เหวินเหยียนเดินไปทางสวนหลังบ้าน
เธอไม่ได้สังเกตเลยว่า ในวิลล่า ท่านปู่ซือ ซือโม่เหยียน ซือจิ่งอี้ และซือโหยวโหยว ต่างก็ทยอยลงมาที่ห้องนั่งเล่น
หลายคนสบตากัน
ต่างก็เข้าใจว่าทุกคนได้ยินเสียงในใจของเหวินเหยียน
ท่านปู่ซือมองซือโม่เหยียนอย่างเห็นใจ “เจ้าใหญ่ นายจะได้สวมหมวกเขียวเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
ซือโม่เหยียนกรามตึง ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง
เขามองเตือนคนในครอบครัว “อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น”
ครั้งนี้ เขาจะจับชู้ให้ได้คาหนังคาเขา!
เหวินเหยียนเดินออกจากสวนหลังบ้าน ผ่านประตูเล็กไปด้านนอกกำแพง
ไม่นานก็เห็นรถออฟโรดจอดอยู่ไม่ไกล
คนในรถเห็นเหวินเหยียน ก็ลงมาทันที
ในฐานะพระเอกของเรื่อง กู้เป่ยเฉิน ทั้งหน้าตาและส่วนสูง ล้วนโดดเด่นจนหาที่ติไม่ได้
สูงร้อยแปดสิบเจ็ด ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาพีชบลอสซัมดูมีเสน่ห์ มองหมาก็ยังเหมือนมองอย่างลึกซึ้ง
ไม่แปลกที่เจ้าของร่างเดิมจะหลงเขาจนหัวปักหัวปำ
【ว้าว พระเอกหล่อจริง สูงขายาว ไหล่กว้างเอวแคบ ระบบยังบอกอีกว่าทุกครั้งที่เขากับเหวินเย่ว …ทำเรื่องนั้นกันทีหนึ่งเกือบชั่วโมง】
【ยังเป็นแบบคืนเดียวเจ็ดครั้งอีก โคตรอึดเลยนะ】
คนที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงเพื่อจับชู้ “……”
ท่านปู่ซือแทบกลั้นไอไม่อยู่
“เจ้าใหญ่ นายคืนหนึ่งได้กี่ครั้ง ครั้งหนึ่งนานแค่ไหน?”
หน้าซือโม่เหยียนดำทะมึน
นี่มันเวลาจะมาถามเรื่องนี้เหรอ?
ผู้หญิงคนนั้นยังไปดูเรื่องแบบนี้อีก น่าไม่อายจริงๆ!
“ปู่ครับ พี่ใหญ่ยังเป็นหนุ่มบริสุทธิ์ เพิ่งเริ่มก็คงได้ไม่กี่นาทีมั้ง!” ซือจิ่งอี้เสริม
ซือโหยวโหยวเอามือปิดหู หน้าแดงก่ำ ลังเลว่าจะเตือนพี่สะใภ้ดีไหม หรือกลับไปนอนดี
ถ้าพี่สะใภ้มีอะไรกับกู้เป่ยเฉินจริงๆ พี่ใหญ่ต้องไล่เธอออกจากตระกูลแน่!
ขณะเหวินเหยียนกำลังมองกู้เป่ยเฉิน กู้เป่ยเฉินก็สำรวจเธอเช่นกัน
เห็นเธอหน้าสด ผิวขาวสวย ปากแดงฟันขาว แววตาที่มองเธอลึกขึ้นเล็กน้อย
“เหยียนเหยียน ทำไมช่วงนี้เธอไม่ติดต่อฉัน? ต่อให้ครั้งก่อนเธอทำภารกิจไม่สำเร็จ ฉันก็ไม่โทษเธอหรอก”
เหวินเหยียนสูดจมูก
กลิ่นอะไรเนี่ย?
อุ๊บ… เขาเพิ่งไปมีอะไรกับเหวินเย่ว มา แล้วไม่อาบน้ำก็มาหาเธอเลยเหรอ?
บริหารเวลาเก่งจริงๆ!
“พี่เป่ยเฉิน ช่วงนี้ฉันฝันค่ะ ฝันว่าคุณใช้ฉันเสร็จแล้วก็ขายฉันให้ผู้ชายคนอื่น แต่คุณกลับไปอยู่กับเหวินเย่ว อย่างมีความสุข สุดท้ายฉันตายอย่างน่าเวทนา”
ร่างกู้เป่ยเฉินชะงัก
เธอรู้ว่าเขากับเหวินเย่ว อยู่ด้วยกัน?
“พี่เป่ยเฉิน ถ้าตอนนี้คุณโทรหาเหวินเย่ว แล้วบอกเลิก จากนั้นเรียกซือโม่เหยียนออกมาให้หย่ากับฉัน ฉันจะไปกับคุณทันที และจะซื่อสัตย์ต่อคุณไปตลอด”
กู้เป่ยเฉินขมวดคิ้ว สีหน้าหม่นลง
เธอกำลังเพ้ออะไร?
เขาจะเลิกกับเหวินเย่ว ได้ยังไง?
คนที่เขารักมีแค่เหวินเย่ว
และเขาก็ไม่มีทางเรียกซือโม่เหยียนมาให้หย่ากับเธอ
ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรไป? เมื่อก่อนเขาแค่พูดหวานๆ ไม่กี่คำ เธอก็เชื่อฟังหมดใจ
“เหยียนเหยียน เธอก็รู้ว่าตอนนี้ฉันยังเป็นลูกนอกสมรส ยังสู้ซือโม่เหยียนไม่ได้ ฉันเคยบอกแล้วว่าเมื่อฉันแข็งแกร่งขึ้น จะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ เธอก็เคยบอกว่าจะผ่านทุกข์ด้วยกันไม่ใช่เหรอ? เธอยังบอกว่าฉันเป็นพี่ชายที่ดีที่สุดในโลกด้วย”
กู้เป่ยเฉินพูดยังไม่ทันจบ เหวินเหยียนก็หยิบมีดสั้นคมกริบออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุม
เธอยื่นให้เขาด้วยสีหน้าจริงจัง “พี่เป่ยเฉิน ถ้าสองเงื่อนไขแรกคุณทำไม่ได้ งั้นก็แทงท้องตัวเองสามครั้ง ยิ่งแรงยิ่งแสดงว่าคุณจริงใจ ฉันก็จะรักคุณหมดใจเหมือนกัน”
คมมีดสะท้อนแสงเย็นยะเยือกใต้แสงจันทร์
กู้เป่ยเฉินหดรูม่านตา “เหยียนเหยียน เธอทำอะไร?”
เหวินเหยียนกระพริบตา ใบหน้าซื่อบริสุทธิ์ “พี่เป่ยเฉิน พิสูจน์ความจริงใจของคุณสิ”
ในกำแพง
ซือจิ่งอี้ขนลุก “พี่สะใภ้จะให้เขาแทงตัวเองจริงเหรอ?”
ท่านปู่ซือลูบเครา “หลานสะใภ้ฉันนี่น่าสนใจดี”
ซือโหยวโหยวปิดตา กลัวเห็นเลือด
ซือโม่เหยียนสีหน้าไร้อารมณ์ มองคู่ชายหญิงใต้แสงจันทร์ด้วยแววตาลึกซึ้ง
เขาจำได้ ครั้งก่อนที่เหวินเหยียนแอบมาพบกู้เป่ยเฉิน แววตาเธอเต็มไปด้วยความรัก
แต่ครั้งนี้ ไม่มีเลย
วิญญาณในตัวเธอเปลี่ยนไปจริงๆ!
“เหยียนเหยียน เมื่อก่อนฉันแค่เจ็บนิดเดียวเธอยังปวดใจ ตอนนี้กลับให้ฉันแทงตัวเองสามครั้ง?”
เหวินเหยียนทำหน้าผิดหวัง
ก่อนตายชาติก่อน เธอเคยได้รางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมสามรางวัล
ฝีมือการแสดงระดับสุดยอด
เธอแกล้งทำเป็นเสียใจ “แบบนี้แสดงว่าพี่เป่ยเฉินไม่รักฉันเลย แต่ฉันรักพี่มากนะ ไม่เชื่อดูสิ—”
ฉึก!
เหวินเหยียนแทงมีดเข้าท้องตัวเองอย่างแรง
เลือดซึมผ่านเสื้อคลุมสีขาวทันที
กู้เป่ยเฉินเบิกตากว้างอย่างตกใจ
คนหลังกำแพงก็ชะงัก
แต่ยังไม่ทันตั้งตัว เหวินเหยียนก็แทงซ้ำอีกสองครั้ง
เลือดไหลท่วมช่วงท้องทันที
กู้เป่ยเฉินถอยหลังเซ
สายตามองเธอราวกับเห็นคนบ้า
“เธอ… เธอ…”
ร่างบางของเหวินเหยียนโอนเอน เหมือนจะล้มใส่เขา
กู้เป่ยเฉินรีบถอยหนี
น้ำตาไหลจากดวงตาสวยของเธอ “ดูเหมือนพี่เป่ยเฉินจะไม่รักฉันเลย ฮือๆ คุณหลอกฉัน ต่อให้ฉันกลายเป็นผี ก็จะไม่ปล่อยคุณ…”
ขณะพูด เลือดก็ยังไหลมากขึ้น
ลมกลางคืนพัดมา ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง
กู้เป่ยเฉินไม่คิดว่าเธอจะคลั่งและสุดโต่งขนาดนี้
เขากลัวจนพูดไม่ออก รีบกระโดดขึ้นรถ
ตอนรถกำลังสตาร์ต เหวินเหยียนวิ่งตามมา มือเปื้อนเลือดตบกระจก
“พี่เป่ยเฉิน คุณไม่เอาฉันแล้วเหรอ?”
กู้เป่ยเฉินใจแทบหลุด
“พี่เป่ยเฉิน ต่อไปคุณยังจะมาหาฉันไหม?”
เขาหน้าซีด กลืนน้ำลาย “เหวินเหยียน ต่อไปเราอย่าติดต่อกันอีก!”
ผู้หญิงบ้าคนนี้ เขาต้องหนีให้ไกล!
ครืน!
เขาเหยียบคันเร่ง รถพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
กลัวช้าไปวินาทีเดียวจะถูกเธอเกาะติด
ด้านในกำแพง
ซือโหยวโหยวเห็นเหวินเหยียนเต็มไปด้วยเลือด หน้าเธอซีดเผือด
“พี่สะใภ้บาดเจ็บแล้ว ฉันต้องโทรเรียกรถพยาบาล—”
ยังไม่ทันพูดจบ เสียงในใจของเหวินเหยียนก็ดังขึ้น
【เยี่ยม ในที่สุดก็ไล่ไอ้พระเอกขยะไปได้】
【หล่อก็หล่อ แต่ใครจะเอาของมือสอง? ไปนอนกับเหวินเย่ว แล้วกลับมาหาฉัน ต่ำไหมล่ะ? สามีหนุ่มบริสุทธิ์ของฉันไม่หอมกว่าเหรอ?】