บทที่ 355: ผี!
ในขณะเดียวกัน เซิ่งเจ๋อซีก็กำลังพูดคุยกับกู้เจียหนิงถึงเรื่องกลุ่มคนที่พยายามจะทำร้ายซิงซิงและเยว่เยว่
จากการคาดการณ์ กลุ่มคนร้ายกลุ่มนี้มีจำนวนอย่างน้อย 4 คน
"แต่ปัญหาก็คือ ตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่าพวกมันซ่อนตัวอยู่ที่ไหน" เซิ่งเจ๋อซีขมวดคิ้วด้วยความเคร่งเครียด
ทว่าในตอนนั้นเอง กู้เจียหนิงก็นึกถึงไอเทมชิ้นหนึ่งที่เธอเคยซื้อเก็บไว้ขึ้นมาได้
เดิมทีเธอตั้งใจจะซื้อมาเพื่อใช้ตามหาตำแหน่งของซิงซิงและเยว่เยว่ แต่ในเมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้ การนำมันมาใช้เพื่อตามหาคนกลุ่มของคุณป้าโจวก็ดูจะเป็นไปได้เช่นกัน
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง กู้เจียหนิงจึงเอ่ยขึ้น "ฉันอาจจะมีวิธีที่ทำให้รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนก็ได้นะคะ"
เซิ่งเจ๋อซีเงยหน้าขึ้นมองเธอ
สายตาของเขาสบประสานกับดวงตาของภรรยาสาว ทุกถ้อยคำต่างถูกสื่อสารออกมาโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย
เขารู้ดีว่าการที่กู้เจียหนิงพูดเช่นนี้ หมายความว่าเธอตั้งใจจะใช้พลังพิเศษของเธอ
อันที่จริง ถ้าเลือกได้เขาก็ไม่อยากให้เธอต้องใช้พลังนั้นบ่อยครั้งจนเกินไป
แต่ทว่า… คนกลุ่มนั้นในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับอสรพิษร้ายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด
หากไม่รีบตามหาตัวพวกเขากลับมาให้เร็วที่สุด
ไม่ใช่แค่กู้เจียหนิง แต่รวมถึงซิงซิง เยว่เยว่ และคนอื่นๆ อาจตกอยู่ในอันตรายได้
แถมยังไม่รู้ว่าพวกนั้นจะฉวยโอกาสในช่วงที่พายุไต้ฝุ่นเข้าก่อเรื่องอะไรขึ้นอีกหรือไม่
เพราะหากคนกลุ่มนั้นเป็นคนของประเทศ R จริงๆ การจะทำเรื่องเลวร้ายที่โหดเหี้ยมผิดมนุษย์ก็ล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น
"มันจะเป็นอันตรายกับเธอหรือเปล่า" เซิ่งเจ๋อซีเอ่ยถาม สิ่งแรกที่เขากังวลใจยังคงเป็นความปลอดภัยของกู้เจียหนิงเสมอ
กู้เจียหนิงส่ายหน้า "ไม่หรอกค่ะ"
"...ก็ได้ งั้นเธอลองดูเถอะ"
"ค่ะ"
ขั้นตอนการใช้งานก็แสนจะเรียบง่าย
ในสายตาของเซิ่งเจ๋อซี หลังจากที่เขาตอบตกลงไป กู้เจียหนิงก็เพียงแค่หลับตาลง
ดูเหมือนจะใช้เวลาเพียงแค่สิบกว่าวินาทีเท่านั้น เธอก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับบอกที่อยู่ที่เป็นรูปธรรมแห่งหนึ่งให้แก่เขา
"ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นๆ ซ่อนตัวอยู่ที่นี่ด้วยหรือเปล่านะคะ แต่คุณป้าโจวคนนั้นอยู่ที่นี่แน่นอนค่ะ" กู้เจียหนิงกล่าว
แผนที่อิเล็กทรอนิกส์ที่ว่านี้ หากต้องการค้นหาใครสักคน จำเป็นต้องใช้ชื่อ หรือไม่ก็ต้องเชื่อมต่อกับคลื่นสมอง
จากนั้นในคลื่นสมองก็จะวาดภาพใบหน้าของคนคนนั้นขึ้นมา
ซึ่งหมายความว่า อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเคยเห็นหน้าคนคนนั้นมาก่อน
นอกเหนือจากคุณป้าโจวแล้ว กู้เจียหนิงไม่เคยเห็นหน้าคนอื่นๆ มาก่อนเลย ดังนั้นจึงไม่สามารถจินตนาการภาพของพวกเขาขึ้นมาได้
แต่สำหรับคุณป้าโจวคนนี้แล้วย่อมสามารถทำได้อย่างแน่นอน
เซิ่งเจ๋อซีประหลาดใจเล็กน้อย "นี่คือได้แล้วเหรอ"
ใช้เวลาแค่สิบกว่าวินาทีเองนะ
กู้เจียหนิงถามกลับ "อ๋อ ก็ได้แล้วสิคะ ไม่งั้นจะให้ทำยังไงล่ะ"
เซิ่งเจ๋อซีถึงกับหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก
เขาลูบศีรษะของกู้เจียหนิงเบาๆ ดูเหมือนว่าความสามารถที่เธอมีนั้นจะทรงพลังกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก
เขาช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ ที่ได้ภรรยาที่มีความสามารถราวกับนางฟ้ามาอยู่เคียงข้าง
เมื่อได้ที่อยู่มาแล้ว เซิ่งเจ๋อซีก็ไม่รอช้า
เขารีบติดต่อเฉินฮั่นในทันที และบอกที่อยู่นี้ให้เขาทราบ เพื่อให้เขาระดมกำลังคนไปจับกุมโดยด่วน
เพราะเกรงว่าหากช้าไป พวกมันอาจจะย้ายที่ซ่อนตัวอีกครั้ง
ส่วนเรื่องที่ว่าเซิ่งเจ๋อซีรู้ที่อยู่นี้ได้อย่างไรนั้น
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางบอกเฉินฮั่นเด็ดขาดว่าเป็นเพราะความสามารถพิเศษของกู้เจียหนิง
เขาเพียงแค่บอกว่ามีคนไม่ประสงค์ออกนามใช้วิธีการบางอย่างส่งข่าวมาให้เขาทราบ
ทางด้านเฉินฮั่นเองก็เชื่อคำพูดของเขาอย่างสนิทใจ
จากนั้นจึงเริ่มระดมกำลังพลเพื่อออกไปจับกุมคนร้ายทันที!
ณ เขตทหารบนเกาะฮ่วนซา
เนื่องจากการมาถึงของพายุไต้ฝุ่นกำลังแรง ทหารส่วนใหญ่จึงถูกส่งตัวไปช่วยป้องกันและกู้ภัย
ทำให้ภายในเขตทหารเงียบเหงาลงไปถนัดตา
มีเพียงเหล่าภรรยานายทหารเท่านั้นที่ค่อนข้างว่าง
"พวกเธอว่าไหม คุณหมอกู้คนนี้เก่งจริงๆ นะคะ ไม่ใช่แค่รักษาคนเก่งอย่างเดียว แต่ยังทำนายสภาพอากาศล่วงหน้าได้ถึงสามวัน แถมยังแม่นยำขนาดบอกได้ว่าเป็นพายุไต้ฝุ่นกำลังแรงอีก เก่งกว่าคนในแผนกอุตุนิยมวิทยาของเขตทหารเราซะอีกนะ"
"ฉันว่าแล้ว คุณหมอกู้ไม่ใช่คนที่จะพูดจาเหลวไหลหรอก เธอต้องมั่นใจมากแน่ๆ ถึงได้กล้าพูดออกมาแบบนั้น"
"แล้วก็โชคดีนะที่ทางเขตทหารเชื่อคำพูดของคุณหมอกู้ รีบเตรียมการป้องกัน แล้วก็อพยพคนออกไปตั้งเยอะ ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
"ใช่ๆ คราวนี้ คนที่ได้รับความช่วยเหลือทั้งหมดต้องขอบคุณคุณหมอกู้มากๆ เลยนะ"
"คุณหมอกู้เนี่ย ทั้งสวยทั้งใจดีจริงๆ"
"เมื่อก่อนฉันยังคิดว่าคุณหมอกู้เป็นคนสำอางอยู่เลยนะ เห็นว่างานบ้านทุกอย่างโยนให้ผู้พันเซิ่งทำหมด แต่ตอนนี้ฉันว่านะ คนเก่งขนาดคุณหมอกู้ ต่อให้ฉันเป็นผู้พันเซิ่ง ฉันก็จะยอมตามใจเธอทุกอย่างเหมือนกัน"
"ใช่แล้ว ถ้าคุณหมอกู้เป็นภรรยาฉันนะ ทั้งสวย ทั้งเก่ง มีความสามารถขนาดนี้ ฉันก็จะรักจะตามใจเธอเหมือนกัน"
จางชิวเหมยทานข้าวเสร็จ ก็เดินอุ้มท้องที่ยังไม่นูนเด่นออกมาเดินเล่น พอออกมาข้างนอกก็ได้ยินเสียงเหล่าภรรยานายทหารพูดคุยกัน
สีหน้าของเธอก็มืดครึ้มลง
คนพวกนี้เป็นอะไรกันไปหมด?
เป็นพวกไม้หลักปักขี้เลนหรือยังไง?
ก่อนที่พายุไต้ฝุ่นจะมา ไม่ใช่ว่าทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กู้เจียหนิงกันอยู่เหรอ
ว่ากู้เจียหนิงเป็นหมอ แต่กลับจะมายุ่งเรื่องดินฟ้าอากาศ ไม่รู้เรื่องแล้วยังจะอวดดี
ไม่ใช่ว่าทุกคนกำลังเยาะเย้ยวิจารณ์กู้เจียหนิงกันอยู่ไม่ใช่หรือไง?
แล้วทำไมตอนนี้พอพายุไต้ฝุ่นมาถึง ทุกคนถึงได้กลับมาสรรเสริญเยินยอกู้เจียหนิงกันหมดแล้วล่ะ?
มีแค่กู้เจียหนิงคนเดียวหรือไงที่ทั้งสวยทั้งใจดี?
เมื่อเทียบกับกู้เจียหนิงแล้วคนอื่นแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า จางชิวเหมยรู้สึกอิจฉาริษยาและเกลียดชังกู้เจียหนิงเป็นอย่างมาก
ถ้าไม่ใช่เพราะกู้เจียหนิง ตอนนี้เธอคงได้เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ใครๆ ก็ต่างจับตามอง และยังจะได้แต่งงานกับนายทหารหนุ่มรูปหล่อที่มีอนาคตไกล
ไม่ใช่สภาพแบบนี้ ที่ไม่ได้เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย แล้วยังต้องมาแต่งงานกับตาแก่ที่มีแต่กลิ่นคนแก่
แต่ว่า...
ต่อให้กู้เจียหนิงจะเก่งกาจแค่ไหนแล้วยังไงล่ะ
วันนี้กู้เจียหนิงคงจะดีใจไม่ออกแล้วล่ะ
เพราะว่า...
จะมีแม่คนไหนที่รู้ข่าวการตายของลูกแล้วยังจะดีใจได้ลงคอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นลูกถึงสองคน
ไม่แน่ว่าอาจจะเศร้าโศกเสียใจจนคลอดยาก
ทางที่ดีที่สุดคือตายทั้งกลมไปเลย
แบบนั้นเซิ่งเจ๋อซีก็จะได้เป็นพ่อม่าย
ผู้ชายที่เธอ จางชิวเหมย ไม่ได้ครอบครอง ก็ไม่มีผู้หญิงหน้าไหนมีจะสิทธิ์ได้ไป
ให้เซิ่งเจ๋อซีเป็นพ่อม่ายนั่นแหละดีที่สุดแล้ว
เพียงแต่...
จางชิวเหมยกลัวว่าจะถูกจับได้ เธอจึงไม่กล้าไปสืบข่าว เลยไม่รู้ว่าตอนนี้กู้เจียหนิงเป็นอย่างไรบ้าง
แน่นอนว่าเธอกำลังรอคอยข่าวการตายทั้งกลมของกู้เจียหนิงอยู่
แม้ว่า… สถานการณ์ทางฝั่งของกู้เจียหนิงจะเป็นอย่างไร เธอยังไม่รู้
แต่เธอรู้ว่า ไอ้เด็กสองคนนั่นที่ชื่อซิงซิงกับเยว่เยว่ต้องตายอย่างแน่นอน
เพราะเธอเห็นกับตาว่าเด็กสองคนนั่นถูกหลอกออกจากเขตทหารไป
เธอเป็นคนบอกให้คุณป้าโจวพาเด็กสองคนนั่นไปกดน้ำทะเลให้ตาย แล้วจัดฉากให้ดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ
เพราะในสภาพอากาศที่เลวร้ายจากพายุไต้ฝุ่นเช่นนี้ เด็กอายุแค่สองขวบกว่าสองคนอยู่ข้างนอก ความเป็นไปได้ที่จะเกิดอุบัติเหตุจมน้ำตายนั้นสูงมาก
ป่านนี้เซิ่งเจ๋อซีคงกำลังคลั่งตามหาเด็กสองคนนั่นอยู่แน่ๆ
ส่วนคุณป้าโจวคนนั้น...
จางชิวเหมยก็เป็นคนบอกเองว่า หลังจากกดน้ำเด็กสองคนนั่นตายแล้ว ก็ให้รีบหนีไปได้เลย ไม่ต้องกลับมารายงานอะไรกับเธอทั้งนั้น
ทางที่ดีที่สุดคือหนีไปให้ไกลที่สุด อย่าให้ใครเห็น และอย่าให้ใครรู้ความสัมพันธ์ของพวกเธอ
ตอนนี้การที่คุณป้าโจวไม่ปรากฏตัวขึ้นมาอีกเลย ยิ่งทำให้เธอเชื่อมั่นว่าทุกอย่างสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
แต่แล้วในตอนนั้นเอง หูของจางชิวเหมยก็พลันได้ยินเสียงเล็กๆ ที่คุ้นเคยแว่วมา
เธอเงยหน้าขึ้นมอง และเมื่อได้เห็นร่างเล็กๆ สองร่างที่เดินออกมาจากมุมมืดที่ไม่ไกลออกไปนัก ดวงตาของเธอก็พลันเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด
ทั้งร่างของเธอราวกับถูกครอบงำด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะกรีดร้องออกมาสุดเสียงว่า
"ผี!"
[จบบท]