คุณปู่ซือหรี่ตาคมกริบ มองซือจิ้นเฉิงกับชิวรั่วสุ่ย
เขาเคยรักลูกชายคนเล็กคนนี้ที่สุด ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะมีใจคิดทรยศตั้งนานแล้ว
ซือจิ้นเฉิงเดิมคิดว่าคุณปู่ซือต้องดีใจแน่ เพราะไม่ว่าหน้าตาหรือรูปร่างของชิวรั่วสุ่ย ล้วนตรงสเปกเขา
“พ่อครับ ปกติพ่อปวดหัวบ่อย มือของชิวรั่วสุ่ยเก่งมาก ให้เธอนวดให้พ่อเลยดีไหมครับ?”
ซือจิ้นเฉิงส่งสายตาให้ชิวรั่วสุ่ย
ชิวรั่วสุ่ยรีบเดินไปด้านหลังคุณปู่ซือ เตรียมนวดขมับให้เขา
คุณปู่ซือสูดหายใจเข้า จู่ๆ ก็ได้กลิ่นน้ำหอมปะปนกับกลิ่นของซือจิ้นเฉิง
สองคนนี้ ก่อนจะมาที่นี่ คงไปคลุกคลีอะไรกันมาก่อนแล้วสินะ?
คุณปู่ซือโบกมือ ใบหน้าชรามีอำนาจ
“ไม่ต้อง เขยิบไปยืนข้างๆ”
ซือจิ้นเฉิงกับชิวรั่วสุ่ยชะงัก
เมื่อกี้พวกเขาตาฝาดหรือเปล่า?
ทำไมในสายตาของผู้เฒ่าถึงมีแววรังเกียจ?
หรือผู้เฒ่าเปลี่ยนสเปกไปแล้ว?
คุณปู่ซือมองเหวินเหยียนที่กำลังดื่มนม ในใจเหมือนมีแมวข่วน
ถ้าเขารับชิวรั่วสุ่ยไว้ แล้วต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พูดออกมาให้หมดสิ!
“เสี่ยวเหยียน เธอคิดว่าชิวรั่วสุ่ยเป็นยังไง?” คุณปู่ซือโยนคำถามไปที่เหวินเหยียน
เหวินเหยียนแทบสำลักนม
ไม่ใช่…ลุงนี่มีปัญหาหรือไง?
มาถามเธอทำไม?
เธอในตระกูลซือก็แค่ตัวโปร่งใสที่ไม่มีใครสนใจ สถานะอาจจะยังสู้หมาดำในบ้านไม่ได้เลย!
ทุกคนในตระกูลซือหันมามองเหวินเหยียน
สายตาซือจิ้นเฉิงมืดลง
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อ ถึงถามผู้หญิงสมองกลวงคนนี้
เหวินเหยียนเห็นสายตาทุกคน ก็รู้สึก กดดันทันที
เธอลูบจมูก ยิ้มบางๆ
“คุณปู่ ฉันไม่เข้าใจเรื่องการดูแลสุขภาพนะคะ คุณถามผิดคนแล้ว”
【รับไว้สิ รับไว้ แล้วลูกคนเล็กที่เกิดมาทีหลัง จริงๆ เป็นลูกของลูกชายคุณนะ แล้วเด็กคนนั้นจะเรียกคุณว่าพ่อหรือปู่ดีล่ะ?】
【ฮ่าๆ ไม่สิ เด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ลูกของลูกชายคุณด้วย ตอนที่ชิวรั่วสุ่ยถูกส่งมา เธอก็แอบแค้นเขาแล้ว】
【เธออยู่ข้างคุณ ก็เพื่อรอแบ่งทรัพย์สินหลังคุณตาย พอตระกูลซือล่มสลายหมด เธอก็เอาเงินไปอยู่ต่างประเทศ เลี้ยงหนุ่มๆ เพียบเลย】
【ชิวรั่วสุ่ยสุดยอดมาก ฉันอยากใช้ชีวิตแบบเธอในอนาคต!】
เหวินเหยียนกำลังกินแตงอย่างมีความสุข จู่ๆ ก็เห็นสายตาลึกของซือโม่เหยียนจ้องมาที่เธอ เธอกะพริบตาอย่างงุน งง
“สามี คุณกำลังคิดว่าฉันสวยขึ้นเรื่อยๆ แล้วเริ่มใจสั่นนิดๆ ใช่ไหม?”
ซือโม่เหยียนกัดฟัน
“เหวินเหยียน ถ้าระหว่างแต่งงานเธอกล้าสวมเขาให้ฉัน เชื่อไหมว่าฉัน—”
เหวินเหยียนไม่ให้เขาพูดจบ เธอเอนหน้าซบไหล่เขา
“สามี ฉันจะนอกใจคุณได้ยังไง ฉันรักคุณจะตาย”
【ฉันดูเหมือนพวกคลั่งรักเหรอ? รอฉันทำภารกิจเสร็จ ฉันจะทำให้นายรู้ว่าการมีสีเขียวบนหัวมันเป็นยังไง】
ซือโม่เหยียนหน้าดำทะมึน ผลักเหวินเหยียนออก
“เดี๋ยวนี้ไปโรงพยาบาลจิตเวชกับฉัน”
“หา?”
เหวินเหยียนถูกลากออกจากวิลล่า
ในใจเธอร้องโวยวาย
เธอยังอยากอยู่กินแตงต่อเลย!
คนในตระกูลซือแต่ละคน มีเรื่องดราม่าเข้มข้นสุดๆ!
ระหว่างที่ซือโม่เหยียนขับรถพาเหวินเหยียนไปโรงพยาบาล เหวินเหยียนว่างๆ จึงเท้าคาง มองเขาไม่วางตา
ใบหน้าของเขาเรียวคม โครงหน้าชัดเจน ราวกับแกะสลักอย่างประณีต หล่อไร้ที่ติ ดวงตาเรียวยาว ลึกและดำสนิท
วันนี้เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำสั่งตัด แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นแขนแกร่ง มือใหญ่สวม นาฬิกาหรูจับพวงมาลัย ดูสง่างาม เย็นชา สุขุมและน่าเกรงขาม
ทั้งตัวแผ่พลังที่ยากจะเข้าใกล้
【ผู้ชายหมานี่ หล่อที่สุดที่ฉันเคยเจอมาสองชาติแล้ว!】
【นอกจากนิสัยแย่ อายุสั้นไปหน่อย ก็ไม่มีอะไรให้ติเลย!】
【ว้าว จมูกโด่งขนาดนี้ ได้ยินว่าคนจมูกโด่ง เรื่องนั้นก็… ฮี่ๆ】
เอี๊ยด—
รถเบนท์ลีย์เบรกกะทันหัน เสียงยางเสียดสีกับถนนดังสนั่น
ร่างเหวินเหยียนพุ่งไปข้างหน้า ถ้าไม่คาดเข็มขัด คงหัวกระแทกกระจกไปแล้ว
“สามี เป็นอะไรไป เขินที่ฉันมองเหรอ?” เธอมองไปที่หูเขา เห็นปลายหูเหมือนจะมีสีแดงจางๆ
เธอกะพริบตา กำลังจะดูให้ชัด จู่ๆ หน้าผากก็โดนดีดแรงๆ
“โอ๊ย! เจ็บนะ!”
ใบหน้าชายหนุ่มเย็นชาไร้อารมณ์
“มองข้างหน้า ห้ามมองฉันอีก!”
เหวินเหยียนเม้มปาก
“หล่อก็ไม่ให้มอง สามีขี้ งก จริงๆ”
【ไม่มองก็ไม่มอง คิดว่ามีแค่นายคนเดียวหรือไง อีกอย่างนายก็ยังเป็นหนุ่มใสอยู่เลย คงดูดีแต่ใช้ไม่ได้】
ซือโม่เหยียนกรามตึง
เขาปิดเสียงในใจของผู้หญิงคนนี้ได้ไหม?
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถมาถึงโรงพยาบาลจิตเวช
เพื่อนของซือโม่เหยียน หมิงเจิง เป็นแพทย์ประจำที่นี่
“อะไรนะ เธอมีปัญหาทางจิตเหรอ?” หมิงเจิงถามเสียงเบา
เหวินเหยียนเห็นหมิงเจิง ก็ยิ้มทัก
“ไง หนุ่มหล่อ”
หมิงเจิงเห็นเหวินเหยียนที่สวยโดดเด่น ดวงตาเขาฉายแววแปลกใจ
“ไม่แต่งหน้ากลับสวยขนาดนี้ อวี่เฟิงกับเหวินจิ่งยังบอกว่านายแต่งกับสาวไดโนเสาร์ตระกูลเหวิน พวกเรายังไว้อาลัยให้นายอยู่เลย!”
เหวินเหยียนยืนข้างหลังซือโม่เหยียน แอบชูนิ้วโป้ง
【จุดธูปสามดอกไว้อาลัยล่วงหน้าได้เลย อีกปีเดียวเขาก็ตายแล้ว】
ซือโม่เหยียนหันกลับไป มองเหวินเหยียนอย่างเย็นชา
“เธอเข้าไปในห้องตรวจ รออยู่ข้างใน”
เหวินเหยียนลูบจมูก เดินเข้าไปอย่างไม่เต็มใจ
พอเข้าไป เธอแอบแนบหูฟังบทสนทนา นอกห้อง
ได้ยินว่าต้องทำการช็อตไฟฟ้าเพื่อตรวจสมอง เธอก็ขนลุกทันที
เรื่องแบบนี้ ใครจะไปสู้ไหว?
ช็อตไฟฟ้า แบบนี้ไม่มีโรคก็มีโรคขึ้นมาได้นะ!
ซือโม่เหยียนกับหมิงเจิงเข้ามาในห้องตรวจ กลับไม่เห็นเหวินเหยียน
เมื่อกี้พวกเขายืนคุยกันอยู่หน้าประตู ไม่เห็นเธอออกไป
เธอไม่น่าจะไปไหนได้
“เอ๊ะ ภรรยานายหายไปไหน?”
ซือโม่เหยียนกวาดตามองรอบๆ อย่างเฉียบคม
เขาเห็นหน้าต่างเปิดอยู่ รีบเดินไปดู
พอก้มลงมอง สีหน้าเขาเปลี่ยนทันที
ผู้หญิงคนนั้นกำลังปีนลงไปตามท่อ!
นี่มันชั้นสิบ!
พลาดนิดเดียวก็ตายได้เลย!
หมิงเจิงเดินมาดูด้วย เขาตกใจจนตาโต
“ภรรยานายบ้าหรือเปล่า นี่ชั้นสิบ ไม่ใช่ชั้นสองนะ เธอไม่กลัวตายหรือไง!”
ตอนนี้เหวินเหยียนปีนลงมาถึงชั้นสามแล้ว เธอสังเกตเห็นสายตาสองคู่ที่มองลงมา
เธอยังยกมือข้างหนึ่งโบกให้พวกเขา
เธอขยับปากบอกซือโม่เหยียน
“สามี ฉันไปก่อนนะ!”