เหวินเฉียนได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที!
เธอรีบวิ่งไปที่ห้องของเหวินร่างเจอเขาเพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ กำลังจะอ่านหนังสือก่อนนอน
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "พี่! ไปฆ่าซอมบี้กันเถอะ!"
เหวินร่างเอนตัวพิงโซฟา ขยี้หูตัวเองเหมือนไม่แน่ใจว่าฟังถูกไหม
แค่ดูจากสีหน้าตื่นเต้นของน้องสาว เขานึกว่าเธอจะชวนไปเที่ยวไนต์คลับซะอีก
แต่เปล่าเลย… นี่เธอจะชวนเขาไปเต้นรำบนหลุมศพ!
เหวินร่างมองออกไปนอกหน้าต่าง รู้สึกไม่ค่อยอยากออกไปเท่าไหร่ "ฝนยังตกอยู่เลย รอให้ฝนหยุดก่อนไม่ได้เหรอ?"
"ระบบออกภารกิจมาแล้ว! ฆ่าซอมบี้ครบ 100 ตัว พี่จะได้เพิ่มพลังต่อสู้ 10%!"
ทันทีที่เหวินเฉียนพูดจบ เหวินร่างก็กระโดดขึ้นยืน พุ่งไปที่ห้องแต่งตัวหาชุดทันที "รอพี่ด้วย!"
ช่วงนี้เขาถูกน้องสาวอัดจนปางตาย ทำให้กระหายพลังต่อสู้สุดๆ
ถึงเหวินเฉียนจะไม่เคยบอกว่าเธอได้รับรางวัลจากระบบมากแค่ไหน แต่เหวินร่างก็พอเดาออกว่าต้องได้มากกว่าเขาแน่นอน
แต่ยังไงซะ น้ำก็ไม่ไหลออกนอกนา! น้องสาวแข็งแกร่งขึ้น เขาก็แข็งแกร่งขึ้นเหมือนกัน!
สู้พี่น้องตัวเองไม่ได้ไม่เป็นไร แค่ให้สู้คนอื่นได้ก็พอ!
ทั้งสองเปลี่ยนเป็นชุดต่อสู้ ใส่หน้ากากป้องกันกับแว่นตาเซฟตี้ แล้วสวมเสื้อกันฝนทับอีกชั้น
ก่อนออกไป พวกเขาบอกลาพ่อแม่
เหวินฉางหนิงกับหลี่โม่ได้ยินว่าทั้งคู่จะออกไปล่าซอมบี้ก็ถึงกับน้ำตาคลอ
แต่ถึงอย่างนั้น ทั้งคู่ก็ข่มความกลัวไว้ ไม่เอ่ยปากห้าม
เมื่อโลกกลายเป็นแบบนี้ พวกเขาก็ไม่อาจใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อนได้อีกแล้ว
ลูกๆ เติบโตขึ้น แถมยังแข็งแกร่งกว่าพวกเขา สายตาก็มองการณ์ไกลกว่า
ในเมื่อลูกสาวตัดสินใจแล้วว่าต้องออกไปล่าซอมบี้ นั่นก็แปลว่าเธอคิดมาดีแล้ว
พวกเขาไม่มีสิทธิ์ขัดขวางการเติบโตของลูกๆ
หลังจากลูกๆ ออกจากบ้าน เหวินฉางหนิงล็อกประตูแน่นหนา หยิบไม้เบสบอลกับดาบถังที่ลูกสาวให้มา แล้วโอบภรรยาไปยืนที่หน้าต่าง
ลูกสาวบอกไว้ว่าจะเริ่มจากกวาดล้างซอมบี้รอบๆ ชุมชน ถ้าดูจากตรงนี้ก็น่าจะเห็น
เหวินเฉียนกับเหวินร่างลงไปตามบันไดหนีไฟ
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาออกไปล่าซอมบี้ เหวินร่างจึงอดรู้สึกตื่นเต้นปนกังวลไม่ได้ ทุกก้าวที่เดินต้องระวังเป็นพิเศษ
แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ… พวกเขาไม่เจอซอมบี้สักตัวในอาคารเลย!
จนกระทั่งลงมาถึงชั้นล่าง ประตูทางเข้าอาคารปิดสนิท ลมพายุพัดผ่านช่องว่างของประตู พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนจากภายนอก
เหวินเฉียนเดินช้าลง แล้วหันไปถามพี่ชายที่มีสีหน้าตึงเครียด "กลัวไหม?"
เหวินร่างนิ่งไปสองวินาที ก่อนจะเลือกพูดความจริง "นิดหน่อย… แต่พี่รับมือไหว"
ตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยฆ่าอะไรเลย แม้แต่ไก่สักตัว
อยู่ๆ จะให้ข้ามขั้นไปฆ่าซอมบี้ที่เคยเป็นมนุษย์มาก่อน แน่นอนว่าต้องรู้สึกไม่ชิน
แต่เขาจะรับมือกับมันให้ได้
ทุกอย่างต้องมีครั้งแรก และเหวินร่างรู้ดีว่าตัวเองต้องก้าวข้ามมันไปให้ได้
เขาไม่มีทางถอย!
เหวินเฉียนยิ้มให้ "ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไม่มีวันปล่อยให้พี่บาดเจ็บแน่นอน"
ในช่วงต้นของโลกาวินาศ เธอยังมีความมั่นใจเรื่องนี้อยู่
เธอเลือกใช้ดาบถัง ส่วนเหวินร่างเลือกใช้หน้าไม้ และเธอยังหยิบเรือเร็วจากมิติออกมาด้วย
ตอนนี้พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกน้ำท่วม เหลือแค่ชุมชนของพวกเขาที่ยังรอดอยู่
เหวินเฉียนวางแผนไว้ว่าจะล่อซอมบี้ให้มากองรวมกันที่ประตูทางเข้า แล้วค่อยลงมือ จากนั้นจึงค่อยเปลี่ยนไปล่าในที่อื่น
พอเห็นว่าเหวินร่างตั้งสติได้แล้ว เธอก็เปิดประตูออก
พายุฝนกระหน่ำเข้ามาในทันที ทำให้หน้ากากและแว่นตาของพวกเขาเปียกไปหมด
เหวินเฉียนเดินฝ่าฝนไปยังประตูชุมชน แล้วเคาะประตูเหล็กแรงๆ
เสียงกระแทกดังกังวานไปทั่วความเงียบของยามค่ำคืน
เสียงนี้ไม่เพียงแต่ดึงดูดซอมบี้เท่านั้น แต่ยังทำให้ผู้คนในอาคารตกตะลึง!
พวกเขารีบไปที่หน้าต่างเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น
พอเห็นว่ามีคนตั้งใจทำเสียงดัง ก็พากันคิดว่าอีกฝ่ายต้องบ้าไปแล้ว!
ชุมชนที่เงียบสงบมาหลายชั่วโมงก็กลับมาคึกคักในกลุ่มแชตอีกครั้ง
[ใครวะไอ้สองคนข้างล่างนั่น?]
[ถ้าอยากตายก็โดดจากตึกไปเลยสิ จะไปโดนซอมบี้กัดทำไม? เดี๋ยวพอพวกมันตายก็กลายเป็นซอมบี้เพิ่มอีก!]
[แม่ง คนโง่มีทุกปี แต่ปีนี้เยอะเป็นพิเศษ!]
[ซอมบี้ข้างนอกเริ่มมารวมตัวกันแล้ว! พวกมันคิดจะทำบ้าอะไร? จะลากพวกเราไปตายด้วยรึไง!!!]
[จะตายก็ไปตายที่อื่น! อย่ามาทำให้ที่นี่สกปรก!]
เสียงด่าทอและเย้ยหยันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่ถึงสองนาที สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
[เดี๋ยวก่อน… พวกเขากำลังฆ่าซอมบี้อยู่เหรอ?]
ท่ามกลางพายุรุนแรงเหวินเฉียนกลับรู้สึกว่าซอมบี้มีน้อยเกินไปเป็นครั้งแรก
เธอแทบอยากจะหยิบโทรโข่งมาตะโกนว่า"ตรงนี้มีคนสดๆ มาให้กัด รีบมากันเร็ว!"แต่ทำไมถึงมีแค่สามสิบกว่าตัวเอง?
เธอไม่พอใจอย่างมาก จึงระบายความหงุดหงิดทั้งหมดไปกับซอมบี้
ดังนั้นเหวินร่างจึงได้เห็นภาพที่น่าตกตะลึง
ซอมบี้กลายพันธุ์ยุคแรกที่ดุร้ายและเคยกัดกินมนุษย์จนเหลือแต่กระดูก ถูกน้องสาวของเขาฟันหัวขาดราวกับหั่นผัก หวดทีเดียวหัวกระเด็นทุกตัว!
เหวินเฉียนลงดาบเร็วเป็นเงา ซอมบี้ยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้อง หัวก็หลุดจากบ่ากระเด็นลงพื้นแล้ว ส่วนร่างกายยังคงกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะล้มลงไปทีละตัว
เหวินร่างที่ยืนอยู่ด้านหลัง เลือดในร่างก็เริ่มเดือดพล่านขึ้นมาเช่นกัน
เขายกหน้าไม้ขึ้น เล็งไปที่ซอมบี้ตัวหนึ่งที่กำลังอ้าปากพุ่งเข้ามาหาพวกเขา
เขากลั้นหายใจชั่วขณะ แล้วปล่อยลูกธนูออกไป
พุ่งทะลุหัวซอมบี้อย่างแม่นยำ!
"สวย!"เหวินเฉียนอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา"สุดยอด!"
นี่เป็นครั้งแรกที่เหวินร่างสามารถสังหารซอมบี้ได้สำเร็จ มือของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อแห่งความตื่นเต้น
แต่เขาไม่ได้ผ่อนคลาย ยังคงประสานงานกับเหวินเฉียนเพื่อสังหารซอมบี้ต่อไป
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง หน้าประตูเหล็กของชุมชนกองเต็มไปด้วยศพซอมบี้กว่า 50 ตัว
เหวินเฉียนพยายามเคาะประตูต่อเพื่อดึงดูดพวกมัน แต่ซอมบี้ที่มาถึงกลับน้อยกว่าความเร็วที่พวกเธอฆ่า
แบบนี้มีแต่เสียเวลาเปล่า!
เธอจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วเปลี่ยนที่ล่า!
ทั้งสองถอดหน้ากากออก สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ก่อนจะยกเรือเร็วขึ้น เตรียมมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง
โรงพยาบาลกลางเป็นพื้นที่ที่มีการแพร่ระบาดหนัก แน่นอนว่าต้องมีเหยื่อให้ล่าเพียบ!
"เดี๋ยว! รอพวกเราด้วย!"
ในตอนที่ทั้งสองกำลังจะขึ้นเรือ ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังมาจากในชุมชน
"เทพสงคราม! พวกเราไปด้วย!"
เหวินเฉียนชะงักเล็กน้อย แล้วหันกลับไปมอง
พบว่ามีคนกลุ่มหนึ่งราว 8 - 9 คน วิ่งพรวดออกมาจากอาคาร
พวกเขาคือคนที่เสบียงในบ้านหมดแล้ว อยากออกมาหาอาหารแต่ไม่กล้าลงมา
ตอนนี้พอเห็นว่ามีคนกำจัดซอมบี้รอบชุมชนจนเกลี้ยง พวกเขาก็รีบคว้าโอกาสสุดท้ายไว้ และพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อเกาะขาเทพ!
เมื่อครู่พวกเขายืนมองอยู่บนตึก เห็นได้ชัดเจนว่าทั้งสองฆ่าซอมบี้ได้ง่ายราวกับปอกกล้วย
แค่ดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าทั้งคู่ไม่ใช่คนธรรมดา!
คนกลุ่มนั้นรีบวิ่งเข้ามาใกล้ พอเห็นใบหน้าของ"เทพสงคราม"อย่างชัดเจนแล้วก็ถึงกับอึ้งไป
"เหวินร่าง… เหวินเฉียน?! ทำไมถึงเป็นพวกนาย?!"
พี่น้องตระกูลเหวินเป็นที่รู้จักในชุมชนนี้ดี ไม่ใช่แค่เพราะหน้าตาดี แต่เพราะพวกเขาเรียนเก่งมาก
คนหนึ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยชิงฮวาได้ อีกคนสอบติดสถาบันการทูต
พ่อแม่คนไหนพูดถึงสองพี่น้องคู่นี้ก็มีแต่ความอิจฉา
เหวินเฉียนมองสีหน้าตกตะลึงของพวกเขา ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบ
"มีอะไร?"