บทที่ 255: ทำใหม่ (ฟรี)

บทที่ 255: ทำใหม่ (ฟรี)

หลังจากได้พักเอาแรงในช่วงกลางวันไปชั่วครู่ พอถึงยามบ่าย เฉินชิงก็ไม่รอช้าที่จะเดินทอดน่องตรงไปยังแผนกของฟางหย่งเก๋อเป้าหมายของเธอในวันนี้

เสียงก้าวเดินที่สม่ำเสมอของเธอไปหยุดลงตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขาพอดิบพอดี ก่อนที่เสียงข้อนิ้วเรียวที่เคาะลงบนแผ่นไม้จะดังขึ้นสองสามครั้งเพื่อเรียกความสนใจ

"ถ้าคุณคิดว่าตัวเองเก่งกาจพอที่จะแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว งั้นเดี๋ยวเรามาทำข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรกันหน่อยเป็นไงคะ”

“หลังจากนี้งานในส่วนนี้ทั้งหมดจะเป็นของคุณแต่เพียงผู้เดียว ฉันยกให้คุณไปดูแลแบบเต็มตัวเลยค่ะ ไม่ติดอะไรเลยสักนิดเดียว"

"ผมแค่กำลังจัดการเอกสารอยู่" ฟางหย่งเก๋อตอบกลับโดยไม่เงยหน้า มือของเขายังคงสาละวนอยู่กับการพลิกแฟ้มเอกสารไปมาอย่างต่อเนื่อง เสียงกระดาษที่เสียดสีกันดังขึ้นไม่หยุดหย่อน ราวกับจะประกาศให้โลกรู้ว่าเขากำลังตั้งใจทำงานหนักแค่ไหน

เฉินชิงปล่อยเสียงหัวเราะในลำคอ "ถ้าอย่างนั้นก็ต้องบอกว่าฝีมือคุณยังช้าไปหน่อยนะคะ"

คำพูดนั้นทำให้ฟางหย่งเก๋อหยุดชะงัก เขาเงยหน้าขึ้นแล้วหันไปป่าวประกาศกับลูกทีมของตัวเองทันที "ได้ยินที่รองหัวหน้าเฉินพูดกันไหม เขาบอกว่าพวกคุณทำงานกันชักช้าไม่ทันใจ"

เขาจงใจลากเสียงคำว่า 'รองหัวหน้าเฉิน' ให้ยาวเป็นพิเศษ ก่อนจะหันกลับมาสบตาเธอตรงๆ เป็นเชิงท้าทาย

"รองหัวหน้าเฉินของเราทั้งทำงานเร็วทั้งมีความสามารถสูงส่งขนาดนี้ ไม่ลองมาช่วยผมดูแลลูกน้องของผมหน่อยล่ะครับ ถ้ากรุณาช่วยพวกเขาทำงานให้เสร็จไปด้วยเลยก็จะยิ่งดีมาก"

"แน่ใจเหรอคะว่าจะให้ฉันจัดการ" เฉินชิงเลิกคิ้วถามกลับไปสั้นๆ

ฟางหย่งเก๋อถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ในใจเริ่มรู้สึกปั่นป่วนไม่ดี แต่ก็ยังกัดฟันตอบกลับไปเสียงดังฟังชัด "แน่ใจครับ"

เฉินชิงตบมือเบาๆ ฉาดหนึ่ง "ในเมื่อหัวหน้าทีมฟางเป็นคนร้องขอให้ฉันมาดูแลพวกคุณ งั้นฉันก็ขอประกาศเลยแล้วกันว่าวันนี้ทุกคนได้หยุดงาน"

สิ้นเสียงประกาศ พนักงานในแผนกก็พากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนที่ความดีใจจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน ฟางหย่งเก๋อที่เห็นแบบนั้นก็รีบลุกพรวดขึ้นมาคัดค้านเสียงหลง

"ใครจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น กลับไปนั่งที่ของตัวเองให้หมด"

"โอ๊ย เป็นหัวหน้าทีมทำไมต้องดุขนาดนี้ด้วยล่ะคะ จะไม่คิดถึงอกถึงใจลูกน้องบ้างเลยหรือไง ดูอย่างฉันสิคะ พอคุณมอบหมายหน้าที่ให้จัดการแทนปุ๊บ ฉันก็จัดการให้ทุกอย่างเรียบร้อยดีเลยเห็นไหม" เฉินชิงพูดด้วยท่าทีสบายๆ

พนักงานคนอื่นๆ ที่ได้ยินบทสนทนาต่างก็พยายามกลั้นขำกันอย่างสุดความสามารถ แต่คนที่มีไหวพริบก็เริ่มลงมือเก็บของเตรียมตัวกลับบ้านกันแล้ว

ฟางหย่งเก๋อเห็นท่าไม่ดีจึงรีบวิ่งไปยืนกางแขนขวางทางออกไว้ "ถ้าคุณปล่อยให้พวกเขากลับไป แล้วงานที่คั่งค้างอยู่ใครจะรับผิดชอบ"

"ฉันทำไม่เป็นนี่คะ" เฉินชิงตอบกลับหน้าตาเฉย

"แล้วคุณจะสั่งให้พวกเขาหยุดงานทำไม" หน้าอกของฟางหย่งเก๋อสะท้อนขึ้นลงอย่างแรงด้วยความโกรธ

เฉินชิงเอียงคอทำหน้างุนงง "อ้าว ก็คุณเป็นคนบอกให้ฉันจัดการเองไม่ใช่เหรอคะ"

"ที่ผมพูดแบบนั้นก็เพราะคุณหาว่าผมทำงานไม่มีประสิทธิภาพ" ใบหน้าของฟางหย่งเก๋อเริ่มซีดลงเรื่อยๆ

รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินชิงเลือนหายไป "คนตั้งมากมายยังทำรายงานแค่ฉบับเดียวไม่สำเร็จ ต่อให้กลับไปกันหมดก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี"

เธอเว้นจังหวะไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "ฟางหย่งเก๋อ ฉันหวังว่าคุณจะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีกว่านี้นะคะ ไม่อย่างนั้นเอกสารของคุณจะได้อนุมัติหรือไม่ มันก็ขึ้นอยู่กับฉันคนเดียวเท่านั้น"

พูดจบเฉินชิงก็หมุนตัวเดินตรงไปยังประตู ฟางหย่งเก๋อที่ใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธจัดจำต้องหลีกทางให้เธอแต่โดยดี

เป้าหมายต่อไปของเฉินชิงคือฝ่ายบุคคล ทันทีที่หัวหน้าทีมหม่าเห็นเธอเดินเข้ามา เขาก็รีบลุกขึ้นยืนต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี "รองหัวหน้าเฉิน มีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ"

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่แวะมาบอกให้รู้ตัวไว้ว่าอย่าทำตัวแก่เพราะอยู่นาน เพราะหัวหน้าของคุณไม่ได้เป็นพวกใจดีเคารพผู้ใหญ่เสมอไป"

เฉินชิงทิ้งคำพูดเย็นชาไว้ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป แต่เมื่อถึงหน้าประตู เธอก็หยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมาเสริมอีกประโยคหนึ่ง

"นี่เป็นการเตือนครั้งแรก และจะเป็นครั้งสุดท้าย หวังว่าหัวหน้าทีมหม่าจะรักและหวงแหนตำแหน่งงานของตัวเองให้ดีๆ นะคะ เพราะถ้าต้องเสียมันไป ความรู้สึกคงจะแย่ยิ่งกว่าการหมดหวังที่จะได้เลื่อนตำแหน่งเยอะ"

กำปั้นของหัวหน้าทีมหม่าถูกกำเข้าหากันแน่น พนักงานคนอื่นๆ ในแผนกต่างก็รู้สึกไม่พอใจแทนหัวหน้าของพวกเขา

"เธอจะทำเกินไปแล้วนะ"

"ใช่เลย ขนาดหัวหน้าหลิวยังไม่ทำตัววางอำนาจขนาดนี้เลย"

"นิสัยแย่จริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยที่มีแต่คนเกลียดเธอ"

เสียงซุบซิบดังขึ้นจากทั่วทุกสารทิศ ในแววตาของหัวหน้าทีมหม่ามีความเกลียดชังวูบผ่านไป แต่เขาก็ยังรักษามาดเป็นคนดีเอาไว้ได้

"มันเป็นความผิดของผมเองที่ทำงานไม่รอบคอบ เธอมาตักเตือนก็ถูกแล้ว"

"ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรพูดจากันแบบนี้สิครับ นี่มันข่มเหงกันชัดๆ" ลูกทีมคนหนึ่งยังคงรู้สึกไม่พอใจแทน

หัวหน้าทีมหม่าโบกมือเป็นเชิงให้ทุกคนใจเย็นลง ก่อนจะหยิบเอกสารที่เขาเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วเดินตามเฉินชิงไปยังห้องทำงานของเธอ

"รองหัวหน้าเฉินครับ เรื่องเมื่อวานเป็นความผิดพลาดของผมเอง นี่ครับ ผมจัดการแก้ไขให้เรียบร้อยแล้ว"

เฉินชิงเหลือบมองเอกสารในมือของเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะพยักพเยิดไปที่โต๊ะทำงานของเธอ

"วางไว้ตรงนั้นแหละค่ะ"

หัวหน้าทีมหม่าวางเอกสารลงบนโต๊ะตามคำสั่ง สายตาของเขาเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนนั้น ในใจก็รู้สึกขมขื่นอย่างบอกไม่ถูก

เพียงไม่นาน ฟางหย่งเก๋อก็ตามมาสมทบอีกคน เขาเดินเข้ามาในห้องแล้วโยนแฟ้มเอกสารในมือลงบนโต๊ะของเฉินชิงเสียงดังปัง ราวกับต้องการจะระบายอารมณ์ทั้งหมดออกมา

เฉินชิงไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ เธอไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองด้วยซ้ำ มีเพียงเสียงเรียบๆ ที่เอ่ยออกมาคำเดียวเท่านั้น

"ทำใหม่"

[จบบท]