คำพูดของเซี่ยซางซางทำให้ทั้งห้องเงียบงัน
คนตระกูลเซี่ยที่เดิมยังลังเล พอได้ยินว่าซ่งหยางจินมีผู้หญิงคนอื่น ความโกรธก็พุ่งขึ้นทันที
ก่อนหน้านี้พวกเขายังคิดว่าถ้าแค่ถอนหมั้นก็คงพอคุยกันได้ แต่ตอนนี้ต่างอยากเอาเรื่องตระกูลซ่งให้ถึงที่สุด
โดยเฉพาะเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของซ่งหยางจิน ก็ยิ่งทำให้ทุกคนมั่นใจว่าเรื่องนี้เป็นความจริง
ฝั่งตระกูลซ่งเองก็ตกใจไม่แพ้กัน
อู๋ชุยจูได้สติก่อนใคร รีบตวาดเสียงดัง
“พูดเหลวไหลอะไร! ถ้าไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่งสิ เรื่องงานเลี้ยงกับของหมั้นไว้ค่อยคุยกันก็ได้
แต่จะมาใส่ร้ายลูกชายฉันแบบนี้ไม่ได้!”
ป้าหลิวรีบผสมโรงทันที
“ใช่แล้ว! เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวแค่นี้ ทำไมถึงใจร้ายขนาดนี้นะ?”
“ถ้าไม่อยากคืนเงินก็พูดมาตรงๆ จะมาทำลายชื่อเสียงคนอื่นทำไม? ใครๆ ก็รู้ว่าหยางจินเป็นคนดี!”
เซี่ยซางซางหัวเราะเยาะอยู่ในใจ ถ้าเธอไม่เคยผ่านชีวิตในชาติก่อนมา
เธอคงไม่ทันสังเกตว่า คำพูดของอู๋ชุยจูจงใจชี้นำให้ทุกคนคิดว่า เธอไม่มีเงินคืน เลยสร้างเรื่องใส่ร้ายซ่งหยางจิน
ผู้หญิงคนนี้ช่างเก่งเรื่องเสแสร้งจริงๆ
เซี่ยซางซางกัดฟันแน่น ก่อนพูดทีละคำ
“ผู้หญิงคนนั้นชื่อเซียงหง ทำงานเป็นพนักงานที่เกสต์เฮาส์ในเมือง”
“ช่วงนี้คุณเข้าเมืองบ่อยๆ ก็ไปหาเธอไม่ใช่หรือไง?”
แววตาของซ่งหยางจินสั่นไหวทันที
แต่ไม่นานเขาก็ตั้งสติได้ สีหน้าดูผ่อนคลายลงเล็กน้อยราวกับโล่งใจที่เซี่ยซางซางรู้แค่นี้
เขารีบส่ายหน้า“ไม่ใช่ คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันรู้จักเธอก็จริง แต่ก็ไม่ได้มีอะไรเกินเลยกันหรอกนะ”
พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นเหมือนจะสาบานต่อฟ้าดิน
“ฉัน ซ่งหยางจิน ขอสาบานว่าฉันบริสุทธิ์ใจต่อเซียงหง
ถ้าฉันคิดอะไรเกินเลยกับเธอ ขอให้ถูกฟ้าผ่า ปากเน่า เท้าเป็นหนอง ตายอย่างอนาถ!”
เซี่ยซางซางหัวเราะออกมาเสียงเย็น
มันช่างเหมือนชาติที่แล้วไม่มีผิดเลยจริงๆ ผู้ชายคนนี้ชอบใช้คำสาบานหลอกคนที่สุด
“ซ่งหยางจิน เลิกสาบานมั่วๆ เถอะ”
“คำสาบานน่ะ มีวันเป็นจริงนะ ระวังจะได้ตายอย่างที่พูดจริงๆเอานะ”
“ฉันรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว”
“แกยังกล้าพูดอีกเหรอ!” อู๋ชุยจูโกรธจนหน้าแดง รีบพุ่งเข้ามาหมายจะตบเซี่ยซางซาง
แต่คราวนี้ เซี่ยซางซางไม่ใช่คนโง่คนเดิมอีกแล้ว เธอคว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้ทันที
“จะตีฉันเพราะว่าฉันพูดความจริงงั้นเหรอ?”
น้ำเสียงของเธอเย็นเฉียบและเต็มไปด้วยการเสียดสี
“คิดจริงๆ หรือว่าลูกชายตัวเองใสสะอาด?”
“หรือว่าคุณเองก็รู้เรื่องเซียงหงอยู่แล้ว?”
ทันใดนั้น เซี่ยซางซางก็เข้าใจทุกอย่างชัดเจนยิ่งขึ้น
ชาติที่แล้ว หลังแต่งงาน อู๋ชุยจูดีกับเธอมากจริงๆ ไม่ให้ทำงานหนัก พูดจาอ่อนโยน เอาอกเอาใจทุกอย่าง
จนเธอเคยคิดว่าแม่สามีคนนี้ดีกว่าแม่แท้ๆ ของตัวเองเสียอีก
ตอนนั้นเธอยังโง่ คิดว่าตัวเองโชคดี
แต่ตอนนี้พอมองย้อนกลับไป ทุกอย่างก็ชัดเจนเหลือเกิน พวกเขาแค่ต้องการใช้เธอเป็นฉากบังหน้า
จนกระทั่งซ่งหยางจินพาผู้หญิงคนนั้นกลับมา ตอนนั้นอู๋ชุยจูยังแกล้งร้องไห้ ด่าลูกชายตัวเองต่อหน้าเธอ
ทำเหมือนเป็นแม่สามีที่มีเหตุผล แต่สุดท้ายกลับบีบบังคับให้เธอยอมรับผู้หญิงคนนั้นเข้าบ้าน
หากเธอไม่ยอม ทั้งบ้านก็จะคุกเข่ากดดันเธอจนใจอ่อน
พูดตรงๆ ก็คือ เธอโง่เอง ถึงได้ถูกพวกเขาหลอกจนหมดทางหนี
แต่ตอนนี้ต่างออกไปแล้ว ในเมื่อพวกเขาไม่คิดเสแสร้งอีก เธอก็ไม่จำเป็นต้องอดทนเช่นกัน
ทุกคนชอบเรียกเธอว่านางมารร้ายใช่ไหม? งั้นวันนี้เธอจะเป็นให้ดูจริงๆ!
เซี่ยซางซางสะบัดมืออู๋ชุยจูออก ก่อนยกมือขึ้นตบอีกฝ่ายเต็มแรง
เพียะ!
เสียงดังลั่นไปทั้งห้อง อู๋ชุยจูถูกตบจนหน้าหัน ล้มลงกับพื้นทันที ตาลายจนเห็นดาวเต็มไปหมด
ทุกคนอึ้งไปหมด ไม่มีใครคาดคิดว่าเซี่ยซางซางจะกล้าลงมือกับแม่ของคู่หมั้นต่อหน้าคนมากมายแบบนี้
จนกระทั่งอู๋ชุยจูกรีดร้องลั่น คนอื่นถึงได้สติ รีบเข้าไปพยุงเธอขึ้นมา
ด้านนอก เจียงหยูเพิ่งถูกลากเข้ามาในห้องพอดี
ด้วยความที่ตัวสูง เขาจึงมองเห็นทุกอย่างชัดเจน
และภาพแรกที่เขาเห็นคือฉากที่เซี่ยซางซางตบอู๋ชุยจูอย่างไม่ลังเล
เจียงหยูชะงักไปทันที จากนั้นเลือดในกายก็เดือดพล่านอย่างประหลาด
เขาเคยเห็นแต่ผู้หญิงเรียบร้อย พูดเบาๆ ทำตัวอ่อนแอ
นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นผู้หญิงลงมือตบคนแบบไม่กลัวฟ้ากลัวดิน
แม่สาวคนนี้… ไม่ธรรมดาจริงๆ
“แกกล้าตีแม่ฉันเหรอ?!”
ซ่งหยางจินเดือดทันที ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เขาพุ่งเข้ามาหมายจะคว้าคอเสื้อเซี่ยซางซาง
แต่พี่ชายคนโตของตระกูลเซี่ยก้าวออกมาขวางก่อน พร้อมผลักเขาอย่างแรง
“อย่ามาแตะต้องน้องสาวฉัน!”
ซ่งหยางจินเซถอยไปหลายก้าว ก่อนตะโกนกลับ
“แต่เธอลงมือก่อนนะ!” “แล้วไง?” พี่รองของตระกูลเซี่ยเดือดกว่าเดิม เขาพุ่งเข้ามาชกหน้าซ่งหยางจินเต็มแรง
“แกยังมีหน้ามาหลอกน้องสาวฉันอีก?!”
“คิดว่าตระกูลเซี่ยไม่มีคนแล้วหรือไง!”
“วันนี้ฉันจะซ้อมแกให้ตาย!”
พี่รองของเซี่ยซางซางเป็นคนอารมณ์ร้อน ตั้งแต่เด็กก็สนิทกับน้องสาวที่สุด ทั้งคู่เคยปีนต้นไม้ จับปลา ขโมยรังนกมาด้วยกัน
เดิมทีเขาก็ไม่พอใจเรื่องแต่งงานนี้อยู่แล้ว
ตอนนี้พอรู้ว่าซ่งหยางจินมีผู้หญิงอื่น ความโกรธก็ยิ่งระเบิดออกมา
ซ่งหยางจินที่ปกติเอาแต่จับปากกา จะไปสู้แรงคนทำไร่ทำสวนได้ยังไง
ไม่กี่หมัด เขาก็โดนต่อยจนเลือดกำเดาไหล ใบหน้าบวม
อู๋ชุยจูเห็นลูกชายถูกซ้อมก็ร้องโวยวายลั่น “ลูกฉัน! ลูกชายฉัน!”
“นี่มันอะไรกัน ไม่มีใครสนใจกฎหมายแล้วหรือไง?!”
เซี่ยซางซางมองภาพนั้นแล้วรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก
แต่ดวงตากลับแดงขึ้นเรื่อยๆ นี่ต่างหากคือครอบครัวของเธอคนที่พร้อมปกป้องเธอโดยไม่ถามถูกผิด
ชาติที่แล้วเธอโง่ขนาดไหนกัน ถึงเลือกเข้าข้างคนนอกและทำร้ายหัวใจคนในครอบครัวตัวเอง
แน่นอนว่าตระกูลซ่งไม่ยอมปล่อยให้ซ่งหยางจินโดนซ้อมฝ่ายเดียว
ไม่นานทั้งสองฝ่ายก็พุ่งเข้าหากัน เสียงด่าทอ เสียงร้อง เสียงข้าวของล้มดังระงมไปทั่วห้องแคบๆ
หมัดปลิวว่อนจนกลายเป็นการตะลุมบอนเต็มรูปแบบ
จังหวะนั้นเอง เจียงหยูถูกคนด้านหลังผลักเข้ามาข้างหน้า
ป้าหลิวพอเห็นเขา ก็รีบร้องลั่นเสียงแหลมจนแทบทะลุหลังคา
“เจียงหยู! รีบช่วยเร็ว!”
“พวกมันจะฆ่าหยางจินแล้ว!”
“สั่งสอนยัยปากเสียคนนี้ให้ที!”