บทที่ 79: ผลสะท้อนกลับ

บทที่ 79: ผลสะท้อนกลับ

บรรยากาศที่ชั้นล่างของโรงแรมตึงเครียดขึ้นทันตาเห็น เมื่อไพ่ใบสำคัญตกไปอยู่ในมือของหลิ่วมู่มู่ สีหน้าของจัวหร่านก็บิดเบี้ยวจนดูอัปลักษณ์ไปถนัดตา

มือเรียวที่กำไพ่สามใบสุดท้ายสั่นระริกด้วยแรงโทสะที่พยายามกดข่มไว้อย่างสุดความสามารถ เธอสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะเอ่ยเสียงเย็น

"นี่เป็นเกมระหว่างฉันกับสวีหลาน เธออย่ามายุ่ง"

หลิ่วมู่มู่เพียงแค่หมุนไพ่โจ๊กเกอร์เล่นไปมาราวกับไม่ยี่หระต่อคำขู่นั้น ผิวสัมผัสของไพ่ใบนี้มีความพิเศษแตกต่างจากไพ่ทั่วไป นิ้วเรียวไล้ไปตามขอบไพ่ขณะที่ดวงตากลมโตใสกระจ่างดุจลูกแก้วทอประกายเจ้าเล่ห์ซุกซน

"ฉันตอบแทนสวีหลานให้เลยว่า เธอไม่ตกลง"

ใบหน้าของจัวหร่านแข็งค้างไปในพริบตา ราวกับถูกแช่แข็งด้วยวาจานั้น

ยังไม่ทันที่จัวหร่านจะได้ตั้งสติ หลิ่วมู่มู่ก็เอ่ยประโยคถัดมาด้วยน้ำเสียงสบายๆ ราวกับกำลังพูดเรื่องดินฟ้าอากาศ

"ก็แค่แลกชีวิตไม่ใช่เหรอ ไม่เอาของเพื่อนฉัน จะเอาของฉันไปแทนก็ได้นะ ฉันยอมให้แลก"

ถ้อยคำของหญิงสาวทำให้ฝูงชนรอบข้างต่างพากันงุนงง ไม่มีใครเข้าใจความหมายที่แท้จริงในสิ่งที่หลิ่วมู่มู่พูดออกมา

มีเพียงจัวหร่านคนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจความนัยนี้ดี ความหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วร่าง หญิงสาวผุดลุกขึ้นหมายจะเดินหนีไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด

ทว่าทันทีที่สิ้นเสียงของหลิ่วมู่มู่ ร่างกายของจัวหร่านกลับรู้สึกหนาวสะท้านราวกับร่วงหล่นลงสู่บ่อน้ำแข็งพันปี

ความเจ็บปวดรุนแรงแล่นริ้วขึ้นสู่สมอง ศีรษะปวดหนึบจนแทบระเบิด เสียงวิ้งๆ แหลมสูงดังอื้ออึงก้องอยู่ในหู ของเหลวอุ่นๆ ไหลทะลักออกจากโพรงจมูกและหางตาทั้งสองข้าง หยดเลือดสีคล้ำร่วงหล่นลงบนพื้นพรม

มือที่เคยกำไพ่แน่นพลันไร้เรี่ยวแรง ไพ่ทั้งสามใบเลื่อนหลุดจากมือร่วงกราวลงสู่พื้น ในบรรดาไพ่เหล่านั้นกลับปรากฏไพ่โจ๊กเกอร์ถึงสองใบ ไม่รู้ว่าถูกสลับเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่

ร่างของจัวหร่านทรุดฮวบลงกระแทกกับโต๊ะไพ่อย่างหมดสภาพ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของแขกเหรื่อในงาน

"แกรก..."

เสียงวัตถุบางอย่างหักดังขึ้น หลิ่วมู่มู่หักไพ่ในมือจนแตกออกเป็นสองท่อน

เธอโยนซากไพ่โจ๊กเกอร์ทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะปัดไม้ปัดมือราวกับเพิ่งไปจับของสกปรกโสโครกมา

"มีฝีมือแค่นี้ ยังคิดจะมาแลกชีวิต ฝันกลางวันอยู่หรือไง"

สวีหลานที่นั่งตัวแข็งทื่อค่อยๆ หันคอมามองเพื่อนสาวคนสนิทด้วยแววตาสับสน

"มู่... มู่มู่ แล้วจะทำยังไงต่อ"

ในหัวของสวีหลานตอนนี้เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างลางๆ แต่ก็จับต้นชนปลายไม่ถูก เพื่อนร่วมห้องอีกสองคนต่างก็รีบเบียดเข้ามายืนรวมกลุ่มข้างหลิ่วมู่มู่ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เธอเป็นจุดเดียวเพื่อรอคำตอบ

"เวลานี้ก็ต้องพึ่งตำรวจสิ"

หลิ่วมู่มู่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหมายเลขฉุกเฉินด้วยท่าทีผ่อนคลาย ในเมื่อเธอก่อเรื่องวุ่นวายไปแล้ว ก็สมควรเรียกคุณอาตำรวจผู้พิทักษ์สันติราษฎร์มาช่วยล้างเช็ดจัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย

เข็มนาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มตรง ฟางชวนที่กำลังเอนกายพักผ่อนดื่มด่ำกับช่วงเวลาวันหยุดสุดสัปดาห์อันแสนสงบสุขจำต้องเด้งตัวขึ้นมารับสายด่วนจากเบื้องบน

ปลายสายแจ้งว่ามีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นที่โรงแรมเยว่หวา และเขาก็ได้รับคำสั่งให้รีบบึ่งไปที่เกิดเหตุทันทีโดยไม่มีข้อแม้

เมื่อทีมสืบสวนคดีพิเศษและที่ปรึกษาเยียนซิวเดินทางมาถึงหน้าโรงแรม พื้นที่เกิดเหตุได้ถูกเจ้าหน้าที่ท้องที่ปิดล้อมไว้เรียบร้อยแล้ว แสงไฟวูบวาบจากรถตำรวจสาดส่องไปทั่วบริเวณ

รถพยาบาลคันหนึ่งจอดรอสแตนด์บายอยู่หน้าประตูทางเข้า เครื่องยนต์ยังคงติดอยู่พร้อมออกตัวได้ทุกเมื่อ

ฟางชวนชูตราประจำตัวขึ้นแสดงต่อเจ้าหน้าที่หน้างาน ก่อนจะพาคณะเดินฝ่าวงล้อมเข้าไปด้านใน

โถงล็อบบี้ของโรงแรมคลาคล่ำไปด้วยผู้คนนับสิบ ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นหนุ่มสาวที่ยังคงอยู่ในอาการตื่นตระหนก

หลังจากผ่านพ้นช่วงโกลาหลมาได้ ความอยากรู้อยากเห็นก็เริ่มเข้ามาแทนที่ความกลัว หลายคนพยายามเขย่งเท้าชะเง้อมองไปยังทิศทางของโต๊ะไพ่เจ้าปัญหา ที่ซึ่งมีตำรวจสองนายยืนรักษาการณ์กั้นพื้นที่ไว้อย่างเคร่งครัด

กลุ่มแพทย์และพยาบาลในชุดป้องกันเชื้อโรคครบชุดกำลังสาละวนอยู่กับการปฐมพยาบาลร่างที่นอนแน่นิ่งของจัวหร่าน

"คนเจ็บล่ะ"

ฟางชวนเอ่ยถามเสียงต่ำกับตำรวจนายหนึ่งที่รับผิดชอบพื้นที่

"ยังอยู่บนโต๊ะครับ รถพยาบาลมาถึงสักพักแล้วแต่อาการดูแปลกพิกล ทีมแพทย์เลยยังไม่กล้าเคลื่อนย้าย"

"คนเจ็บเป็นใคร"

หัวหน้าทีมสืบสวนพิเศษถามพลางก้าวเท้าเดินตรงเข้าไปยังจุดเกิดเหตุ

"ชื่อจัวหร่านครับ นักศึกษาปีหนึ่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีชิ่งเฉิง วันนี้เธอมาจัดงานวันเกิดที่นี่ พยานในเหตุการณ์ให้การว่า ระหว่างที่เล่นไพ่อยู่ดีๆ เธอก็มีเลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ดแล้วก็วูบหมดสติไปเลยครับ"

"จัวหร่านงั้นเหรอ? ทำไมช่วงนี้มีแต่คนแซ่จัวเต็มไปหมด"

ฟางชวนบ่นพึมพำกับตัวเองอย่างหัวเสีย

เมื่อเดินเข้าไปใกล้จนเห็นสภาพของคนเจ็บชัดๆ ฟางชวนก็เข้าใจทันทีว่าทำไมทีมแพทย์ถึงต้องสวมชุดป้องกันแน่นหนาขนาดนั้น

ภาพเบื้องหน้าชวนให้รู้สึกขนลุกพองสยองเกล้า เลือดของมนุษย์ปกติย่อมต้องเป็นสีแดงฉาน ทว่าเลือดที่ไหลทะลักออกมาจากร่างกายของหญิงสาวผู้นี้กลับมีสีดำคล้ำข้นคลั่กปะปนออกมาด้วย ดูผิดปกติวิสัยมนุษย์มนา

นอกจากอาการเลือดไหลออกทวารทั้งเจ็ดแล้ว สัญญาณชีพอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นการหายใจ หรือความดันโลหิต กลับปกติทุกอย่าง

ดูราวกับว่าเธอเพียงแค่ผล็อยหลับไปเท่านั้น

ฟางชวนกระซิบสั่งการบางอย่างกับลูกน้องข้างกาย อีกฝ่ายพยักหน้ารับทราบก่อนจะเดินเข้าไปเจรจากับทีมแพทย์ ไม่นานนักกลุ่มคนชุดขาวก็ยอมถอยห่างออกมาเปิดทางให้

เยียนซิวเดินเข้าไปหยุดยืนห่างจากร่างของจัวหร่านเพียงไม่กี่ก้าว สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ

บนพื้นพรมมีกองเลือดกองใหญ่ที่ไหลหยดลงมาจากบนโต๊ะ

ในกองเลือดสีคล้ำนั้นมีเส้นสายสีดำสนิทเส้นหนึ่งปะปนอยู่ หากไม่สังเกตให้ดีคงมองไม่เห็น แต่ฟางชวนมั่นใจว่าเขาตาไม่ฝาด เส้นสีดำนั้นมันกำลังขยับตัวยุกยิก

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน"

ฟางชวนขยับเข้าไปกระซิบถามด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน

"โดนกู่"

คำตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความจากปากของที่ปรึกษาหนุ่ม

"หมายความว่ามีคนแอบวางยากู่ใส่เธอในงานนี้งั้นเหรอ"

"ไม่ใช่ เธอโดนมานานแล้ว โดยธรรมชาติกู่จะปรับสภาพเข้ากับร่างกายของโฮสต์และจะไม่เคลื่อนไหวเพ่นพ่าน แต่ดูจากสภาพตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเกิดอุบัติเหตุบางอย่างขึ้น ทำให้กู่ตื่นตระหนกจนวิ่งพล่านไปทั่วร่างแบบคุมไม่อยู่"

เยียนซิวสวมถุงมือยางอย่างคล่องแคล่ว เขาเดินเข้าไปใกล้ร่างไร้สติแล้วเอื้อมมือไปจับศีรษะของหญิงสาวให้เงยขึ้นเพื่อตรวจสอบใบหน้า

นิ้วยาวดึงเปลือกตาล่างของเธอลง เผยให้เห็นเส้นสีดำเล็กละเอียดหลายเส้นที่ฝังตัวอยู่ ยืนยันข้อสันนิษฐานว่าเธอโดนของสิ่งนี้มานานแล้ว และดูเหมือนจะไม่ใช่กู่ชนิดที่เอาไว้ทำร้ายใคร

"ขี้ผึ้งปรากฏเงาที่เยียนหลิงให้มาอยู่ไหน"

ฟางชวนล้วงกระปุกใบจิ๋วออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ใช้สำลีก้านแตะเนื้อครีมเล็กน้อยแล้วส่งต่อให้เยียนซิว

ชายหนุ่มรับไปแล้วป้ายลงบนหน้าผากมนของจัวหร่าน เพียงชั่วอึดใจ ผิวเนื้อบริเวณนั้นก็ปรากฏรอยปื้นสีดำคล้ำขึ้นมาอย่างชัดเจน

"ผลสะท้อนกลับจากพิธีกรรมที่ล้มเหลว"

เยียนซิวสรุปสาเหตุด้วยน้ำเสียงเรียบ

ในจังหวะนั้นเอง ตำรวจนายหนึ่งจากหน่วยสืบสวนพิเศษก็เดินจ้ำอ้าวเข้ามาหาฟางชวน สีหน้าเคร่งเครียด

"หัวหน้าครับ เราเจอห้องประชุมต้องสงสัยที่ชั้นสอง ข้างในถูกจัดฉากคล้ายสถานที่ทำพิธีกรรม แต่ดูเหมือนจะเกิดความผิดพลาดบางอย่าง มีผู้ชายวัยกลางคนนอนสลบเหมือดอยู่ข้างในครับ"

"ใส่กุญแจมือให้เรียบร้อย แล้วตามหมอขึ้นไปดูอาการเขาด้วย"

ลูกน้องรับคำสั่งแล้วรีบวิ่งกลับไปปฏิบัติหน้าที่

เมื่อเห็นว่าเยียนซิวตรวจสอบทางนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว ฟางชวนจึงเอ่ยชวน

"เราขึ้นไปดูกันหน่อยไหม ข้างบนเจอสถานที่ทำพิธีกรรม"

เยียนซิวพยักหน้า ทั้งสองเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง ภายในห้องประชุมที่ถูกดัดแปลง ชายวัยกลางคนที่หมดสติถูกเจ้าหน้าที่ใส่กุญแจมือแบบพิเศษและหามไปวางไว้ที่มุมห้อง

ดูเหมือนเขาจะกระอักเลือดจนหมดสติไปจากแรงกระแทกที่มองไม่เห็น ตามร่างกายมีบาดแผลฉีกขาดขนาดเล็กแต่ลึกจำนวนมาก ในปากแผลมีเศษวัสดุบางอย่างฝังอยู่ ทีมแพทย์กำลังเร่งปฐมพยาบาลเบื้องต้น

ฟางชวนใช้สำลีก้านด้านที่เหลือป้ายขี้ผึ้งลงบนหน้าผากของชายคนนั้น ผลปรากฏออกมาเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน รอยปื้นสีดำปรากฏขึ้นทันตาเห็น

เยียนซิวไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่เดินไปหยุดยืนอยู่กลางห้องประชุม ฝ่าเท้าเหยียบย่ำลงบนลวดลายอักขระประหลาดบนพื้น สายตาคมกวาดมองสำรวจไปทั่วบริเวณ ก่อนจะหยุดลงที่กองข้าวของระเกะระกะตรงหน้า

โต๊ะบูชาหักสะบั้นเป็นสองท่อน ข้าวของเครื่องใช้กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น แต่เพียงแค่กวาดตามองผ่านๆ เขาก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้เกือบสมบูรณ์แล้ว

[จบบท]