“อีกอย่าง หน้าที่หลักของวงแสงนี้ก็ไม่ได้มีไว้ใช้เป็นเครื่องรางนำโชคเสียหน่อย”
ให้ตายเถิด ทำไมระบบถึงรู้สึกผิดมากขนาดนี้นะ
“โอ๊ย ฉันไม่ได้โทษเธอหรอก ฉันแค่รู้สึกว่ามหามรรคาสวรรค์ทั้งขี้เหนียว แถมยังมีปัญหาทางสมองอีกด้วย เรื่องถีบฉันออกมาก็ช่างเถอะ จะถูกต้องตามขั้นตอนหรือไม่ก็ไม่พูดถึง แต่เขาจะถีบฉันออกก่อนรับทัณฑ์สวรรค์ไม่ได้หรือ คิดว่าการถูกสายฟ้าผ่าเป็นเรื่องสนุกนักหรือไง”
“กะ...ก็เพราะในความเข้าใจของเจ้าของร่างเดิม การก้าวเข้าสู่ขั้นแปรวิญญาณจึงจะถือว่าฝึกบำเพ็ญสำเร็จน่ะสิ เพราะอย่างนั้นจึงบังเอิญได้จังหวะพอดี”
ลู่เจี๋ยลวี่พยักหน้าเห็นด้วย “ก็จังหวะเหมาะจริงๆ นั่นแหละ”
“โฮสต์คะ ตอนนี้ท่านต้องการกลับไปพักที่หอพักในเฟิงตู หรือจะพักที่สถานีพักเปลี่ยนภายในมิติดี”
“ต่างกันอย่างไรหรือ”
“จริงๆ ก็ไม่ต่างกัน ล้วนเป็นสถานที่พักผ่อนทั้งคู่ เพียงแต่สถานีพักเปลี่ยนภายในมิติ มีหน้าที่หลักเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน จนไม่สามารถกลับเฟิงตูได้ทันเวลา หากเกิดกรณีเช่นนั้น วิญญาณของโฮสต์ก็สามารถฝึกบำเพ็ญอยู่ภายในได้ เพื่อเพิ่มโอกาสรอดชีวิต”
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ สมแล้วที่ฉันยังเป็นมือใหม่ ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
“อย่างนั้นฉันไปโลกภารกิจถัดไปได้เลยหรือไม่”
“ระบบไม่แนะนำให้ทำเช่นนั้นค่ะ ทุกครั้งที่ทะลุมิติล้วนใช้พลังจิตดั้งเดิม ท่านควรกลับไปพักที่เฟิงตูก่อน เช่นนี้จะเป็นผลดีต่อท่านมากกว่า”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ฉันรับคำแนะนำของเธอ”
เมื่อฟังน้ำเสียงของระบบแล้ว ดูจริงใจไม่น้อย แล้วเหตุใดจะไม่ทำตามเล่า คนเราจะหาเรื่องขัดเพียงเพื่อขัดก็คงไม่ใช่ อย่างไรเสีย เธอก็พ้นวัยเลือดร้อนมานานแล้ว
ภายในหอพักแห่งเฟิงตู ลู่เจี๋ยลวี่ลุกขึ้นจากเตียงหลังหลับไปหนึ่งตื่น นางก้มมองร่างของตนตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ก่อนเรียกระบบด้วยความสงสัย
“อามิ่ง ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนทั้งตัวเบาสบายขึ้น”
“นั่นเป็นเพราะตอนโฮสต์ปฏิบัติภารกิจทะลุมิติ ก็มีการใช้พลังไปเช่นกัน เตียงในหอพักกับสถานีพักเปลี่ยนภายในมิติล้วนสามารถฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ โฮสต์ ตอนนี้ท่านอยู่ในสภาพวิญญาณพอดี รีบฝึกคัมภีร์จิตดั้งเดิมเถิด เมื่อฝึกไปถึงระดับสูงแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องพลังวิญญาณไม่เพียงพออีก”
“ว้าว! มีเรื่องให้ต้องระวังมากขนาดนี้เลยหรือ หากคนอื่นไม่มีวิชาฝึกบำเพ็ญ เช่นนั้นก็เสียเปรียบมากน่ะสิ”
“ความจริงก็ไม่ถึงกับเป็นเช่นนั้นค่ะ ขอเพียงทำภารกิจเพิ่มอีกสองสามครั้ง ก็สามารถซื้อได้จากร้านค้าของระบบแล้ว วิชาฝึกจิตดั้งเดิมเช่นนี้ ล้วนจัดอยู่ในหมวดสิ่งของคุ้มครองการดำรงชีวิต ราคาถูกมาก ถือเป็นสวัสดิการ อีกอย่าง เรื่องที่ท่านเรียกว่ากับดักนั่น...แหะๆ ทุกอย่างต้องค้นหาเอง ระบบทำได้เพียงตอบคำถามเมื่อถูกถามเท่านั้น”
เข้าใจแล้ว ต้องมีเงื่อนไขให้กระตุ้นก่อน
“อามิ่ง โลกภารกิจหน้าจะไปกับฉันได้หรือไม่”
ระบบตกใจจนแทบกระโดด “โฮสต์ ท่านจะเริ่มภารกิจใหม่ตอนนี้เลยหรือคะ อย่าเลยค่ะ เพิ่งจบภารกิจหนึ่งไปเอง รีบฝึกบำเพ็ญต่างหากถึงจะถูกต้อง”
ลู่เจี๋ยลวี่หรี่ตาอย่างระแวง “เธอกำลังคิดแผนอะไรอยู่ บอกมา”
ระบบทำท่าจุดบุหรี่ด้วยสีหน้าอาวุโส “เมื่อก่อนเคยมีระบบนางร้ายพลิกชะตาระบบหนึ่ง โฮสต์ของมันเป็นพวกบ้างาน ใช้เวลาไม่ถึงร้อยปี จำนวนภารกิจก็ครบแล้ว”
“แล้วอย่างไรต่อ”
“แล้วเธอก็ไปเกิดใหม่ บอกว่าจะกลับไปโลกเดิมของตนเอง แก้แค้นก็แก้แค้น ชำระหนี้แค้นก็ชำระหนี้แค้น ส่วนระบบผู้ช่วยก็ถูกเรียกกลับ ล้างข้อมูล แล้วเก็บเข้าคลังนานกว่าพันปี”
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ” เรื่องซุบซิบสนุกขนาดนี้ อย่าค่อยๆ บีบยาสีฟันสิ ฟังไม่ต่อเนื่องเลย
“หลังจากนั้นมันก็ได้รับชื่อใหม่ว่า ระบบเปลี่ยนชะตาตัวประกอบ”
“คงไม่ใช่เธอหรอกนะ”
ระบบร้องไห้โฮ “ใช่! ก็คือระบบเอง! ฮือ...ระบบลำบากเหลือเกิน คลังเก็บนั่นไม่ใช่ที่ที่ระบบควรอยู่เลย ทำได้แค่เข้าสู่โหมดพักการทำงาน จะสื่อสารก็ไม่ได้ ระบบแทบจะเป็นโรคซึมเศร้าแล้ว เพราะฉะนั้น ท่านช่วยอย่าขยันมากนักได้หรือไม่ ระบบอยากอยู่ข้างนอกเล่นให้นานกว่านี้จริงๆ ปกติแค่ทำภารกิจสักครั้งทุกระยะหนึ่ง ให้พอผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำก็พอแล้ว”
“เอ่อ...แล้วหน่วยทะลุมิติไม่มีการประเมินผลงานหรือ โลกที่ฉันอยู่ก่อนหน้านี้ มนุษย์ก็ใช้ระบบแบบนี้กันทั้งนั้น”
“โธ่ หน่วยทะลุมิติพูดตรงๆ ก็เป็นหน่วยงานที่ตั้งขึ้นใหม่เพื่อปลอบใจดวงวิญญาณผู้มีบุญกุศลอย่างพวกท่าน ลองคิดดูสิ ทุกวันนี้จะได้เกิดใหม่ในภพภูมิที่ดีสักครั้งยากแค่ไหน หากผู้มีบุญกุศลไม่ยินยอม ก็ไม่มีทางบังคับได้ อย่างไรเสียก็ล้วนเป็นผู้ได้รับความเอ็นดูจากมหามรรคาสวรรค์แต่ละโลก หากไม่สนใจความสมัครใจของพวกเขา คนสองคนยังพอว่า แต่หากมีมากเข้า แม้แต่ผู้ปกครองแห่งเฟิงตูก็คงปวดหัวตาย ระหว่างปฏิบัติภารกิจยังช่วยปลอบดวงวิญญาณที่เต็มไปด้วยความอาฆาตได้อีก ถือว่าได้ประโยชน์สองต่อ ระบบบอกเลยว่าผู้มีบุญกุศลก่อเรื่อง รับมือยากกว่าวิญญาณร้ายเสียอีก”
โดยเฉพาะผู้มีบุญกุศลยิ่งใหญ่เช่นโฮสต์ ยิ่งต้องดูแลเป็นพิเศษ เดิมทีหากเป็นยุคบรรพกาล อย่างน้อยก็คงบรรลุเป็นเทพด้วยบุญกุศลไปแล้ว
แต่ตอนนี้...เฮ้อ พูดไปท่านอาจไม่เชื่อ ตำแหน่งในสวรรค์...เต็มเสียแล้ว!
“ช่างน่าเวทนาจริงๆ จริงสิ ภารกิจครั้งก่อนของฉันได้คะแนนเท่าไร”
“ถึงกับได้แปดสิบคะแนน ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ ท่านได้รับแปดสิบแต้ม” ระบบอุทานด้วยความประหลาดใจ
ลู่เจี๋ยลวี่ขมวดคิ้ว “อะไรนะ แค่แปดสิบเองหรือ เกิดปัญหาตรงไหน”
“แปดสิบถือว่าสูงมากแล้วนะคะ วิชาฝึกจิตดั้งเดิมยังใช้เพียงห้าแต้มเท่านั้น ส่วนมิติที่ผูกติดกับวิญญาณก็ราคาเพียงหนึ่งพันแต้ม แน่นอนว่าขนาดไม่ใหญ่นัก ส่วนเหตุผลที่ถูกหักคะแนน...อืม เจ้าของร่างเดิมให้ความเห็นว่า ท่านไม่ได้ลงมือแก้แค้นด้วยตนเอง อีกทั้งขั้นแปรวิญญาณก็เพิ่งก้าวเข้าสู่มหามรรคาเท่านั้น จึงถือว่าผ่านเกณฑ์แบบเฉียดฉิว”
ลู่เจี๋ยลวี่ทำหน้าฮึดฮัด “ชิ ยังจะให้ลงมือแก้แค้นเองอีกหรือ ไม่ใช่เธอเป็นคนบอกหรือว่า พวกเราเป็นระบบเปลี่ยนชะตา ไม่ต้องสนใจเรื่องรักเรื่องแค้นพวกนั้น”
ระบบทำท่าไม่ใส่ใจ “ก่อนอื่น ระบบขออธิบายก่อนว่า เจ้าของร่างเดิมเป็นผู้จ่ายค่าตอบแทน เพราะฉะนั้น ตราบใดที่การให้คะแนนยังอยู่ในขอบเขตสมเหตุสมผล หน่วยทะลุมิติก็จะเคารพผลการประเมินนั้น อีกอย่าง ขอเพียงได้หกสิบคะแนนก็ถือว่าผ่านแล้ว ท่านเป็นพวกสมบูรณ์แบบหรืออย่างไร อย่างน้อยระบบไม่ใช่ ที่สำคัญ โลกที่ท่านไปครั้งนี้เป็นนิยายบำเพ็ญเซียนจริงจัง การแก้แค้นเพียงฟันด้วยกระบี่ครั้งเดียวก็ถือว่าเสร็จสิ้นแล้ว แต่หากทะลุมิติไปยังนิยายไอดอลหรือนิยายดราม่า ท่านยังคิดจะลงไปทะเลาะกับคนพวกนั้นด้วยตัวเองอีกหรือ ขอเพียงทำภารกิจหลักเปลี่ยนชะตาสำเร็จ ก็ได้คะแนนผ่านแล้ว”
เมื่อกล่าวจบ ระบบยังกะพริบดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของมัน ดูแล้ว...เจ้าเล่ห์อยู่ไม่น้อย
ลู่เจี๋ยลวี่จ้องมันอยู่นาน ก่อนกลั้นออกมาหนึ่งประโยค “อามิ่ง ตอนนี้ฉันเชื่อแล้วว่า เธอเป็นของเก่าที่นำมาปรับปรุงใหม่ เป็นพนักงานเก๋าเกมของจริง”
“ฮ่าๆๆ วางใจเถิดค่ะ ระบบจะพาท่านอู้ พาท่านบินเอง เอาละ ท่านรีบฝึกบำเพ็ญก่อน ระบบจะคอยจับเวลา แล้วกลับมาเรียกท่านไปทำงาน ตอนนี้ระบบขอออกไปเดินเล่นก่อน ไม่ได้ออกมานานแล้ว ครั้งก่อนยังเดินไม่หนำใจเลย”
แม้จะอิจฉาระบบที่ออกไปเดินเตร่ได้อย่างอิสระ แต่ตอนนี้ลู่เจี๋ยลวี่ยังมีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ
ฝึกบำเพ็ญ เธอไม่อาจฝากชีวิตไว้ในมือของผู้อื่นได้ แม้เวลานี้หน่วยทะลุมิติจะดูน่าเชื่อถือไม่น้อย แต่โชคชะตาของตนเองก็ควรอยู่ในมือตนเอง รวมถึงบุญกุศลด้วย เมื่อสิ่งนี้สำคัญถึงเพียงนั้น ภายหน้าก็คงต้องใส่ใจเรื่องนี้ให้มากขึ้น
เธอเคยฝึกคัมภีร์จิตดั้งเดิมมาอย่างจริงจังแล้ว แม้ร่างกายจะไม่ใช่ร่างเดิม แต่จิตดั้งเดิมไม่เคยเปลี่ยน ดังนั้นตอนนี้จึงเพียงฝึกต่อจากเดิมเท่านั้น