“นี่มัน...คู่รักทะเลาะกันหรือเปล่า”
“แต่ฉันว่าท่าทางของฉู่ซินเย่วดูไม่เหมือนโกหกนะ!”
“ถึงอู๋เทียนจะไม่เอาไหน แต่ยังไงก็เป็นคุณชายตระกูลอู๋ จำเป็นต้องแต่งเรื่องโกหกด้วยเหรอ”
“ฉู่ซินเย่วถึงขั้นบอกว่าจะฟ้องเขาแล้ว จะปลอมได้ยังไง”
ทุกคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันวุ่นวาย เรื่องนี้ช่างเหลือเชื่อเกินไปจริงๆ
อู๋เทียนไม่คิดเลยว่าฉู่ซินเย่วจะกล้าปฏิเสธต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธทันที
“เธอกล้าไม่ยอมรับงั้นเหรอ! แม่งเอ๊ย มิน่าตอนนั้นเธอถึงบอกว่ากลัวคนตระกูลฉินจะรู้ว่าคู่หมั้นอย่างเธอมาคบกับฉัน เลยปิดๆ ซ่อนๆ ไม่กล้าเปิดเผย ที่แท้ก็รอเล่นงานฉันตรงนี้นี่เอง! คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะแกล้งทำเป็นไม่เคยคบกับฉันได้หรือ ฝันไปเถอะ! ฉู่ซินเย่ว ตอนนี้ฉันยังไว้หน้าเธออยู่ ทางที่ดีเธอก็ควรรู้จักรักษาหน้าตัวเองไว้ ไม่อย่างนั้นถ้าฉันพูดทุกอย่างออกมา เธอจะไม่มีหน้าเหลือ! เรื่องที่เธอปิดบังไว้ ฉันรู้หมดแล้ว!”
แต่สีหน้าของฉู่ซินเย่วกลับไม่สะทกสะท้าน มีเพียงรอยยิ้มเย้ยหยันที่ชัดเจนยิ่งขึ้น
“งั้นนายก็พูดออกมาสิ ฉันก็อยากเห็นเหมือนกัน ว่าสุดท้ายใครกันแน่ที่จะไม่มีหน้าเหลือ!”
พูดจบ สายตาเธอกวาดไปทางฉู่เสวี่ยฉี และก็เห็นอีกฝ่ายมีท่าทางลนลานจริงๆ
“เธอ!” อู๋เทียนเดือดดาล
คุณฉู่เห็นว่าพวกเขากำลังจะทะเลาะกัน ก็กลัวว่าจะมีคำพูดไม่น่าฟังหลุดออกมาจริงๆ จึงรีบดึงฉู่ซินเย่วเอาไว้
“แกจะโวยวายอะไรอีก! เลิกเอาแต่ใจได้แล้ว! แกไม่ต้องการชื่อเสียง แต่ตระกูลฉู่ยังต้องการนะ!”
คุณนายฉู่เองก็เข้ามาดึงฉู่ซินเย่วเช่นกัน
“เรื่องมงคลดีๆ ถ้าถูกแกทำพังขึ้นมา ต่อไปใครจะเอาแก! รีบขอโทษอู๋เทียนเดี๋ยวนี้”
พูดจบยังหันไปยิ้มขอโทษอากับอาสะใภ้ของตระกูลอู๋
“ลูกสาวคนโตบ้านเรานิสัยไม่ค่อยดี พอแต่งงานไปเดี๋ยวก็รู้จักโตเอง ฝากพวกคุณช่วยดูแลด้วยนะคะ”
ความจริงแล้วอากับอาสะใภ้ตระกูลอู๋ไม่ค่อยชอบเด็กสาวชื่อเสียงเสียคนนี้นัก แต่ก็ไม่มีทางเลือก อู๋เทียนเองก็เหลวแหลก ชื่อเสียงยิ่งแย่กว่าอีก พอเทียบกันแล้วก็พอกัน ฐานะตระกูลเหมาะสม แบบนี้จึงนับเป็นคู่แต่งงานทางธุรกิจที่ดีได้
“ลูกสาวคนโตบ้านคุณดูมีความเป็นตัวของตัวเองดีนะ แต่ไม่เป็นไร พอเด็กสองคนแต่งงานกันแล้ว ค่อยๆ ปรับกันไปก็ได้”
ก่อนที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายจะยิ้มเสแสร้งให้กัน ฉู่ซินเย่วก็พูดแทรกขึ้นมา
“ตอนนี้พวกคุณกำลังไม่สนใจความสมัครใจของเจ้าตัว แล้วทำเหมือนซื้อขายผู้หญิงกันอยู่หรือไง”
ฉู่ซินเย่วพูดเยาะเย้ยตรงๆ พูดจบก็สะบัดมือพ่อแม่ที่จับเธอไว้ออก ราวกับสลัดโซ่ตรวนสองเส้นทิ้งอย่างง่ายดาย
คนรอบข้างต่างตกตะลึงกับคำพูดรุนแรงที่จู่ๆ ฉู่ซินเย่วก็พูดออกมา
【ทำดีมาก! ถ้าไม่พูดแรงหน่อย คนพวกนี้ก็เหมือนฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง เอาแต่ตัดสินชีวิตคนอื่นกันเอง!】
คนตระกูลฉินเองก็รู้สึกว่าพ่อแม่ตระกูลฉู่ทำเกินไป ฉู่ซินเย่วแสดงชัดเจนว่าไม่เต็มใจ แต่ในฐานะพ่อแม่กลับยังทำแบบนี้ มันชวนให้ใจหนาวจริงๆ
แต่คนตระกูลฉู่ไม่คิดแบบนั้น คุณฉู่ได้สติกลับมาก็ตวาดทันที
“แกพูดอะไรของแก! ยิ่งโตยิ่งไร้มารยาท นี่คือท่าทีที่ใช้พูดกับพ่อแม่งั้นเหรอ!”
น้ำเสียงของคุณนายฉู่เองก็เปลี่ยนเป็นเหมือนถูกหักหลัง เจ็บปวดใจอย่างยิ่ง
“ตัวเองไม่รู้จักคิด เอาแต่ใช้อารมณ์ทำเรื่องเหลวไหล! ที่พวกเราช่วยตัดสินใจก็เพื่อแกทั้งนั้น! ไม่รู้จักบุญคุณคนเลยจริงๆ! ในเมื่อแกเคยคบกับอู๋เทียน ไม่ว่าจะทะเลาะกันหรือไม่ อย่างไรก็มีความรู้สึกต่อกัน ตอนนี้เขาอยากแต่งงานกับแก แล้วทำไมแกถึงไม่ยอม! ฟังพวกเรา นั่งลงดีๆ แล้วตกลงเรื่องหมั้นซะ!”
ฉู่ซินเย่วหัวเราะเย็นชา
“ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว พวกคุณไม่มีสิทธิ์มาตัดสินใจแทนฉัน!”
ความจริงแล้ว ฉู่ซินเย่วแทบไม่เคยใช้น้ำเสียงเย็นชาพูดกับพวกเขาแบบนี้ ถึงปกติเธอจะเย็นชาไร้อารมณ์ไปบ้าง แต่ก็พยายามทำตามใจพวกเขาให้มากที่สุด
ดังนั้นฉู่ซินเย่วในตอนนี้ จึงเหมือนเต็มไปด้วยกระดูกแข็ง ขบถทั้งตัว! ต่อต้านสุดขีด! จนพ่อแม่ของเธอต่างอ้าปากค้าง
“แกเป็นบ้าอะไร! พวกเราคือพ่อแม่ของแกนะ!” คุณฉู่พูดอย่างไม่อยากเชื่อ
สีหน้าของฉู่ซินเย่วเปลี่ยนไปเล็กน้อย ในที่สุดก็แค่นหัวเราะออกมา
“พวกคุณเป็นด้วยหรือ ฉันนึกว่าพวกคุณเป็นพ่อแม่ของฉู่เสวี่ยฉีแค่คนเดียวเสียอีก!”
ประโยคนี้ทำเอาพ่อแม่ตระกูลฉู่หน้าแดงก่ำทันที
“หุบปาก!”
“ลูกอกตัญญู! พูดบ้าอะไรออกมา!”
【โอ๊ยๆ โมโหจนเสียอาการแล้ว ถ้าไม่ได้พูดแทงใจดำจะโกรธขนาดนี้ทำไมกันนะ! สงสัยจริงๆ ว่าสองสามีภรรยาตระกูลฉู่คงรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าตัวเองลำเอียงแค่ไหน เหลวไหลแค่ไหน แต่แค่ไม่ยอมให้ฉู่ซินเย่วพูดออกมา น่ารังเกียจจริงๆ】
คนตระกูลฉินเองก็รู้สึกว่า ตอนนี้พ่อแม่ตระกูลฉู่เหมือนถูกเปิดโปงจุดที่ไม่ควรถูกเปิด จนดิ้นพล่านอยู่กับที่
แต่ฉู่ซินเย่วจะไม่มีวันถอยเพราะคำว่ากตัญญูอีกแล้ว
“ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่รู้จักคนคนนี้ แต่พวกคุณไม่เชื่อ ยังจะยัดเยียดฉันให้เขาอีก ไม่กลัวทำลายทั้งชีวิตฉันหรือไง ทำไมพวกคุณยอมเชื่อคำพูดคนนอก แต่ไม่เชื่อลูกแท้ๆ ของตัวเอง! แบบนี้ยังกล้าบอกว่าเป็นพ่อแม่ของฉันอีกหรือ!”
“ก็เพราะแกโกหกทั้งวัน พวกเราไม่เชื่อแกแล้วผิดตรงไหน!” คุณฉู่ตวาดกลับ
【ใช่ๆ อู๋เทียนเป็นคนซื่อสัตย์ที่สุด น่าเชื่อถือกว่าพวกคุณอีก】
คำบ่นของจี้เฟยทำเอาคุณพ่อคุณแม่ฉินแทบกลั้นไม่อยู่ แม้แต่ฉินเหยียนที่กำลังกินเผือกเงียบๆ ยังเกือบพ่นออกมา
จนคนอื่นหันมามองกันหมด
ฉินเสียนจึงได้แต่พูดแก้สถานการณ์อย่างสงบนิ่ง
“งั้นก็คงต้องดูแล้วล่ะครับ ว่าระหว่างคุณหนูฉู่กับคุณชายอู๋ ใครน่าเชื่อถือมากกว่ากัน”
ทุกคนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกถึงวีรกรรมอันรุ่งโรจน์ของอู๋เทียน แล้วหันมาเทียบกับฉู่ซินเย่ว...
เอ่อ...
สีหน้าคุณฉู่แข็งค้างทันที
ฉินเสียนยังคงมีอำนาจกดดันสูงมาก พอเขาเปิดปาก ทุกคนก็เริ่มสงสัยเรื่องนี้ขึ้นมาทันที
อู๋เทียนถูกกระตุ้นจนแทบคลั่ง พอเห็นสีหน้าของฉู่ซินเย่ว เขาก็หัวเราะอย่างเดือดดาล เหมือนคนพังไปแล้วไม่กลัวอะไรอีก
“นี่เธอบังคับฉันเองนะ!”
พูดจบก็ไม่สนอะไรอีก พุ่งตรงไปยังเครื่องเล่นภาพในห้องรับรอง
เดิมทีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ฉายรูปของฉินซีและฉินเหยียน เชื่อมต่อกับมือถืออยู่แล้ว
วินาทีต่อมา รูปถ่ายสนิทสนมที่แทบต้องเซ็นเซอร์ก็ถูกฉายขึ้นบนจอใหญ่ทีละภาพ
ส่วนใหญ่อยู่บนเตียงในโรงแรม
สายตาเลื่อนลอย บรรยากาศคลุมเครือ สีหน้าชวนยั่วยวน ดูโตเป็นผู้ใหญ่และมีเสน่ห์ราวกับจิ้งจอกสาว
ไม่มีทางจินตนาการได้เลยว่า จะเป็นคนเดียวกับฉู่ซินเย่วที่ตอนนี้กำลังไร้อารมณ์อยู่ตรงนี้
ท้ายที่สุด ภาพหยุดอยู่ที่รูปจูบกันของชายหญิง
ใบหน้าสวยงามที่หลับตาครึ่งหนึ่งนั้น
ทุกคนต่างร้องอุทานไม่หยุด นี่มันหลักฐานชัดๆ ดูเหมือนอู๋เทียนกับฉู่ซินเย่วจะเคยคบกันจริงๆ
“หึ ฉันแทบจะนอนกับเธอจนเบื่อแล้ว! ยังจะไม่ยอมรับอีกหรือ!” อู๋เทียนแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว
แต่ฉู่ซินเย่วกลับหัวเราะ หัวเราะจนแทบหยุดไม่ได้
ฉินเฉาหน้าเขียวคล้ำ จ้องภาพบนจอด้วยความโกรธที่พุ่งขึ้นสมอง
เพราะในวินาทีแรก เขากลับเชื่อทันทีว่า คนที่ทำสีหน้าแบบนั้นได้ไม่มีทางเป็นฉู่ซินเย่ว
แต่ถ้าไม่ใช่ฉู่ซินเย่ว แล้วจะเป็นใครได้อีก
ชั่วขณะนั้น ฉินเฉากลับไม่กล้าคิดต่อ
ผลคือเสียงในใจของจี้เฟยยังซ้ำเติมไม่หยุด ทำลายทุกคำแก้ตัวของเขาจนสิ้น
【ไม่คิดเลยนะ! ฉู่เสวี่ยฉีเล่นแรงขนาดนี้ลับหลังคนอื่น ก่อนหน้านี้ฉันยังสงสัยฝีมือการแสดงของเธออยู่เลย ถือว่าฉันเสียมารยาทเอง ดูสิ ปกติเธอแสดงเป็นดอกบัวขาวได้แนบเนียนขนาดนี้ ไม่มีพิรุธเรื่องรักสนุกเลยสักนิด สมกับเป็นราชินีภาพยนตร์จริงๆ!】
【ฉู่เสวี่ยฉีก็สุดยอดจริงๆ แค่เพราะฉินเฉาปิดกล้องถ่ายงาน เธอก็เหงาจนออกไปหาอะไรเล่น เดิมทีคิดว่าหาคนที่เล่นแรงเหมือนกัน สนุกกันช่วงสั้นๆ แล้วค่อยแยกย้ายอย่างสวยงาม ต่างฝ่ายต่างเก็บความลับ แต่ใครจะคิดว่าจะถูกไอ้พวกไร้ยางอายเกาะติด คงแม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบวันนี้เกิดขึ้น】
【ดูสิ หน้าซีดหมดแล้ว แต่ดูจากสีหน้าพ่อแม่เธอ คงไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ! โอ๊ยๆ ไม่รู้เดี๋ยวอู๋เทียนจะเปิดโปงความลับใหญ่กว่านี้อีกไหม ถ้าหลุดออกมาล่ะก็ หลักฐานคงชัดแจ้งสุดๆ ไปเลยนะ】
จี้เฟยกินเผือกต่ออย่างสะใจ ส่วนคนตระกูลฉินได้ฟังเสียงในใจแบบขาดๆ หายๆ จนคันไม้คันมือ อยากรู้ว่ามีอะไรอีก
มีเพียงโลกของฉินเฉาที่พังทลาย
เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยปิดกล้องถ่ายงานอยู่จริงๆ สามเดือนกว่า ไม่ได้ติดต่อฉู่เสวี่ยฉีเลย
ถ้าคนในรูปคือเสวี่ยฉีจริง นั่นก็เท่ากับว่าเสวี่ยฉีใช้ชื่อของฉู่ซินเย่วไปเที่ยวเล่นข้างนอก แล้วโยนความผิดให้ฉู่ซินเย่วรับแทน
ต้องเลวร้ายขนาดไหน ถึงจะทำเรื่องแบบนี้ได้
วินาทีนี้ โลกทัศน์ของฉินเฉาราวกับกำลังถูกพลิกคว่ำ
สิ่งที่เขาเชื่อมาตลอด...สิ่งที่เขามั่นใจมาตลอด...ล้วนเป็นของปลอมงั้นหรือ
“รูปพวกนี้น่ะ เป็นของจริง” ฉู่ซินเย่วหัวเราะจนพอแล้ว ก่อนพูดช้าๆ
“ของจริงงั้นเหรอ อย่าบอกนะว่าเธอจะบอกว่ารูปพวกนี้ตัดต่อ ฉู่ซินเย่ว เธอนี่มัน...”
“รูปจริง แต่คนปลอม”
สายตาของฉู่ซินเย่วจับจ้องไปที่ฉู่เสวี่ยฉีในที่สุด ก่อนพูดว่า
“ใบหน้านั้นไม่ใช่สิทธิพิเศษของฉันคนเดียว คุณชายอู๋ ครั้งหน้าจะนอนกับใคร ก็ดูให้ดีหน่อยเถอะ อย่าให้ใครบอกว่าเป็นใคร แล้วนายก็เชื่อทันทีว่าเป็นคนนั้น!”
อู๋เทียนนิ่งอึ้งอยู่กับที่
ทุกคนเงียบกริบ
คำพูดนี้ไม่เท่ากับกำลังบอกเป็นนัยหรือ ว่าผู้หญิงในรูปคือเจ้าหญิงน้อยน่ารักบริสุทธิ์ผุดผ่อง ที่ถูกครอบครัวปกป้องอย่างดีคนนั้น
ไม่ใช่แค่คนอื่น แม้แต่อู๋เทียนเอง พอมองไปก็ยังเกิดความสงสัยขึ้นทันที
ส่วนพ่อแม่ตระกูลฉู่ แทบจะคลั่งไปแล้ว