คอมเมนต์ในไลฟ์ระเบิดทันที
[จนจริง ๆ สินะ จนถึงขั้นซ่อนเงินไว้เต็มกำแพงเลย!]
[ผู้หญิงคนนี้สุดยอดเกินไปแล้วนะ!]
[นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันฉันเพิ่งโอนให้หลิวเถาไปตั้งร้อยหยวนเพราะสงสาร แต่หมอนี่กลับซ่อนเงินมากมายไว้ในกำแพงเนี่ยนะ!]
เมื่อเห็นธนบัตรจำนวนมหาศาลร่วงลงมาจากผนังทีวี สีหน้าของหลิวเถาก็เปลี่ยนไปทันที
ความอ่อนโยนและน่าสงสารที่เคยแสดงต่อหน้ากล้องหายวับไปในพริบตา
สิ่งแรกที่เขาทำคือปิดไลฟ์สดของตัวเองทันที จากนั้นเขาก็หันไปมองเจียงหนิงหนิงด้วยสายตาที่น่ากลัว
“คุณเจียง... เป็นคุณที่หาเรื่องเองนะ!”
“ในเมื่อคุณเลือกเดินเข้าประตูนรกมาแล้ว ก็อย่าหาว่าผมไม่ไว้หน้าล่ะ!”
พูดจบ เขาก็พุ่งเข้าไปหมายจะบีบคอเจียงหนิงหนิง ด้วยส่วนสูงที่เหนือกว่า เขาคิดว่าการจัดการผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งคงไม่ต่างจากการบีบคอไก่หรอก
เจียงหนิงหนิงยกแขนขึ้นเตรียมตอบโต้ แต่พอคิดอะไรบางอย่างได้ เธอกลับลดมือลงแล้วถอยหลบ พร้อมยิ้มเยาะ
“คุณหลิว คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรฉันงั้นเหรอ?”
เมื่อหลิวเถาคว้าไม่โดนตัวเธอ ความโกรธก็ยิ่งปะทุขึ้นไปอีกสองเท่า
“ฉันทำอะไรน่ะเหรอ? ฉันจะทำให้แกไม่มีที่ยืนในสังคมอีกเลยนังสารเลว!”
“แกคิดว่าการมาทวงหนี้ถึงบ้านฉันแล้วแกจะรอดไปง่ายๆงั้นเหรอ? ฉันติดหนี้คนมาตั้งเยอะ แต่ไม่เคยมีใครกล้ามาทวงฉันถึงบ้านเลยสักคน!” “นี่แกไม่รู้หรือไงว่าลูกหนี้คือเจ้านาย?!”ขณะที่เขาตะโกน เขาก็พุ่งเข้าใส่เธออีกครั้ง
แต่แล้วสายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ที่ติดอยู่บนหน้าอกของเจียงหนิงหนิง
และที่หน้าจอก็กำลังสว่างอยู่ หลิวเถาชะงักไปทันที สมองของเขาเหมือนถูกฟ้าผ่า
เดี๋ยวนะ..แกอย่าบอกนะว่า...
คอมเมนต์ในไลฟ์สดตอนนี้กำลังเดือดพล่านสุดๆ
[รีบโทรแจ้งตำรวจเลย เร็วเข้า!]
[นี่เขาไม่รู้เหรอว่าฝั่งร้านจัดงานศพก็ไลฟ์สดอยู่เหมือนกัน?]
แม้ไลฟ์ของหลิวเถาจะปิดไปแล้ว แต่ไลฟ์ของเจียงหนิงหนิงยังเปิดอยู่ตลอด
ชื่อห้องคือ คุณเจียง [ผู้ให้บริการรับจัดงานศพ : บริการทวงหนี้ถึงบ้าน】
ทันทีที่หลิวเถาปิดไลฟ์ ผู้ชมจำนวนมหาศาลก็แห่เข้ามาทางฝั่งเจียงหนิงหนิงแทน
ยอดผู้ชมพุ่งทะลุหมื่นคนในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ เมื่อเห็นว่าหลิวเถารู้ตัวแล้ว เจียงหนิงหนิงก็ยิ้มบาง ๆ ก่อนยกโทรศัพท์ขึ้นมาหันเข้าหาเขาทันที “คุณหลิว” “นี่คุณกำลังจะฆ่าคนกลางไลฟ์สดเหรอคะ?”
คำพูดนั้นทำให้หลิวเถาหน้าซีดทันที
ไลฟ์สด! เธอกำลังไลฟ์สดอยู่จริง ๆด้วย นั่นก็หมายความว่าทุกคำพูด ทุกการกระทำของเขาเมื่อครู่ ถูกคนทั้งอินเทอร์เน็ตเห็นหมดแล้ว หลิวเถาใช้เวลานานกว่าจะสร้างภาพลักษณ์ชายผู้เสียสละและน่าสงสารขึ้นมาได้ และเขาก็เพิ่งเริ่มได้รับเงินบริจาคเมื่อไม่นานนี้เอง ไม่ได้เขาจะปล่อยให้ทุกอย่างพังทลายลงแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด
ดังนั้น เขาจึงแสดงทักษะการเปลี่ยนหน้าระดับปรมาจารย์
หลิวเถาคุกเข่าลงกับพื้นต่อหน้าเธอทันที “นางฟ้า! ผมผิดไปแล้ว!”
“ได้โปรดเถอะ ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะ สงสารผมเถอะนะ!”
“ผมสาบานเลยนะว่าผมไม่รู้จริง ๆ ว่ามันมีเงินซ่อนอยู่ในกำแพงตรงนั้น เพราะบ้านหลังนี้เป็นของพ่อผมเงินพวกนี้ไม่เกี่ยวกับผมเลย!”
“ถ้าผมมีเงินขนาดนั้น ผมคงเอาไปใช้หนี้หมดแล้ว จะต้องออกไปหาสมัครงานส่งอาหารทำไมล่ะ?”
“ผมบริสุทธิ์จริง ๆ นะ!”
พูดจบ เขาก็โขกศีรษะลงกับพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่อหน้าผู้ชมนับหมื่น
เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามทำให้ทุกคนเชื่อว่าอาการคลุ้มคลั่งเมื่อครู่เป็นเพราะถูกบางอย่างควบคุม
แต่คอมเมนต์กลับตอบสนองอย่างเย็นชา [ฉันไม่เชื่อสักคำ]
[นักแสดงเปลี่ยนหน้ายังเปลี่ยนสีหน้าไม่เร็วเท่าคุณเลย]
[เมื่อกี้ยังจะฆ่าคนอยู่เลยนะ]
เจียงหนิงหนิงมองเขาจากด้านบน ก่อนหัวเราะเบา ๆ “ไม่คิดจะโทรแจ้งตำรวจแล้วเหรอ?”
“ถ้าไม่โทร...งั้นฉันโทรเองนะ” เธอหยิบโทรศัพท์อีกเครื่องออกมาจากกระเป๋าแล้วกดหมายเลขฉุกเฉินทันที
สายถูกรับในเวลาไม่ถึงสามวินาที “สวัสดีค่ะ ฉันต้องการแจ้งความค่ะ”
“ที่อยู่ อาคาร 21 ห้อง 1102 ฟู่หยูการ์เดน เจ้าของบ้านชื่อหลิวเถา ต้องสงสัยว่าจงใจหลีกเลี่ยงการชำระหนี้ และเมื่อครู่ยังข่มขู่ทำร้ายร่างกายฉันด้วยค่ะ ใช่ค่ะ เขาพยายามจะทำร้ายฉัน เขาสูงประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร
รบกวนส่งเจ้าหน้าที่มาด้วยนะคะ” สีหน้าของหลิวเถาแข็งค้างไปทันที
จากนั้นเขาก็เด้งตัวขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว พยายามแย่งโทรศัพท์จากมือของเธอ
แต่เจียงหนิงหนิงหลบได้อย่างง่ายดาย ข้อศอกของเธอกระแทกเข้ากับผนังทีวีโดยบังเอิญ เสียงดังขึ้นอีกครั้ง
ตามมาด้วยเสียงปูนแตกกระจาย ผนังส่วนหนึ่งถล่มลงมาทันที แต่คราวนี้ สิ่งที่ร่วงออกมาไม่ใช่เงินสด แต่เป็นเอกสารจำนวนมาก
กระดาษปลิวกระจายเต็มพื้น ทันทีที่เห็นเอกสารเหล่านั้น สีหน้าของหลิวเถาก็เปลี่ยนไปอีกครั้งทันที
เขารีบพุ่งเข้าไปหมายจะเก็บมันกลับมา แต่เจียงหนิงหนิงเตะสวนออกไปเสียก่อน
ร่างของหลิวเถาลอยขึ้นจากพื้นเกือบครึ่งเมตร ก่อนตกลงมากระแทกอย่างแรง
เสียงร้องโหยหวนเพราะความเจ็บปวดดังลั่นห้อง เจียงหนิงหนิงก้มลงหยิบเอกสารขึ้นมา
กล้องในไลฟ์จับภาพได้อย่างชัดเจน มันคือ สัญญาโอนสิทธิ์การใช้ที่ดิน
สัญญาโอนทรัพย์สินของบริษัทหลิวเถา มูลค่าการโอนรวมสามสิบล้านหยวน
และวันที่ลงนาม คือหนึ่งวันก่อนเกิดเหตุเพลิงไหม้
คอมเมนต์เดือดจัดทะลุปรอททันที
[ไม่ใช่เงินคุณงั้นเหรอ? เป็นของพ่อคุณงั้นเหรอ? คุณนี่มันโกหกเก่งจริงๆ!]
[โอ้โห เตะทีเดียวลอยเลย อะ สุดยอด!]
[เดี๋ยวนะ! จ้าวเฉียนเฉียนเคยบอกว่าหลิวเถาแอบโอนทรัพย์สินก่อนบริษัทล้มละลายนี่!]
[ฉันเริ่มเชื่อแล้วว่าเธออาจพูดความจริง!]
ในเวลาไม่นาน ชาวเน็ตทั้งห้องไลฟ์สดก็เข้าสู่โหมดนักสืบเต็มตัว
บางคนวิเคราะห์เอกสาร บางคนค้นข้อมูลเก่า บางคนถึงขั้นสรุปคดีไปเรียบร้อยแล้ว
[จับเข้าคุกอย่างเดียว!]
[ลงโทษให้หนักไปเลย!]
เจียงหนิงหนิงพลิกดูเอกสารสองสามหน้า ก่อนหันไปมองหลิวเถา “สามสิบล้านหยวน”
“สัญญานี่คุณเซ็นเองเมื่อเดือนที่แล้ว ยังจะบอกว่าไม่เกี่ยวกับคุณอีกเหรอ?”
เธอยิ้มเย็น “แล้วเรื่องค่าจัดงานศพของพ่อคุณล่ะ ยอดหนึ่งพันแปดร้อยแปดสิบแปดหยวนยังค้างอยู่เลย”
“เมื่อกี้คุณบอกว่าให้จ้าวเฉียนเฉียนเป็นคนจัดการใช่มั้ย แล้วก็บอกว่าเงินเป็นของพ่อ”
“ทำคุณไมไม่บอกไปเลยล่ะว่าเงินพวกนี้ก็เป็นของจ้าวเฉียนเฉียนเหมือนกัน?”
คอมเมนต์แทบหลุดขำ
[คมมาก สมกับเปิดร้านรับจัดงานศพจริงๆ]
[ฟังแล้วสะใจจริง ๆ]
[ถ้าจ้าวเฉียนเฉียนถูกใส่ร้ายจริง เรื่องนี้ใหญ่แน่]
หลิวเถาเริ่มแตกตื่น ทุกอย่างกำลังหลุดจากการควบคุมแล้ว เดิมทีเขาแค่ต้องการใช้เจียงหนิงหนิงเป็นบันไดสร้างภาพลักษณ์ผู้ถูกกระทำ แต่ใครจะคิดว่ากำแพงที่ซ่อนไว้อย่างดีจะพังลงมาได้ง่ายดายแบบนี้?
แถมเธอยังเปิดโปงเรื่องทุกอย่างของเขาต่อหน้าคนทั้งประเทศแบบนี้ด้วย?
ตอนนี้เขาเจ็บจนแทบหายใจไม่ออก รู้สึกเหมือนกระดูกซี่โครงหักไปแล้วหลายซี่
แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้วนอกจาก ต้องดิ้นรนต่อ
“คุณพูดถูก...” เขาพูดเสียงสั่น เงินพวกนี้เป็นของจ้าวเฉียนเฉียนจริง ๆ”
“เธอหลอกเอาเงินพ่อผมไปแล้วแอบซ่อนไว้ที่นี่ ผมเองก็เพิ่งรู้เหมือนกัน...”
เจียงหนิงหนิงเลิกคิ้ว “จริงเหรอ?”
“จริงสิ!” หลิวเถารีบพยักหน้า “ผมสาบานต่อพระเจ้าว่าทุกอย่างเป็นความผิดของจ้าวเฉียนเฉียนเพียงคนเดียว”
เสียงของเขาหยุดลงกะทันหัน ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา
เพราะเขาเห็นว่าเจียงหนิงหนิงกำลังหมุนข้อมืออย่างช้า ๆ จากนั้นเธอก็หันไปมองผนังทีวีที่เหลืออยู่พร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ทำยังไงดีล่ะ...เพราะฉันไม่ค่อยเชื่อคำพูดคุณเลย งั้นฉันลองทุบกำแพงอีกสักรอบดีไหม?”