หลีฉางอวี่มองเจียงหรูด้วยสีหน้าเย็นชา “ตอนนี้จิ่งจิ่งใกล้จะสามเดือนแล้ว ร่างกายเธอก็น่าจะฟื้นตัวดีแล้ว ตั้งแต่วันนี้ไป พวกพี่เลี้ยงกับนักโภชนาการก็ให้เลิกจ้างทั้งหมด ส่วนงานบ้าน—”
“เธอก็ช่วยแม่ทำให้มากหน่อย แม่เลี้ยงฉันมาลำบาก เธอควรตอบแทนท่านให้ดี”
ได้ยินแบบนั้น จางชุนเฟิงก็เชิดหน้าขึ้นอย่างได้ใจ “ได้ยินที่ลูกชายฉันพูดหรือยัง? ต่อไปห้ามออกไปข้างนอก อยู่บ้านดูแลพวกเราสองแม่ลูกให้ดี! ลูกชายฉันทำงานหาเงินข้างนอกก็ลำบาก ถ้าเธอยังกล้าใช้เงินฟุ่มเฟือยอีก ฉันจะไล่เธอออกจากบ้าน!”
“ผู้หญิงที่เคยมีลูกแล้วแบบเธอ ไม่มีค่าอะไรหรอก ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากได้แน่!”
“บ้านเรายังยอมรับเธออยู่ ก็ควรจะรู้สึกดีใจไว้เถอะ!”
【ขอร้องเถอะ ถึงจะต้องกตัญญู ก็ต้องเป็นพ่อเลวไปกตัญญูเองไม่ใช่เหรอ? แม่ของเขาลำบากเพราะเลี้ยงเขา ไม่ใช่เพราะเลี้ยงแม่! ตลกสิ้นดี ให้คนอื่นมาทำแทน เขาตายหรือพิการหรือไง?】
【อีกอย่าง ถ้าไม่มีแม่กับตระกูลเจียง พ่อเลวกับยายแก่ใจร้ายอาจต้องอดอยากไปแล้ว ตอนนี้ยังกล้าบอกว่าพวกเขาเป็นฝ่ายรับแม่ไว้? ไม่ใช่แค่หน้าหนาแล้ว ฉันว่าสองคนนั้นหน้ากว้างยิ่งกว่าเมืองหลวงอีก!】 เจียงเจิ้งเจ๋อทั้งสามที่กำลังโกรธอยู่ ชะงักไป สีหน้าผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย
น้องสาวปากคมจริงๆ! พูดได้เจ็บแสบมาก!
เจียงหรูเม้มปากแน่น เธอรู้ว่าควรอดทน จางชุนเฟิงยังพอว่า แต่ไม่ว่าอย่างไร หลีฉางอวี่ก็ยังเป็นคนที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดในบ้านนี้ ในสถานการณ์แบบนี้ หลีกเลี่ยงการปะทะตรงๆ กับเขาคือทางเลือกที่ฉลาดที่สุด
แต่ถึงจะเข้าใจ... ทำจริงมันยากเกินไป ตั้งแต่รู้เรื่องเลวร้ายที่หลีฉางอวี่ทำ เธอก็ไม่อยากฝืนทนอีกแล้ว ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น พอเห็นเบอร์ เธอก็เลิกคิ้วเล็กน้อย แล้วรับสายตรงนั้นเลย
“สวัสดีค่ะ คุณนายฮั่ว? สัปดาห์หน้าวันเสาร์จะมีงานสังสรรค์ส่วนตัวของบรรดาคุณผู้หญิงที่บ้านฮั่ว แล้วอยากเชิญฉันไปด้วยเหรอคะ? ฉันก็อยากไปนะ แต่สามีฉันอยากให้ฉันอยู่บ้าน...”
พอได้ยินคำว่า “คุณนายฮั่ว” ดวงตาของหลีฉางอวี่ก็สว่างขึ้นทันที
พอได้ยินถึงตรงนี้ เขารีบส่งสายตาให้เจียงหรู เจียงหรูมองเขาแวบหนึ่ง แล้วหยุดพูด
“ได้ค่ะ ถ้ามีเวลา ฉันจะไปแน่นอน...ค่ะ วันนั้นฉันจะพาจิ่งจิ่งไปด้วย...”
วางสายแล้ว หลีฉางอวี่ก็ตื่นเต้นจนถูมือไปมา “อาหรู คุณนายฮั่วเชิญเธอไปงานใช่ไหม?”
เจียงหรูพยักหน้า แล้วทำท่าลำบากใจ “แต่ฉางอวี่ เมื่อกี้คุณเพิ่งบอกให้ฉันอยู่บ้านไม่ให้ออกไป ถ้าอย่างนั้น ฉันโทรกลับไปบอกคุณนายฮั่วว่าฉันไม่ไปดีไหม?”
“จะทำแบบนั้นได้ยังไง!” หลีฉางอวี่ตื่นเต้นจนเสียงแทบหลุด
เขาสูดหายใจลึกให้ตัวเองสงบลง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนขึ้นมาก
“อาหรู ผมคิดดูแล้ว ให้เธออยู่บ้านตลอดก็คงไม่ดี ควรออกไปข้างนอกบ้าง งานสังสรรค์แบบนี้ก็ถือว่าเป็นโอกาสพักผ่อนที่ดี”
“ครั้งก่อนในงานเลี้ยง เธอก็คุยกับคุณนายฮั่วได้ดี ครั้งนี้ต้องคว้าโอกาสไว้ให้ได้! ถ้าได้สนิทกับคุณนายฮั่ว จะมีแต่ผลดีต่อครอบครัวเรา!”
“อาหรู ผมทำงานหนักข้างนอกก็เพื่อเธอ เพื่อเด็กๆ...ผมคิดว่า เธอก็คงยอมทำอะไรบางอย่างเพื่อครอบครัวนี้เหมือนกัน ใช่ไหม?”
ตอนพาเจียงหรูไปงานเลี้ยงที่บ้านฮั่ว เขาแค่ทำตามคำขอของเธอ ขอแค่อย่าไปสร้างปัญหาก็พอ ไม่คิดเลยว่าเธอจะได้คุยกับคุณนายฮั่ว และตอนนี้ อีกฝ่ายยังเป็นฝ่ายยื่นโอกาสมาให้เอง...
นี่คือโอกาสที่เขาฝันถึง! มองดวงตาที่แสร้งแสดงความลึกซึ้งนั้น เจียงหรูหัวเราะเยาะในใจ
หลีฉางอวี่ก็ใช้การแสดงแบบนี้ ทำให้เธอหลงรักจนถอนตัวไม่ขึ้น ปากบอกว่าทำเพื่อครอบครัว แต่เมื่อกี้ยังคิดจะจำกัดอิสรภาพเธอ ปล่อยให้จางชุนเฟิงรังแก... ความรักจอมปลอมสิ้นดี!
“ฉางอวี่ ถ้าฉันจะไปพบคุณนายฮั่ว ก็ต้องเตรียมตัวให้ดี คุณว่าไหม? ก่อนหน้านี้พวกนักโภชนาการกับเทรนเนอร์ ฉันใช้จนชินแล้ว ถ้าไล่ออกหมด อาจกระทบกับสภาพร่างกายของฉัน”
หลีฉางอวี่กัดฟัน “งั้นก็จ้างต่อไป!”
เสียเงินก็เสียไปเถอะ ตอนนี้เรื่องสำคัญคือการสร้างความสัมพันธ์กับคุณนายฮั่ว!
“แต่ฉันก็ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลนะ คุณหาเงินก็เหนื่อย ฉันก็สงสาร...งั้นเอาแบบนี้ แม่บ้านที่ทำงานบ้าน ให้พวกเขาออกไปก่อน จะได้ลดค่าใช้จ่าย ส่วนงานบ้าน...”
เจียงหรูหยุดเล็กน้อย ทำสีหน้าลำบากใจ “ถ้าฉันต้องเตรียมตัวไปเจอคุณนายฮั่ว เวลากับแรงคงไม่พอ...แล้วควรทำยังไงดี?”
คิดอยู่ครู่หนึ่ง หลีฉางอวี่ก็มองไปที่จางชุนเฟิง “แม่ครับ ยังไงแม่ก็ไม่ได้มีอะไรทำ ช่วงนี้ช่วยทำงานบ้านไปก่อนก็แล้วกัน!”
จางชุนเฟิงตาเบิกกว้าง เสียงแหลมขึ้นทันที “ฉางอวี่ นี่หมายความว่ายังไง? จะให้ฉันไปทำงานของคนรับใช้? ฉันเป็นแม่แท้ๆ ของแกนะ!”
หลีฉางอวี่ถูกตะโกนใส่จนปวดหัว ยกมือกดขมับ “ตอนนี้อาหรูกำลังติดต่อกับคุณนายฮั่ว นี่เป็นเรื่องสำคัญที่สุดของบ้านเรา จะให้เธอเสียสมาธิได้ยังไงครับ?”
เห็นสีหน้าอัดอั้นของจางชุนเฟิง เจียงหรูแทบหลุดหัวเราะ “ฉางอวี่ งั้นฉันขึ้นไปก่อนนะ เพื่อจะได้ไปเจอคุณนายฮั่ว ฉันต้องพักผ่อนให้ดี”
เมื่อมองแผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างสบายใจของเจียงหรู จางชุนเฟิงกัดฟันแทบแตก ไม่ช้าก็เร็ว เธอต้องทำให้ฉางอวี่หย่ากับผู้หญิงคนนี้ให้ได้! ถึงตอนนั้น มาดูกันว่าเธอจะยังได้ใจแบบนี้อีกไหม!
..................................................................................................
ในช่วงหลายวันต่อมา จางชุนเฟิงไม่ได้หาเรื่องเจียงหรูอีก เพียงแต่ทุกครั้งที่เห็นเธอ สีหน้าจะบึ้งตึง และบ่นพึมพำไม่หยุด
เจียงหรูไม่สนใจสิ่งพวกนั้น มุ่งเตรียมตัวสำหรับงานสังสรรค์อย่างเต็มที่ เจียงจิ่งจิ่งก็จะคอยเผยข้อมูลเกี่ยวกับคุณนายฮั่วเป็นระยะ เช่น ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร เจียงหรูก็ตั้งใจฟัง และจดจำทุกอย่างไว้
เพื่อเตรียมตัวไปงาน เธอซื้อเสื้อผ้าแบรนด์ดังของฤดูกาลนี้หลายชุด ยังอ้างว่าต้องรักษาหน้าตา ให้หลีฉางอวี่ซื้อกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดราคาหลักแสนให้สองใบ แล้วโพสต์อวดลงโซเชียลโดยให้สวีม่านเห็นคนเดียว จางชุนเฟิงเห็นเธอถือกระเป๋า ก็ปวดใจจนแทบหายใจไม่ออก
แต่เพราะเจียงหรูอ้างเรื่องคุณนายฮั่ว อีกทั้งหลีฉางอวี่ก็ยอม เธอมีความเห็นก็พูดอะไรไม่ได้
วันงาน เจียงหรูแต่งตัวอย่างสวยงาม มีเจียงจิ่งจิ่งอยู่ข้างๆ ด้วย ความตึงเครียดในใจก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง กลัวว่าเจียงจิ่งจิ่งจะเบื่อ เจียงหรูจึงลดกระจกลง ให้เธอมองวิวด้านนอก เจ้าก้อนน้อยลืมตาโต ดวงตาสวยใส จ้องมองถนนที่เต็มไปด้วยรถราอย่างตื่นเต้น พร้อมกับตบมือเล็กๆ อย่างดีใจ
มองท่าทางน่ารักของเธอแล้ว หัวใจของเจียงหรูก็อ่อนยวบแทบละลาย รถหรูเลี้ยวโค้ง แล้วขับเข้าสู่แยกถัดไป
ในตอนนั้นเอง 【เอ๊ะ? จอดรถ จอดรถ! รีบจอดเร็ว!】