เสียงร้องโหยหวนของหวังโชวไฉทำให้ซ่งกุ้ยฮวาและเด็ก ๆ ตกใจจนหน้าซีด พวกเธอรีบวิ่งเข้าไปกอดเจียงหนิงหนิงไว้แน่น
“รีบไปเถอะ คุณออกไปก่อน เดี๋ยวฉันจะหาเงินมาใช้หนี้ให้ พี่สาว รีบหนีไปเถอะ!”
ซ่งกุ้ยฮวากอดเอวเจียงหนิงหนิงไว้แน่น ตั้งใจจะอุ้มเธอออกจากบ้าน แต่ในจังหวะที่เจียงหนิงหนิงดิ้นหลุดและยกไม้ขึ้นจะทุบกำแพง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากหน้าประตู “นี่บ้านของหวังโชวไฉใช่ไหม?”
เจ้าหน้าตำรวจหลายนายเดินเข้ามาในลานบ้าน ทันทีที่เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ หวังโชวไฉก็ร้องไห้โฮออกมา
“คุณตำรวจ ช่วยผมด้วย! ผมเป็นหนี้ก็จริง แต่กฎหมายต้องเป็นคนลงโทษผมสิ! ผู้หญิงคนนี้บุกเข้าบ้านผม ทุบทำลายข้าวของผม คุณตำรวจรีบช่วยผมด้วย!” เขาเป็นฝ่ายร้องฟ้องก่อนทันที
ชายที่ข้อมือหักซึ่งนอนอยู่ด้านข้างเหลือบมองหวังโชวไฉ สีหน้าเขาเหมือนอยากจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
ตำรวจมองภาพตรงหน้าด้วยความสับสน พวกเขาได้รับแจ้งว่าหวังโชวไฉลักพาตัวภรรยาและลูกสาว
โดยมีลูกสาวคนโตเป็นผู้แจ้งความและยินดีให้ปากคำด้วยตัวเอง แต่ภาพที่เห็นกลับชวนให้สับสน
หวังโชวไฉนอนอยู่บนพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ส่วนชายอีกคนเกือบหมดสติอยู่ข้าง ๆ ข้อมือบิดผิดรูปอย่างเห็นได้ชัด
มีรถจอดอยู่ในลานบ้าน และเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งถูกมัดไว้ในท้ายรถ ส่วนเด็กหญิงอีกคนก็นอนอยู่บนพื้น ถูกมัดด้วยเชือกเช่นกัน
หญิงชราคนหนึ่งกับเด็ก ๆ หลายคนต่างร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว
ขณะที่หญิงสาวอีกคนถือไม้ในมือ มีโทรศัพท์คล้องอยู่ที่แขน ดูเหมือนกำลังไลฟ์สดพร้อมกับทุบกำแพง...
เจ้าหน้าที่ตำรวจถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปพูดกับหวังโชวไฉ
“มีคนแจ้งความว่าคุณลักพาตัวเด็ก เชิญไปกับพวกเราด้วย”
หวังโชวไฉลุกพรวดขึ้นทันที “คุณ ผมบริสุทธิ์! ใครมากล่าวหาว่าผมลักพาตัวเด็กกัน? ใช่ผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า!”
เขาชี้ไปที่เจียงหนิงหนิง “เมื่อต้นปี ลูกผมป่วย ผมเลยยืมเงินเธอมาสองหมื่นหยวนเพื่อมาใช้รักษาลูก
หลังจากนั้นผมก็มัวแต่ดูแลลูกจนลืมคืน ตอนนี้เธอเลยมาไลฟ์สดทวงหนี้เพื่อเรียกยอดคนดู!”
“และเพื่อเรียกยอด เธอทุบบ้านผม แล้วยังเอาบัตรนักศึกษาของน้องสาวภรรยาผมมาใส่ร้ายว่าเป็นของภรรยาผม
แล้วเธอก็กล่าวหาว่าผมค้ามนุษย์อีกด้วย ถ้าไม่เชื่อ ถามภรรยาผมได้!”
ซ่งกุ้ยฮวารีบพูดทันทีราวกับท่องจำมา “ใช่ค่ะ ฉันเป็นภรรยาของเขา บัตรนักศึกษาใบนั้นเป็นของน้องสาวฉัน โชวไฉไม่มีทางขายลูกของตัวเอง พวกเรารักลูกมาก ถ้าขายลูกจริง คนในหมู่บ้านต้องรู้แน่นอน”
เจ้าหน้าที่ตำรวจมองหน้ากันอย่างงุนงง ทันใดนั้น...
ปัง! เสียงไม้กระแทกกำแพงดังสนั่น เจียงหนิงหนิงฟาดไม้ลงไปอีกครั้ง กำแพงแตกออก เผยให้เห็นเงินสดจำนวนมากที่ถูกห่อด้วยถุงพลาสติกอย่างเรียบร้อย ข้างกันนั้น ยังมีกระดาษ A4 สองแผ่นซ่อนอยู่ด้วย
สีหน้าหวังโชวไฉเปลี่ยนไปทันที เขาไม่คิดเลยว่าเจียงหนิงหนิงจะกล้าทุบกำแพงต่อหน้าเจ้าหน้าตำรวจ
และยิ่งไม่คิดว่าความลับทั้งหมดจะถูกเปิดเผยง่ายๆแบบนี้
“ฉันจะฆ่าแก!” แม้ร่างกายจะเจ็บปวดจนแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ เขาก็ยังพุ่งเข้าหากระดาษสองแผ่นนั้น
แต่ลูกสาวคนเล็กกลับลุกขึ้นก่อน แม้จะตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว แต่แววตากลับแน่วแน่
เธอคว้ากระดาษทั้งสองแผ่นและยื่นให้ตำรวจทันที
“เมื่อยี่สิบปีก่อน แม่ของหนูเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่ถูกเขาจับตัวมา... คุณลุงตำรวจ ช่วยแม่ของหนูด้วยนะค่ะ...”
เมื่อเด็กหญิงเปิดปาก เด็กคนอื่น ๆ ก็ร้องไห้ออกมาเช่นกัน “ใช่ สมควรตาย!”
หวังโชวไฉเดือดดาล ยกมือจะตบลูกสาว แต่ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจขวางเอาไว้
เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเปิดกระดาษออกดู สีหน้าก็เย็นลงทันที
“นี่คือสัญญาซื้อขายกับนาย X คุณเซ็นชื่อและประทับลายนิ้วมือไว้อย่างชัดเจน คุณขายลูกสาวของคุณ หวังเจียวเจียว ไปทำงานยี่สิบปี แลกกับเงินสองแสนหยวน คุณยังจะแก้ตัวอะไรอีกมั้ย?”
ยังไม่ทันพูดจบ กำแพงที่ถูกทุบหลายครั้งก็เกิดเสียงดังขึ้นอีกครั้ง
ตุบ! และวินาทีนั้น วัตถุบางอย่างก็หล่นลงมาจากด้านใน “ลูกชายของฉัน!”
หวังโชวไฉหน้าซีดเผือด รีบพุ่งเข้าไปทันที ผ้าสีเหลืองห่อสิ่งของเอาไว้ เมื่อหล่นลงมาก็เผยให้เห็นรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมองค์ใหญ่
ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าองค์ที่อยู่ในมือเจียงหนิงหนิงถึงสามเท่า หวังโชวไฉทรุดตัวลงกับพื้นทันที
“พวกแกไม่กลัวฟ้าผ่าหรือ? ทำไมถึงคิดจะทำให้ฉันไม่มีลูกไม่มีหลานอีก!”
“ฉันเสียเงินตั้งห้าแสนหยวนเพื่อขอพรจากเจ้าแม่กวนอิมให้ได้ลูกชาย แต่พวกแกกลับทำลายทุกอย่างลง!”
เขาคุกเข่าร้องไห้ราวกับโลกทั้งใบพังทลาย ตอนที่ความผิดถูกเปิดโปง เขายังไม่สิ้นหวังเท่านี้เลย
แต่พอรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมตกลงมา เขากลับแทบคลั่ง “ตระกูลหวังจะสูญสิ้นแล้ว ลูกชายของฉัน! ลูกชายของฉัน!”
จู่ ๆ เขาก็หันไปคุกเข่าต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจ “ผมค้ามนุษย์แค่ไม่กี่คนเอง แต่พวกคุณจะทำให้ผมไม่มีลูกได้ยังไง!”
“ขอแค่คืนเจ้าแม่กวนอิมมาให้ผม ผมจะสารภาพทุกอย่าง!”
“ผมขับรถชนลูกสาวคนโตจนเกือบตาย ขายลูกสาวคนที่สองให้ไนต์คลับ และกำลังเตรียมขายลูกสาวคนที่สามกับสี่
และยังลักพาตัวภรรยาตัวเองด้วย ผมสารภาพหมดแล้ว ขอแค่คืนลูกชายของผมมา!”
เขาก้มกราบซ้ำแล้วซ้ำเล่า สติแตกโดยสิ้นเชิง ในห้องไลฟ์สด ผู้ชมต่างเดือดดาล
【สมควรแล้ว! ฉันสงสารป้าคนนั้นกับเด็ก ๆ มากจริงๆ】
【ตอนความผิดถูกเปิดโปงยังไม่คลั่ง แต่พอรูปปั้นตกกลับคลั่ง นี่มันแกล้งบ้าชัด ๆ】
【เขามีลูกสาวมากมายเพราะอยากได้ลูกชายเพียงคนเดียว】
เสียงร้องไห้ของหวังโชวไฉแหบพร่าแทบขาดใจ ตำรวจสองนายเดินเข้ามา ใส่กุญแจมือเย็นเฉียบให้เขา
ส่วนชายที่ข้อมือหักรีบโบกมือปฏิเสธ “ไม่เกี่ยวกับผมนะ ผมแค่แวะมาเยี่ยมบ้านเขาเท่านั้น!”
ขณะนั้นเอง หวังเจียวเจียวที่หายตัวไปก็เดินเข้ามาพร้อมชายวัยสามสิบกว่าคนหนึ่ง
“ผู้ชายคนนี้เป็นเจ้าของไนต์คลับ เขากับน้องชายร่วมกันทำสัญญาซื้อขายฉันจากหวังโชวไฉในราคาสองแสนหยวน”
หลังจากแจ้งความ เธอเห็นเหตุการณ์จากไลฟ์สด จึงรีบพาแฟนของพี่สาวกลับมาได้ทันเวลา
ในที่สุด หวังโชวไฉและชายคนนั้นก็ถูกใส่กุญแจมือและพาตัวออกไป ส่วนซ่งกุ้ยฮวาและลูก ๆ ก็มีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาดูแลต่อ
แต่ยังมีคำถามหนึ่งที่เจียงหนิงหนิงยังคิดไม่ตก เรื่องรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม...เหตุใดจึงมีถึงสององค์?
เพราะเธอยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า ทั้งสององค์ล้วนมาจากภูเขาซานหนิงหนิง
ทั้งที่ตามความเป็นจริง บนภูเขาซานหนิงหนิงควรมีรูปปั้นองค์นั้นเพียงองค์เดียวเท่านั้น...