คุณนายฮั่ว นึกว่าเป็นยาหรือของอะไรสักอย่าง
แต่ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่ คุณฮั่ว หยิบออกมาจะเป็นยันต์สองแผ่น
คุณนายฮั่วแทบจะกลอกตาขาวแล้วเป็นลม
เธอกำหมัดแน่น ทุบลงไปบนตัวคุณฮั่วอย่างแรง ร้องไห้จนแทบขาดใจ
“นี่มันเวลาอะไรแล้ว คุณยังจะเชื่อของพวกนี้อีกเหรอ?”
เธอมองลูกชายที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียง หัวใจเหมือนถูกมีดกรีด
“เหวินเหยียนเป็นคนแบบไหน ฉันได้ยินจากพวกคุณนายตอนเล่นไพ่นานแล้ว เธอก็แค่เด็กบ้านนอกที่ไม่รู้อะไร เอายันต์สองแผ่นมาให้คุณ คุณยังจะเชื่อเธออีก—”
คุณฮั่วขมวดคิ้วแน่น
“คุณ ผมว่าที่เธอพูดก็ดูจริงใจและมั่นใจดี ยังไงเราลองดูก่อนดีไหม?”
คุณฮั่วนำยันต์ขับไล่วิญญาณไปที่ข้างเตียงก่อน
ทั้งเขาและคุณนายฮั่วพบว่า ฮั่วเยี่ยนจือ สั่นรุนแรงขึ้น และการหายใจก็ถี่ขึ้น
น้ำตาของคุณนายฮั่วไหลพราก อารมณ์ปั่นป่วนอย่างมาก
“ฉันบอกแล้วว่านั่นมันของหลอกลวง คุณจะฆ่าลูกหรือไง?”
คุณฮั่วกลับใจเย็นกว่าหน่อย ถ้ายันต์ไม่มีผลเลย ทำไมลูกชายถึงสั่นแรงขึ้นแบบนี้?
ทันใดนั้นเขานึกถึงคาถาที่ เหวินเหยียน สอน เขาหลับตาแล้วเริ่มท่องทันที
จู่ๆ ยันต์ขับไล่วิญญาณก็ลอยขึ้นกลางอากาศ จากนั้นก็ลุกไหม้เอง
ในชั่วขณะที่กลายเป็นเถ้า เหมือนมีอะไรบางอย่างถูกดีดออกจากร่างของฮั่วเยี่ยนจือ แล้วเสียงกรีดร้องโหยหวนของผู้หญิงก็ดังขึ้นในอากาศ
ความเย็นยะเยือกในห้องของฮั่วเยี่ยนจือหายไปในทันที
ร่างของเขาหยุดชัก การหายใจก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ
คุณนายฮั่วพุ่งไปที่เตียง เอามือไปแตะลมหายใจของลูก
ลมหายใจสม่ำเสมอ ไม่เร็วไม่ช้าอีกต่อไป
“เจิ้นปัง รีบเรียกหมอประจำบ้านมาเร็ว!”
หลังจากหมอประจำบ้านมาถึง ก็ตรวจอาการฮั่วเยี่ยนจืออย่างละเอียด
เขาตกใจจนตาเบิกกว้าง
“คุณชายกลับมาเป็นปกติแล้ว ชีพจร การเต้นของหัวใจ อุณหภูมิ และการหายใจ ล้วนปกติหมด”
คุณฮั่วกับคุณนายฮั่วถึงกับ งง แต่พอตั้งสติได้ ก็เต็มไปด้วยความดีใจและตื่นเต้น
“เจิ้นปัง ลูกของเราหายแล้ว!”
“ใช่…หายแล้ว!”
หลังจากหมอประจำบ้านกลับไป คุณนายฮั่วมองไปที่หน้าต่าง
“เมื่อกี้คุณได้ยินเสียงผู้หญิงกรีดร้องไหม?”
ฮั่วเจิ้นปังพยักหน้า
“ได้ยิน คงเป็นสิ่งชั่วร้ายที่เกาะลูกเราอยู่”
ก่อนหน้านี้คุณนายฮั่วไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ตอนนี้เห็นกับตา เธอไม่เชื่อไม่ได้
“ดูแล้ว เหวินเหยียนไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่ลือกัน เธอมีฝีมืออยู่บ้างจริงๆ”
คุณฮั่วยังรู้สึกหวาดเสียวอยู่ หากตอนนั้นเขาไม่เชื่อเหวินเหยียน ลูกชายเขาคงไม่รอดคืนนี้
ยังดีที่เขาเชื่อเธอแบบ งงๆ
“คุณ เหวินเหยียนเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตลูกเรา พอเยี่ยนจือหายดี เราต้องพาเขาไปขอบคุณเธอที่ตระกูลเหวิน”
แม้เขาจะจ่ายค่ากระจกไปแล้ว แต่ก็รู้สึกว่าเงินแค่นั้นน้อยเกินไป
เขาต้องตอบแทนเธอให้ดี!
คุณนายฮั่วพยักหน้า
“รีบเอายันต์คุ้มครองอีกแผ่นออกมาใส่ให้ลูก เผื่อสิ่งชั่วร้ายกลับมาอีกจะทำยังไง?”
“ได้!”
บนรถเบนท์ลีย์
ซือจิ่งอี้ นั่งรถของ ซือโม่เหยียน กลับบ้านหลังเลิกงาน
เขาเห็นวิดีโอคลิปหนึ่งในกลุ่มแชตของพวกคุณหนูคุณชายในสังคมชั้นสูง
“โว้ยๆ —”
ซือโม่เหยียนกำลังอ่านเอกสารอยู่ พอได้ยินซือจิ่งอี้ร้องหลายครั้งติดกัน ก็ปรายตามองอย่างเย็นชา
“หุบปาก”
“พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ผมโคตรเทพเลย เธอนี่เหมือนจะฆ่าทุกคนเลย เท่จัดๆ!”
ซือจิ่งอี้เห็นคลิปที่มีคนส่งในกลุ่ม เป็นภาพที่เหวินเหยียนเตะ เย่อินอิน กระเด็นในร้านอาหารส่วนตัว
ในกลุ่มเต็มไปด้วยคำด่าเหวินเหยียนว่าใช้ความรุนแรง หยาบคาย ไร้มารยาท
แต่จุดสนใจของซือจิ่งอี้อยู่ที่พลังต่อสู้ของเหวินเหยียน
เขาไม่คิดเลยว่าพี่สะใภ้จะเก่งขนาดนี้!
ดูแล้ว เธอน่าจะเห็นแก่หน้าพี่ใหญ่ เลยไม่เตะเขาปลิว!
ช่วงนี้เขายังไปยั่วเธอ พูดไม่ดีใส่ เธอก็ยังพูดกับเขาดีๆ นับว่าไว้หน้าเขามากแล้ว!
ยังดีที่เขาตาสว่าง!
ต่อไปพี่สะใภ้คือเทพของเขา!
ซือโม่เหยียนมองวิดีโอที่ซือจิ่งอี้ยื่นมา ดวงตาดำหรี่ลงเล็กน้อย
“ใครส่งในกลุ่ม?”
“คุณหนูคนหนึ่ง”
ซือโม่เหยียนเห็นว่าคอมเมนต์ด้านล่างล้วนด่าเหวินเหยียน เขาก็แฮ็กกลุ่มนั้นทันที
ไม่เพียงแต่วิดีโอหายไป กลุ่มยังถูกยุบไปเลย
ซือจิ่งอี้ยกนิ้วโป้ง
“พี่ใหญ่ ยังไงก็พี่เก่งสุด”
ซือโม่เหยียนกรามคมตึงเครียด
“อย่าคิดมาก ก่อนหย่า เธอยังเป็นคนของตระกูลซือ”
ซือจิ่งอี้ยิ้มกวนๆ
“รู้แล้วๆ พี่แอบปกป้องเมียอยู่ใช่ไหม”
ซือโม่เหยียน “……”
หลังเหวินเหยียนกลับถึงตระกูลซือ ท่านผู้เฒ่าซือ ก็ลากเธอมาคุยเรื่องครอบครัว
เขาเล่าเรื่องสมาชิกแต่ละคนในตระกูลให้เธอฟัง
“เสี่ยวเหยียน เธอคิดว่าปู่เป็นคนยังไง?”
คำถามของท่านผู้เฒ่าซือทำให้เหวินเหยียนขนลุกเล็กน้อย
【เอ๊ะ! เมื่อก่อนลุงแก่ไม่เคยขยันขนาดนี้ อยู่ๆ เป็นแบบนี้ หรือจะกำเริบโรคหื่น มาสนใจสาวสวยอย่างฉันแล้ว?】
【ลุงแก่คนนี้ไม่มีศีลธรรมอยู่แล้ว พรุ่งนี้ฉันต้องกลับไปแต่งหน้าเละๆ ทำผมฟูเหมือนระเบิดดีไหมนะ?】
“แค่กๆ—” ท่านผู้เฒ่าซือสำลักน้ำชา เคราขาวแทบชี้ขึ้น
ต่อให้เขาหื่นแค่ไหน ก็ไม่ถึงขั้นคิดกับหลานสะใภ้!
ถ้าทำแบบนั้น ยังจะเรียกว่าคนได้ไหม?
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะเคยทำเรื่องไม่เป็นคนอยู่บ้าง
แต่เขาขอสาบาน เขาคิดกับเหวินเหยียนแค่หลานสะใภ้!
ที่คุยเรื่องครอบครัว ก็แค่อยากล้วงความลับว่าใครจะมาฆ่าเขาในอนาคต
แต่เธอกลับไม่พูด!
เธอนี่รู้จักทำให้คนอยากรู้จริงๆ!
ตอนนั้นเอง ซือโม่เหยียน กับ ซือจิ่งอี้ ที่เพิ่งเข้ามาก็ได้ยินเสียงความคิดของเหวินเหยียน
สองพี่น้องสบตากัน
“พี่ใหญ่ ปู่จะไม่ใช่ว่า—”
ยังพูดไม่ทันจบ ก็โดนซือโม่เหยียนตบหลังหัว
“อย่าพูดมั่ว”
ซือจิ่งอี้ลูบหลังหัว เดินไปที่ห้องนั่งเล่น พร้อมยิ้มเอาใจ
“พี่สะใภ้ สบายดีไหม?”
เหวินเหยียน “……”
ในความทรงจำของเธอ ซือจิ่งอี้ไม่เคยให้สีหน้าดีกับเธอเลย
แม้แต่ตอนเช้าที่พาเธอไปตระกูลซ่ง ก็ยังพูดจาไม่ดีใส่
【ไอ้เต่าเขียวโดนอะไรมา ถึงได้เสียสติแบบนี้?】
ท่านผู้เฒ่าซือมองไปที่ซือจิ่งอี้ทันที เห็นหน้าผากเขามีผ้าพันแผลสีขาว ก็ขมวดคิ้ว
“เจ้ารอง นายไปโดนอะไรมา?”
ซือจิ่งอี้นึกถึง หร่วนชิงฮวน ที่เกือบชนเขาตาย ก็เก็บรอยยิ้ม
“เจอผู้หญิงบ้าคนหนึ่ง”
“ไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม?”
ซือจิ่งอี้โบกมือ
“ไม่เป็นไร ผมหนังเหนียว”
ซือจิ่งอี้วิ่งไปหาเหวินเหยียนอย่างหน้าด้าน หยิบมือถือออกมา
“พี่สะใภ้ เรายังไม่ได้แอดวีแชทกันเลย แอดกันหน่อยไหม?”
เหวินเหยียน
“ไม่จำเป็นมั้ง?”
【ยังไงพวกคุณตระกูลซือก็ไม่เคยมองฉันเป็นครอบครัวจริงๆ พอฉันทำภารกิจเสร็จ ฉันก็จะไปให้ไกลเลย】
ซือจิ่งอี้ชะงัก
พี่สะใภ้จะทำภารกิจอะไร แล้วจะไปไหน?
ไม่ได้!
พี่สะใภ้คือเทพของตระกูลซือ เป็นดาวนำโชค ห้ามไปไหนเด็ดขาด!
เขาต้องหาวิธีหา “ยาบำรุงครบสูตร” มาให้พี่ใหญ่กิน ให้พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้เข้าหอให้ได้เร็วๆ!