"พ่อ เรื่องบนดาดฟ้าฉันจะจัดการเอง พ่อกับแม่ไปตลาดเถอะ พวกเนื้อ ผัก ผลไม้ ฉันกับเฉียนเฉียนดูไม่ออกว่าอะไรสดหรือไม่สด ยังไงก็ต้องให้พ่อแม่ไปซื้อเอง"
เหวินร่างเสนอขึ้นมา
"เราควรแยกกันทำแบบนี้จะได้เร็วขึ้น"
"ตกลง เอาตามนี้! ที่รัก ไปกันเถอะ กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกเดินทางกันเลย!"
เหวินฉางหนิงดึงมือหลี่โม่ให้ลุกขึ้นเดินออกไป ไม่นานนัก เหวินเฉียนยังคงได้ยินเสียงเขาบ่นพึมพำอยู่ไกลๆ
"กล้ารังแกลูกสาวฉันเหรอ! ฉันจะจัดการให้หมด!"
เหวินร่างมองส่งพ่อกับแม่จนลับสายตา ก่อนจะหันกลับมามองเหวินเฉียน
พี่น้องสบตากัน เหวินร่างยังคงมีคำถามคาใจ
"วันสิ้นโลกกินเวลานานแค่ไหน?"
"ฉันไม่รู้ แต่จากสถานการณ์ตอนนั้น คงไม่จบภายใน 20 ปีแน่ๆ"
อย่างน้อยตอนที่เธอตาย วันสิ้นโลกก็ยังไม่จบ และตอนนั้นมันก็ผ่านมา 15 ปีแล้ว
เหวินร่างกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะถามต่อ "แล้วเธอล่ะ อยู่คนเดียวมากี่ปี?"
เหวินเฉียนไม่คิดว่าเขาจะถามคำถามนี้
เหวินร่างเป็นคนคิดเร็ว เมื่อนึกย้อนถึงปฏิกิริยาของเหวินเฉียนตอนที่เห็นพวกเขา อีกทั้งยังมีเรื่องของพื้นที่ลึกลับของเธอ เขาก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง
เธอคงไม่ได้เจอพวกเขามานานมากแล้ว
สายตาของเธอ แม้จะพยายามทำให้ดูอ่อนลงต่อหน้าพวกเขา แต่ก็ยังไม่อาจซ่อนความแข็งแกร่งและความเฉียบคมที่ผ่านการเอาตัวรอดจากความเป็นความตายมาได้
น้องสาวคนนี้ ไม่ว่าในวัยเด็กจะอยู่กันลำบากแค่ไหน ครอบครัวพวกเขาก็ไม่เคยปล่อยให้เธอต้องลำบาก
พ่อแม่ไม่เคยคาดหวังให้เธอต้องประสบความสำเร็จสูงส่ง ขอแค่ไม่หลงผิด เติบโตมาอย่างมีความสุขและสุขภาพแข็งแรงก็พอแล้ว
เหวินร่างเองก็คิดแบบนั้น
เงินพวกเขาหาเองได้ เธอไม่จำเป็นต้องเหนื่อยลำบาก ขอแค่ไม่ไปติดการพนันหรือยาเสพติด พวกเขาจะพยายามทำให้เธอมีชีวิตที่สุขสบายไปตลอด
แต่สุดท้าย พวกเขากลับทิ้งเด็กคนนี้ไว้เพียงลำพัง
เหวินร่างถอนหายใจ เดินเข้าไปใกล้เหวินเฉียน ลูบหัวเธอเบาๆ
"คราวนี้ พี่จะอยู่กับเธอจนถึงที่สุด"
"...อืม"
"ไปกินข้าวกัน กินให้อิ่มแล้วค่อยออกไปซื้อของ"
"ตกลง"
เหวินเฉียนไม่ได้กินซาลาเปาร้อนๆ อร่อยๆ แบบนี้มานานมากแล้ว ความรู้สึกหิวโหยจากชีวิตก่อนหวนคืนมา เธอกินซาลาเปาเข้าไปสิบกว่าลูก กว่าจะหยุดได้ก็เพราะเหวินร่างกลัวว่าเธอจะท้องอืดซะก่อน
เมื่ออิ่มแล้ว พี่น้องก็แยกกันทำงาน
เหวินร่างไปตลาดวัสดุก่อสร้างเพื่อจัดการเรื่องดาดฟ้า ส่วนเหวินเฉียนออกไปซื้อของที่จำเป็น
เธอขับรถไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง ซึ่งเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตระดับพรีเมียมที่ต้องมีสมาชิกถึงจะเข้าได้ เตรียมตัวช้อปปิ้งแบบ "ศูนย์หยวน"
อย่ามาพูดเรื่องศีลธรรมกับเธอ ตอนนี้วันสิ้นโลกใกล้เข้ามาแล้ว ทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันคือต้องรอด
เธอเคยคิดจะเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำแบบนี้ แต่เธอกังวลว่าวันสิ้นโลกอาจจะมาเร็วขึ้น
เพราะคุณลุงที่นั่งเล่นไพ่อยู่ข้างล่างก่อนตายนั้น ชัดเจนว่าติดเชื้อแล้ว เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น แปลว่าวันสิ้นโลกอาจเริ่มต้นขึ้นได้ทุกเมื่อ เธอจึงไม่กล้าแยกจากครอบครัว
ทันทีที่เดินผ่านประตูซูเปอร์มาร์เก็ต เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวเธออีกครั้ง
"เปิดใช้งานระบบป้องกันการตรวจสอบ ผู้ใช้จะไม่ปรากฏในภาพจากกล้องวงจรปิด"
เหวินเฉียนยิ้มมุมปาก นึกชมเชยว่าระบบนี้เข้าใจสถานการณ์ดีทีเดียว
เธอต้องการของจำนวนมาก ถ้าซื้อของตามปกติ คงต้องเดินทางไปกลับหลายรอบ และเธอไม่อยากให้ใครสังเกตเห็นหรือถูกตามรอยให้เกิดปัญหาตามมา ดังนั้นการช้อปปิ้งแบบไร้ร่องรอยจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
เธอเข็นรถเข็นขึ้นไปยังชั้นสอง บนชั้นวางของเรียงรายไปด้วยสินค้าหลากหลายประเภท พนักงานกำลังให้ลูกค้าทดลองชิมสินค้าต่างๆ
ชั้นวางของในซูเปอร์มาร์เก็ตนี้มีความลึกถึง 70 - 80 เซนติเมตร เพราะไม่มีพนักงานมากนัก จึงต้องมีสินค้าสต็อกไว้จำนวนมากเพื่อให้ลูกค้าซื้อได้สะดวก หากเธอเอื้อมมือเข้าไปด้านในของชั้นวาง กล้องวงจรปิดก็จะมองไม่เห็นว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่...
เหวินเฉียนตรงไปยังโซนอาหารโดยไม่ลังเล ข้าวสารหนึ่งกล่องหนัก 40 ชั่ง เธอหยิบใส่พื้นที่มิติห้าสิบกล่องอย่างง่ายดาย
ต่อไปเป็นแป้ง มีทั้งแป้งโปรตีนสูง แป้งโปรตีนต่ำ และแป้งโปรตีนปานกลาง สามสิบชั่งต่อกล่อง บนชั้นวางหนึ่งชั้นมีห้าสิบกล่อง เธอกวาดมาทั้งหมด
ธัญพืชต่างๆ ถั่วดำ ถั่วเขียว ถั่วแดงเล็ก ข้าวฟ่าง ข้าวกล้อง ข้าวดำ ข้าวเหนียว และถั่วลิสง หนึ่งกล่องหนักสี่ชั่ง เธอหยิบมาอย่างละยี่สิบกล่อง
น้ำมันพืช น้ำมันถั่วลิสง น้ำมันข้าวโพด น้ำมันมะกอก น้ำมันดอกทานตะวัน น้ำมันอะโวคาโด ขนาดห้าลิตรต่อถัง เธอหยิบใส่พื้นที่มิติล่ะสามสิบถัง
เพราะเป็นวันทำงาน ตอนเช้าเก้าโมงยังไม่ค่อยมีคนเดินเล่นในซูเปอร์มาร์เก็ต จึงไม่มีใครสังเกตความผิดปกติทางนี้
เหวินเฉียนเดินไปที่โซนเครื่องปรุง ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำมันหอย เหล้าปรุงอาหาร น้ำส้มสายชูหมัก ซอสโชยุ น้ำมันพริกหอม อย่างละยี่สิบขวด
สมุนไพรเครื่องเทศต่างๆ ผลเฉ่าโกว อบเชย พริกแห้ง โป๊ยกั๊ก ใบกระวาน เทียนข้าวเปลือก ฮวาเจียว กานพลู อย่างละห้าสิบถุง
เกลือบริโภคเสริมไอโอดีน และเกลือบริโภคไม่เสริมไอโอดีน หนึ่งกล่องมีสิบถุง น้ำหนักถุงละห้าชั่ง เหวินเฉียนหยิบมาเจ็ดสิบกล่อง
ยังเหลือเวลาอีกนิด เธอไม่สามารถกวาดของในซูเปอร์มาร์เก็ตจนหมดได้ ต้องเหลือสินค้าไว้ให้คนอื่นด้วย
อีกอย่าง เธอยังไม่รู้ว่าพื้นที่มิติมีขีดจำกัดเท่าไหร่ เธอจึงต้องเลือกสินค้าหลายประเภทให้มากที่สุด เพราะหากพื้นที่เต็มไปแล้ว เธออาจเก็บของอื่นไม่ได้อีก
ขณะที่เหวินเฉียนคิดเรื่องนี้ อยู่ๆ ระบบก็ส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมาในหัว
"ติ๊ง! ทริกเกอร์ภารกิจจำกัดเวลาแบบคูณสอง! ในหนึ่งชั่วโมงนี้ ทุกๆ การเก็บเสบียงมูลค่า 1,000 หยวน พื้นที่มิติจะเพิ่มขึ้นอีก 2 ตารางเมตร!"
มุมปากเหวินเฉียนยกขึ้นเล็กน้อย
เธอเร่งฝีเท้าไปที่ตู้แช่เย็น หยิบเนื้อคุณภาพสูงต่างๆ ใส่รถเข็นต่อหน้าพนักงานโดยไม่ลังเล
ซี่โครงหมู สามชั่งต่อกล่อง 120 หยวน สิบกล่อง 1,200 หยวน
เนื้อหมูส่วนไหล่ สามชั่งต่อกล่อง 80 หยวน สิบกล่อง 800 หยวน
สันในหมู สามชั่งต่อกล่อง 75 หยวน สิบกล่อง 750 หยวน
ขาหมู สามชั่งต่อกล่อง 19 หยวน สิบกล่อง 190 หยวน
ซี่โครงหมูดำ สองชั่งต่อกล่อง 110 หยวน สิบกล่อง 1,100 หยวน
ซี่โครงหมูอ่อน สามชั่งต่อกล่อง 110 หยวน สิบกล่อง 1,100 หยวน
กระดูกซี่โครงหมูดำ หนึ่งชั่งครึ่งต่อกล่อง 130 หยวน สิบกล่อง 1,300 หยวน
เนื้อวัวสไลซ์ สองชั่งต่อกล่อง 130 หยวน สิบกล่อง 1,300 หยวน
สเต๊ก หนึ่งชั่งครึ่งต่อกล่อง 850 หยวน สิบกล่อง 8,500 หยวน
เนื้อแพะเสียบไม้ หนึ่งชั่งต่อถุง 100 หยวน สิบถุง 1,000 หยวน
รถเข็นเต็มไปด้วยเนื้อสัตว์ รวมเป็นเงิน 10,250 หยวน
เธอไม่ใช่ไม่อยากหยิบเพิ่ม แต่ในตู้แช่เย็นไม่มีของเหลือแล้ว
พนักงานซูเปอร์มาร์เก็ตเพียงคิดว่าเธอเป็นพ่อค้าคนกลาง แต่เพราะไม่มีป้ายจำกัดจำนวน จึงไม่สามารถพูดอะไรได้ ทำได้แค่เดินไปขนของมาเติมช้าๆ
เหวินเฉียนเข็นรถเข็นไปที่มุมอับของชั้นวางสินค้า ระบบได้ปิดกั้นภาพจากกล้องวงจรปิดไว้แล้ว เธอฉวยโอกาสตอนที่ไม่มีใครมองเห็น นำของทั้งหมดใส่พื้นที่มิติ แล้วเดินไปที่โซนเครื่องใช้ไฟฟ้า
แม้ว่าช่วงหลังจากเกิดวันสิ้นโลกจะไม่มีไฟฟ้าและน้ำประปา แต่พื้นที่มิติของเธอมีน้ำและไฟฟ้า เครื่องใช้ไฟฟ้าก็ต้องมีการสึกหรอหลีกเลี่ยงไม่ได้
อีกทั้งครอบครัวเธอได้เตรียมพร้อมล่วงหน้าแล้ว พวกเขามีเครื่องปั่นไฟสำหรับใช้ในบ้านและแผงโซลาร์เซลล์ ดังนั้นเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็กจึงควรมีให้พร้อม
หุ่นยนต์ดูดฝุ่น เครื่องละ 3,500 หยวน เธอหยิบมา 3 เครื่อง 10,800 หยวน
เครื่องฟอกอากาศ เครื่องละ 4,000 หยวน เธอหยิบมาทั้งหมดที่เห็น 10 เครื่อง 40,000 หยวน
เครื่องล้างจาน เธอเลือกเครื่องที่แพงที่สุด เครื่องละ 25,000 หยวน หยิบมา 2 เครื่อง 52,000 หยวน
พัดลมไร้ใบพัด รุ่นที่มีทั้งพัดลมและเครื่องทำความเย็นในตัว เครื่องละ 3,800 หยวน หยิบมา 5 เครื่อง 11,900 หยวน
เครื่องปรับอากาศ...
เครื่องปรับอากาศไม่จำเป็นต้องซื้อเพิ่ม เพราะที่บ้านยังมีอยู่ หากจำเป็นจริงๆ ค่อยถอดเก็บไว้ในพื้นที่มิติ
เครื่องเล่นเกม พีเอส 5 เครื่องละ 4,000 หยวน เธอหยิบมาให้เหวินร่าง 2 เครื่อง 8,000 หยวน
โดรน เครื่องละ 5,000 หยวน บนชั้นมีทั้งหมด 6 เครื่อง เธอหยิบมาหมด 30,000 หยวน
เหวินเฉียนเดินออกจากโซนเครื่องใช้ไฟฟ้า เธอกวาดซื้อของไปทั้งหมด 159,800 หยวน