เจียงหนิงหนิงเหลือบมองอีกาตัวนั้น ก่อนพูดเรียบ ๆ “ใจเย็นๆก่อน”
อีการีบร้องตอบทันที “ไม่ทันแล้ว! เร็วเข้า! เร็วเข้า! เร็วเข้า! ข้าอดกลั้นไม่ไหวแล้ว!”
ชุมชนแห่งนี้มีพื้นที่สีเขียวและต้นไม้จำนวนมาก จึงมักมีนกมาอาศัยอยู่เป็นประจำ
แม้วันนี้จะมีนกมารวมตัวกันมากผิดปกติ แต่ชาวบ้านก็ไม่ได้แตกตื่น เพราะคิดว่าเป็นเพียงฝูงนกที่บินมาหาอาหารเท่านั้น
ขณะที่อีกากำลังร้อนใจ และเจียงหนิงหนิงก็พอจะมองสถานการณ์ออกบ้างแล้ว
เจียงเว่ยเว่ยเริ่มไลฟ์สดตั้งแต่อายุยังน้อย การที่จู่ ๆ เขาเปลี่ยนท่าทีมาทำตัวน่าสงสาร มันก็เห็นได้ชัดว่าต้องการเกาะกระแสเพื่อเพิ่มยอดผู้ชม แต่เจียงหนิงหนิงไม่คิดจะเถียงกับเด็ก และก็ไม่คิดจะปล่อยเด็ดคนนี้ไปเฉยๆด้วย
เธอมองเขาแล้วพูดอย่างใจเย็น “ข้อแรก การยิงนกเป็นเรื่องที่ผิด”
“ส่วนเรื่องฉันจะยุยงให้คนโจมตีนายทางออนไลน์หรือไม่ นายก็น่าจะเห็นอยู่แล้วว่าฉันปิดไลฟ์สดไปตั้งแต่แรกแล้ว”
“ถ้าไม่อยากถูกชาวเน็ตวิจารณ์ นายก็ปิดไลฟ์ของตัวเองซะสิ จะมาโทษฉันไม่ได้
ฉันไม่ได้เป็นคนเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวของนายสักหน่อย” เจียงเว่ยเว่ยอ้าปากจะเถียง แต่เธอไม่เปิดโอกาสให้เขาแทรก
“ข้อสอง พ่อของนายไม่ได้มามายืมเงินฉันแต่เขามาขอเงินจากฉันต่างหาก”
“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาเอาเงินของฉันไปเท่าไรแล้ว ฉันมีหลักฐานบันทึกไว้ทั้งหมด”
สีหน้าของเจียงเว่ยเว่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย ส่วนผู้ชมในไลฟ์สดก็เริ่มพากันพิมพ์คอมเมนต์อย่างคึกคัก
เจียงหนิงหนิงพูดต่อเป็นประโยคสุดท้าย
“และข้อสุดท้าย...ฉันมีคำแนะนำดี ๆ หรือจะเรียกว่าเตือนก็ได้ ”
“เวรกรรมมีจริงนะ ทำอะไรไว้ระวังเวรกรรมจะตามทันเอานะ”
“ดังนั้น นายควรรีบขอโทษนกพวกนั้นเถอะ”
พูดจบ เธอก็ยกมือชี้ไปยังต้นไม้ด้านข้าง เจียงเว่ยเว่ยหันไปมองตามโดยไม่รู้ตัว
ในเวลาเดียวกัน ผู้ชมในไลฟ์สดก็เห็นภาพเช่นเดียวกับเขา บนต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลนัก มีนกเกาะเรียงรายกันแน่นขนัด
ไม่ใช่แค่สิบตัวหรือยี่สิบตัว แต่มันเป็นฝูงนกจำนวนมหาศาลที่แทบจะปกคลุมต้นไม้ทั้งต้น
ผู้ชมต่างพากันตกตะลึง โอ้โห! นกเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?!
คอมเมนต์ไหลขึ้นเต็มหน้าจอทันที
[นี่เธอพยายามจะหลอกใครกันแน่ ยายป้าเพี้ยนเอ๊ย!]
[กรรมเกิมอะไร? เวียนว่ายตายเกิดอะไร? พูดเหมือนในนิยายกำลังภายในอย่างนั้นแหละ!]
[แค่นกฝูงหนึ่งเอง จะทำอะไรได้?]
[ฮ่า ๆ ๆ อย่าบอกนะว่าพวกมันจะมาล้างแค้น!]
[ฉันว่าฉากนี้เริ่มแปลก ๆ แล้วนะ...]
ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของชาวเน็ต ไม่มีใครสังเกตเลยว่า...ดวงตาของฝูงนกบนต้นไม้นั้นกำลังจับจ้องมาที่เจียงเว่ยเว่ยเป็นจุดเดียว ราวกับว่าพวกมันกำลังรอคำสั่งบางอย่างอยู่...