[โอ้พระเจ้า! ฉันตกใจจนแทบตกเก้าอี้เลยล่ะ!]
[ซาดาโกะคลานออกมาจากบ้านแบบนี้เหรอ?]
[ไม่ใช่นะ นี่มันซาดาโกะเวอร์ชันงบประหยัดต่างหาก ปกติจะคลานออกมาจากทีวี!]
จ้าวเฉียนเฉียนหายใจหอบหนัก ใบหน้าซีดเผือด แต่เธอก็ยังฝืนพูดต่อ
“ฉันรู้แล้วว่าคนที่วางเพลิงคือไอ้หลิวเถาสารเลวนั่นแหละ”
“เขาไม่ได้พยายามช่วยฉันเลย เขาตั้งใจจะเผาฉันให้ตายต่างหาก เขาแค่ต้องการยืนยันว่าให้แน่ชัดฉันตายในกองไฟจริงหรือไม่”
“แต่โชคร้าย คานหลังคากลับหล่นลงมาใส่เขาเสียก่อน” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ
“ฉันเคยอธิบายเรื่องนี้ไปแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเชื่อฉันเลยสักคน”
“เขาจงใจติดหนี้ฉัน จงใจวางเพลิง และพยายามฆ่าฉันเพื่อปิดปาก ฉันมีหลักฐาน ฉันมีหลักฐานทุกอย่าง”
ขณะที่พูด ลมหายใจของเธอก็ยิ่งถี่ขึ้นเรื่อยๆ “ฉันมีหลักฐานการเลี่ยงภาษี ยักยอกเงินบริษัทไปเล่นการพนัน รวมถึงการล่วงละเมิดทางเพศพนักงานหญิงในบริษัทของหลิวเถาด้วย”
“ฉันซ่อนหลักฐานเหล่านั้นเอาไว้ หลังจากรอดชีวิตมาได้ เขาก็กลัวว่าฉันจะเปิดโปงความลับ จึงพยายามฆ่าฉันอีกครั้ง”
“ส่วนโพสต์ในเว่ยป๋อก่อนหน้านี้ ฉันเป็นคนตั้งเวลาโพสต์ไว้เอง”
“ฉันกลัวว่าถ้าฉันตายไปจริง ๆ จะไม่มีใครรู้ถึงความชั่วที่เขาก่อเอาไว้”
แล้วตอนนั้นภายห้องแชตก็เดือดทันที
[แล้วทำไมไม่แจ้งตำรวจตั้งแต่แรกล่ะสาว?]
[คิดว่าจ้าวเฉียนเฉียนไม่เคยโทรแจ้งตำรวจตอนถูกขังอยู่บนฝ้าเพดานหรือไง?]
[หลิวเถานอนโรงพยาบาลตั้งเป็นเดือนๆ ทำไมไม่แจ้งตำรวจช่วงนั้นล่ะ? ผู้หญิงก็แบบนี้แหละ!]
[นี่จะโยงเป็นประเด็นทางเพศอีกแล้วเหรอ?]
หลังพูดประโยคสุดท้ายจบ จ้าวเฉียนเฉียนก็หมดแรงและหมดสติไปในทันที
หลังจากนั้น ทุกอย่างก็กลายเป็นหน้าที่ของตำรวจ หลักฐานแน่นหนาจนหลิวเถาไม่อาจปฏิเสธได้อีก
และเขาจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำอย่างแน่นอน ในฐานะหนึ่งในผู้เกี่ยวข้อง เจียงหนิงหนิงปิดไลฟ์สด
และเดินทางไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจ ในที่สุดเธอก็ได้รับเงินค่าจัดการศพคืน จำนวน 1,888 หยวน
ภารกิจทวงหนี้ครั้งแรกสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี! สวยงามมาก
เมื่อกลับมาถึงร้านรับจัดงานศพ เธอก็เปิดไลฟ์สดอีกครั้ง พร้อมชูนิ้วโป้งให้กล้อง
“ฉันได้รับชำระหนี้งวดแรกเรียบร้อยแล้วค่ะ และค่าสาธารณูปโภคของร้านก็จ่ายครบแล้วด้วย!”
หลังจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เธอก็เริ่มมีแฟนคลับกลุ่มเล็ก ๆ ที่ติดตามอย่างเหนียวแน่นแล้ว
[ฉันยังไม่ลืมภาพที่ผู้หญิงตัวเล็กที่ทุบกำแพงด้วยกำปั้นเล็กๆเลยนะ มันเท่มากเลยล่ะ!]
[เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าซ่อนของสำคัญไว้ในผนังทีวี 555]
[ไม่ใช่! บทเรียนที่แท้จริงคือ อย่าติดหนี้ร้านจัดงานศพแล้วไม่ยอมจ่าย 555!]
[ชื่อไอดีของเธอคือ "คุณเจียง ร้านรับจัดงานศพ: ทวงหนี้ถึงบ้าน" งั้นไลฟ์ต่อไปก็จะเป็นการทวงหนี้อีกใช่ไหม?]
เจียงหนิงหนิงนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ พูดคุยกับผู้ชมไปพลาง ประกอบโมเดลบ้านกระดาษไปพลาง
“ใช่ค่ะ ยังมีลูกหนี้อีกหลายคน ถ้ามีโอกาสฉันจะพาพวกคุณไปด้วยนะ”
“แต่ไม่ได้มีแค่การทวงหนี้นะคะ อย่างตอนนี้นี่ก็เป็นอีกหนึ่งงานของร้านเรา”
เธอปรับกล้องลงไปที่โต๊ะทำงาน ทันใดนั้น ห้องแชตก็ระเบิดอีกครั้ง
[เดี๋ยวนะ นี่ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า?!]
[นี่มันวิลล่ากระดาษใช่ไหม? ทำไมดูเหมือนคฤหาสน์สามชั้นของจริงเลยล่ะ?]
[ใช่ ข้างในยังตกแต่งครบด้วยนะ!]
[นั่นเราเตอร์ไวไฟหรือเปล่าน่ะ?!]
เจียงหนิงหนิงยิ้มบาง ๆ “นี่คือวิลล่ากระดาษที่ร้านเราทำเองทั้งหมดค่ะ งานแฮนด์เมดทุกชิ้นเลยนะ”
“เฟอร์นิเจอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า ครบทุกอย่าง แถมยังมีไวไฟโลกวิญญาณอีกด้วย”
“รับรองว่า ถ้าส่งให้บรรพบุรุษของคุณ พวกท่านจะได้รับแน่นอน”
พูดจบ เธอก็นำตู้เย็นกระดาษที่เพิ่งพับเสร็จใส่เข้าไปในตัววิลล่าด้วย ในเมื่อมีคนชอบก็ต้องมีคนไม่ชอบเป็นเรื่องธรรมดา
และคอมเมนต์โจมตีเริ่มขึ้นทันที
[ตอนแรกฉันชอบเธอนะ แต่สุดท้ายก็เป็นพวกไลฟ์ขายของเหมือนกันนั่นแหละ]
[รู้ได้ยังไงว่าคนตายจะได้รับจริงๆ?]
[กำลังแขวะสินค้าของร้านอื่นอยู่หรือเปล่า?]
[ดังเพราะเรื่องหลิวเถาแท้ ๆ มาถึงตอนนี้ก็เริ่มขายของหลอกคนแล้วสินะ]
[ขอให้ครอบครัวเธอได้อยู่คฤหาสน์หลังนี้เองเถอะ!]
เจียงหนิงหนิงเหลือบมองคอมเมนต์เหล่านั้น ก่อนจะพับเครื่องซักผ้ากระดาษต่ออย่างใจเย็น
“ถ้าไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรค่ะ งั้นฉันจะยกวิลล่าหลังนี้ให้ฟรีๆเลยก็ได้นะ แต่ฉันมีเงื่อนไขข้อเดียวคือ คุณต้องนำไปส่งให้บรรพบุรุษของตัวเองจริง ๆ และหลังจากนั้นคุณก็จะรู้ว่าที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า”
ทันทีที่เธอพูดจบ ห้องแชตก็เต็มไปด้วยข้อความ
【เอา ๆ!】
【ฉันด้วย】
【ฉันก็ด้วย】
【ฉันก็ขอร่วมด้วย!】
บางคนยังคงไม่เข้าใจ
[พวกคุณบ้าไปแล้วหรือ? แย่งกันเอาของงานศพเนี่ยนะ? ไม่กลัวโชคร้ายหรือไง?]
แต่มีคนตอบกลับทันที
[โชคร้ายตรงไหน? ทุกบ้านก็มีญาติผู้ใหญ่ที่จากไปแล้วทั้งนั้น]
[ถ้าเผาคฤหาสน์สวย ๆ ให้พวกท่าน มันไม่ดีกว่าหรือ?]
[ฉันก็อยากได้เหมือนกัน!]
เจียงหนิงหนิงวางงานในมือลง แล้วถูมือเบา ๆ “งั้นเรามาจับฉลากกันดีกว่าค่ะ”
“ดูซิว่าใครจะมีวาสนาได้คฤหาสน์หลังนี้ไป”
“คืนที่เผาคฤหาสน์ อย่าลืมพักผ่อนให้ดีนะ บางทีบรรพบุรุษที่ได้รับของอาจมาขอบคุณในความฝันก็”
“และอาจให้คำแนะนำเกี่ยวกับปัญหาที่คุณกำลังเผชิญอยู่ก็ได้”
[ยิ่งฟังก็ยิ่งประหลาด...]
[แต่ไม่รู้ทำไม ฉันถึงเริ่มสนใจขึ้นมาแล้วจริงๆ]
[สตรีมเมอร์คนนี้เก่งเรื่องสร้างความอยากรู้อยากเห็นจริง ๆ]
[คุณผู้หญิง คุณดึงความสนใจผมสำเร็จแล้ว!]
สุดท้าย เจียงหนิงหนิงก็สุ่มเลือกผู้โชคดีหนึ่งคน และยืนยันข้อมูลจัดส่งทางข้อความส่วนตัว
และบังเอิญว่าผู้โชคดีคนนั้นก็อยู่เมืองเดียวกับเธอด้วย “ฉันเรียกคนส่งของในพื้นที่แล้วค่ะ อีกเดี๋ยวก็ถึง”
“สำหรับวันนี้ขอจบไลฟ์แค่นี้นะคะ พรุ่งนี้ตอนเที่ยงเจอกันใหม่ ฉันจะไปหาลูกหนี้รายต่อไป”
“อ้อ... คนต่อไปเป็นสตรีมเมอร์สายบุญค่ะ”
ห้องแชตส่งเสียงโอดครวญทันที
[เดี๋ยวก่อน! ฉันยังอยากดูเธอสร้างบ้านต่อนะ!]
[ดูแล้วผ่อนคลายมากเลย]
[ทั้งสบายตา ทั้งลดความเครียด]
[ร้านรับจัดงานศพกำลังรับสมัครพนักงานไหม?]
แต่เจียงหนิงหนิงไม่ได้ตอบอะไร เธอโบกมือลา ก่อนปิดไลฟ์สด ความจริงแล้ว เธอไม่ได้เก่งเรื่องสร้างกระแสหรือดึงความสนใจเลย
นิสัยของเธอค่อนข้างขี้อายเสียด้วยซ้ำ เธอเชื่อมาตลอดว่าหากทำงานได้ดีพอ ความนิยมก็จะตามมาเอง
ยิ่งไปกว่านั้น การไลฟ์สดสำคัญน้อยกว่าการทำธุรกิจจริงๆมาก เมื่อวิลล่าหรูหลังนี้ถูกส่งออกไปถึงมือผู้รับในวันนี้
ยอดขายของทางร้านจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ดังนั้นตอนนี้เธอต้องรีบทำงาน และสร้างคฤหาสน์หลังต่อไปให้เสร็จโดยเร็วที่สุด
เช้าวันรุ่งขึ้น ภายในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเมืองซวนเฉิง
หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วมกำลังนอนดูคลิปย้อนหลังของเจียงหนิงหนิงอยู่บนโซฟา
เมื่อเห็นยอดผู้ชมทะลุห้าหมื่นคน เธอก็กัดฟันแน่นด้วยความอิจฉา
“ทำไมกันนะ เด็กคนนี้เพิ่งเริ่มไลฟ์เมื่อวานแท้ ๆ แต่ทำไมคนดูถึงเกินห้าหมื่นเลยล่ะ!”
ในฐานะสตรีมเมอร์รุ่นเก๋า เธอไลฟ์สดมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว แต่ยอดผู้ชมยังไม่เคยทะลุหมื่นเลย
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห “บ้าชะมัด สมัยนี้ ถ้าไม่มีจุดขายแปลก ๆ ก็ดังไม่ได้จริง ๆ สินะ!”
ทันใดนั้น เธอก็ลุกพรวดขึ้นจากโซฟา ไม่! เธอต้องหาวิธีสร้างกระแสให้ตัวเองบ้าง
ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่ จู่ ๆ ก็มีบางอย่างแวบเข้ามาในหัว เธอจำได้ทันทีว่า ตัวเองก็ติดหนี้ร้านรับจัดงานศพเจียงอยู่เหมือนกัน
ดวงตาของหญิงคนนั้นเป็นประกายทันที “ฮ่า ๆ นี่สวรรค์ส่งโอกาสมาให้ฉันชัด ๆสินะ!” เธอรีบแต่งตัวแล้วพุ่งออกจากบ้านทันที
ไม่นานนัก ไลฟ์สดของเธอก็เริ่มต้นขึ้น หญิงคนนั้นใช้ชื่อว่า
【สะสมคุณธรรม ทำความดี : พี่จ้าว】
เธอเป็นสตรีมเมอร์สายปล่อยสัตว์ที่มีผู้ติดตามอยู่พอสมควร “น้อง ๆ ที่เพิ่งเข้ามา อย่าลืมกดติดตามพี่จ้าวด้วยนะคะ”
“ติดตามพี่แล้วไม่มีขาดทุน ไม่มีโดนหลอก แถมยังมีสิทธิพิเศษจากไลฟ์อีกด้วย”
“อีกสักครู่เราจะลงเรือไปปล่อยปลาในทะเลสาบด้านหน้ากันนะ”
“บุญกุศลที่ได้จากการปล่อยสัตว์ในครั้งนี้ จะส่งต่อไปถึงทุกคนที่รับชมผ่านหน้าจอด้วยนะค่ะ”
จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน “จริงสิ... พี่จ้าวยังมีอีกเรื่องที่อยากเล่าให้ทุกคนฟัง”
สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเศร้าสลดทันที “ปีที่แล้ว พ่อของฉันเสียชีวิตกะทันหัน”
“งานศพของท่านจัดโดยร้านร้านหนึ่งในเมืองซวนเฉิง... ร้านรับจัดงานศพเจียง”
เธอหยุดเว้นจังหวะ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “และฉันก็อยากจะต้องบอกทุกคนว่า”
“เจ้าของร้านแห่งนี้ไร้จรรยาบรรณที่สุด ทุกคนควรอยู่ให้ห่างจากร้านนี้เอาไว้นะ”