้อนโตขนาดนี้ เย่ติงต้องรับเอาไว้ให้ดีๆ นะเว้ย”
“เย่ติง : อืม”
การสนทนาในกลุ่มลับเป็นไปอย่างดุเดือด แต่ก็ไม่ได้ทำให้จังหวะการรันคิวในห้องแชทเสียงเสียไปแต่อย่างใด หลังจากเย่ติงลงจากคิวโชว์ เจียเจียที่อยู่ไมค์สามก็เริ่มการแสดงต่อ
แต่เสิ่นเจาอี้หยุดมือจากการส่งของขวัญแล้ว
ในเมื่อยืนยันเป้าหมายได้แล้วว่าใครเป็นใคร เงินค่าทิปก็ต้องใช้ให้ถูกที่ถูกทางสิ
การแสดงความสามารถของคนที่เหลือดำเนินไปจนครบทุกคน
สมกับที่เป็นห้องยอดนิยม คุณภาพของแต่ละคนอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม เรียกได้ว่าเป็นสวรรค์ของคนหลงใหลในเสียงอย่างแท้จริง
เหล่าแฟนคลับที่ได้ฟังเพลงฟรีจนจุใจ ก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณการเปย์รอบวงของเสิ่นเจาอี้
จื่อฉีนั่งอยู่บนตำแหน่งประธานกดเปิดไมค์พูดขึ้น
“เป็นยังไงบ้างครับพี่สาว zy เพลงเพราะไหมครับ มีคนที่ถูกใจบ้างหรือเปล่า”
“zy : เย่ติง”
ดูจากของขวัญเมื่อสักครู่ใครๆ ก็คงดูออก แต่ทุกคนก็ยังรับมุกช่วยกันชงต่ออย่างรู้หน้าที่
“เจียเจีย : เย่ติงวาสนาดีจริงๆ”
“อาเยว่ : ฮือ อิจฉา ริษยา จนหน้าเบี้ยวหมดแล้วเนี่ย”
“ฉางเฟิง : ริษยา หน้าเบี้ยว”
“เย่ติง : ขอบคุณคุณลูกค้าที่ชอบครับ”
เสิ่นเจาอี้ถูกบทสนทนาของพวกเขาทำให้หลุดขำออกมา เธอจึงไม่ตระหนี่ที่จะส่งพลุกระดาษรอบวงไปอีกหนึ่งชุดใหญ่
“โอ้โห พี่สาว zy ส่งพลุกระดาษรอบวงมาให้อีกชุดแล้ว ขอบคุณนายทุนครับ นายทุนใจป้ำมาก”
จื่อฉีใช้พลังงานที่เหลืออยู่อย่างเต็มที่ในฐานะพิธีกร นอกจากจะคอยบิ๊วบรรยากาศในห้องแล้ว ยังมอบความรู้สึกดีๆ ทางอารมณ์ให้แก่เสิ่นเจาอี้อย่างเต็มเปี่ยม
คนอื่นๆ ก็รับลูกต่อทันที ถึงแม้จะไม่ได้เปิดไมค์พูด แต่พวกเขาก็รัวนิ้วพิมพ์ข้อความในช่องแชทกันอย่างพร้อมเพรียง
“ขอบคุณการเปย์รอบวงจากพี่สาว zy ค้าบ”
“ขอบคุณพี่สาว zy ครับ”
“ขอบคุณคนสวย zy ที่โปรดปราน!”
การถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มผู้ชายเอาใจใส่ ต่อให้จะเป็นเพราะอิทธิพลของเงินตรา ก็ยากที่จะทำให้คนเราไม่รู้สึกดีใจ
ที่หน้าจอนอกโลกออนไลน์ เสิ่นเจาอี้ที่กำลังประคองโทรศัพท์มือถืออยู่ ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่า ตอนนี้มุมปากของเธอฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะถึงใบหูอยู่แล้ว
“คุณลูกค้า zy ครับ เปย์รอบวงขนาดนี้ อยากจะเล่นอะไรสนุกๆ เพิ่มเติมไหมครับ”
[จบบท]