ซ่งเฟยเอ๋อร์เห็นซือจิ่งอี้จ้องกระโปรงที่เปื้อนเลือดของเธอด้วยดวงตาแดงก่ำ เธอทำท่าทางอ่อนแรงแล้วพูดว่า
“พี่อี้ ฉันคิดว่าเด็กคงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว แต่คุณอย่าเสียใจนะ เรายังอายุน้อย ต่อไปยังมีลูกได้อีก!”
ใบหน้าของซ่งเฟยเอ๋อร์ซีดขาว ไม่มีสีเลือด เธอกัดริมฝีปากแน่น ทั้งที่เจ็บปวดมาก แต่ยังฝืนปลอบใจเขาอย่างเข้าอกเข้าใจ
ความสงสัยที่เพิ่งเกิดขึ้นในใจซือจิ่งอี้สลายไปทันที
เฟยเอ๋อร์เจ็บขนาดนี้ จะเป็นการแกล้งได้ยังไง?
【หึ ระดับของสาวสายชาเขียว ทั้งเอาใจเก่ง ใจกว้าง อดทนสุดๆ】
【ทั้งที่อุบัติเหตุเธอเป็นคนจัดเอง ในท้องก็เป็นแค่หมอน แต่ยังแสดงเจ็บได้ขนาดนี้ ถ้าฉันไม่มีระบบ สายเผือก ฉันก็คงโดนการแสดงของเธอหลอกแล้วล่ะ】
【ซือจิ่งอี้นี่ไม่ใช่แค่โดนสวมเขา แต่ยังโง่อีกด้วย ตรงชายกระโปรงมีสายเส้นเล็กหลุดออกมา นายดึงสิ!】
【ดึงแล้วก็รู้ว่าเธอผูกถุงเลือดไก้ไว้หรือเปล่า】
【โว้ย รีบหน่อยสิ! ถ้านายไม่ดึง ฉันจะลงไปดึงเองแล้วนะ!】
ซือจิ่งอี้ถูกเสียงในใจเหวินเหยียนรบกวนจนปวดหัว เขาแทบไม่ทันคิด มือใหญ่ยื่นไปตรงชายกระโปรงของซ่งเฟยเอ๋อร์โดยสัญชาตญาณ
เขาจับได้สายเส้นเล็กจริงๆ
ซ่งเฟยเอ๋อร์ยังไม่ทันรู้ตัว เธอน้ำตาคลอ มองเขาอย่างน่าสงสาร
“พี่อี้ จริงๆ ฉันอยากคลอดเด็กคนนี้มาก นี่เป็นลูกคนแรกของเรา ฉันเคยจินตนาการหลายครั้ง ถ้าเด็กหน้าตาเหมือนคุณก็คงดี…”
ยังพูดไม่ทันจบ เธอก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างหลุดออกจากระหว่างขา
ปั๊บ—
ของชิ้นนั้นตกลงพื้น
เลือดที่เหลือในถุงกระจายเต็มพื้น
บรรยากาศเงียบงันไปชั่วขณะ
ซ่งเฟยเอ๋อร์รูม่านตาหด หายใจถี่ ใบหน้าซีดขาว คราวนี้เธอตกใจจริงๆ
ซือจิ่งอี้รู้เรื่องถุงเลือดได้ยังไง?
ปกติเขาแข็งแรงแต่หัวไม่ค่อยดี หลอกง่ายที่สุดในบ้านซือ
เธอหลอกเขามาเกือบปี เขายังไม่เคยรู้ตัว แล้วจู่ๆ ทำไมฉลาดขึ้นมา?
สมองซ่งเฟยเอ๋อร์หมุนเร็วจี๋ ขอแค่หาเหตุผลดีๆ ซือจิ่งอี้คงไม่โกรธเธอ
【ฮ่าๆ ถุงเลือดหลุดออกมาแล้ว เดี๋ยวเธอคงพูดว่า พี่อี้ ฉันรักคุณมาก แต่ตระกูลคุณสูงศักดิ์ ฉันกลัวครอบครัวคุณไม่ยอมรับ เลยต้องทำแบบนี้ใช่ไหมล่ะ】
ซ่งเฟยเอ๋อร์น้ำตาไหลพราก
“พี่อี้ ฉันรักคุณมากจริงๆ แต่ตระกูลซือเป็นตระกูลใหญ่ ฉันฐานะต่ำต้อย กลัวพวกเขาไม่ยอมรับ เลยแกล้งท้อง… ฉันแค่ไม่อยากเสียคุณไป!”
ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ซือจิ่งอี้คงไม่โกรธ แถมยังสงสารเธอ
ก่อนหน้านี้คุณปู่เคยให้เช็คเธอเพื่อให้เลิกกับเขา แต่เธอไม่รับแม้แต่หยวนเดียว
ยังยืนยันจะอยู่กับเขา
เขาเคยเชื่อว่าเธอรักเขาจริง
【อย่าบอกนะว่าเขายังคิดว่าซ่งเฟยเอ๋อร์รักเขาจริง? ตอนปู่ให้เช็คหนึ่งล้าน เธอไม่เอาเพราะว่าน้อยไป ยังด่าในใจว่าปู่ขี้งกอีกนะ】
คุณปู่ซือเห็นสายตาของซือโม่เหยียนกับซือโหยวโหยวมองมาที่เขา ก็ลูบเคราแล้วกระแอมเบาๆ
พ่อของซ่งเฟยเอ๋อร์ตาย แม่หาเงินด้วยการขายตัว พ่อเลี้ยงก็มีปัญหาทางจิต
ครอบครัวแบบนี้จะเลี้ยงลูกดีได้กี่คน?
ให้หนึ่งล้านยังถือว่าเยอะแล้ว!
【เธอไม่รับเงิน ยังแกล้งกรีดข้อมืออีก ทำเอาซือจิ่งอี้สงสารแทบตาย ถึงกับขู่จะตัดขาดกับครอบครัว】
【ปู่เองถึงจะเจ้าชู้ แต่รักหลาน พอเห็นเขาดื้อก็เลยยอม】
【แต่เขาคงไม่รู้ว่า หลังเธอย้ายเข้าบ้านซือ เธอขโมยเครื่องประดับแม่เขาไปขายตลาดมืดหลายชิ้น】
【เงินพวกนั้นรวมกันมากกว่าหนึ่งล้านอีก แถมยังมีของแบรนด์เนม รถหรูที่เขาซื้อให้】
【โอ๊ย บ้านนี้ถึงได้เป็นตัวประกอบกันหมด ไม่มีใครฉลาดเลยสักคน!】
สีหน้าซือจิ่งอี้เปลี่ยนไปมา
เฟยเอ๋อร์ขโมยเครื่องประดับแม่เขา?
เขาไม่เชื่อ!
ปกติเขาซื้อเครื่องประดับแพงๆ ให้ เธอยังไม่รับ จะไปขโมยทำไม?
ซือจิ่งอี้ มองเหวินเหยียนในรถเบนท์ลีย์ด้วยสีหน้ามืดมน
ซ่งเฟยเอ๋อร์มองตามสายตาเขา เห็นเหวินเหยียนก็สะดุ้งเล็กน้อย
เธอดิ้นลงจากอ้อมแขนเขา สีหน้าอ่อนแรง
“พี่อี้ บางทีเราอาจไม่เหมาะกัน ต่อไปอย่ามาหาฉันอีกเลย เลิกกันเถอะ!”
ไม่รอให้เขาตอบ เธอก็เดินโซเซออกไป
มองแผ่นหลังเธอที่แทบล้ม ซือจิ่งอี้เต็มไปด้วยความสงสาร
เขากำลังจะวิ่งตามไป เหวินเหยียนก็ยิ้มทัก
“น้องรอง รู้แล้วใช่ไหมว่าแฟนคุณท้องหมอน?”
สีหน้าซือจิ่งอี้มืดลง
เหวินเหยียนยิ้มกว้างขึ้น
【อย่าบอกนะว่าเขายังคิดว่าครั้งแรกของซ่งเฟยเอ๋อร์เป็นของเขา?】
รูม่านตาซือจิ่งอี้ สั่นไหว เขามองเหวินเหยียนอย่างโกรธ
เธอหมายความว่าอะไร?
ครั้งแรกของเฟยเอ๋อร์ก็เป็นของเขานี่!
เช้าวันนั้น เขาเห็นรอยเลือดบนเตียง เหมือนดอกกุหลาบสีแดงเข้ม นั่นคือสิ่งล้ำค่าที่เธอให้เขา!
เหวินเหยียนเปิดดูข้อมูลในระบบเกี่ยวกับเรื่องนั้น
【โอ้โห กระบวนการเป็นแบบนี้นี่เอง ไอ้พวกหลงรักนี่โง่จริงๆ】
ซือจิ่งอี้จ้องเธอเขม็ง
จะโอ้โหอะไร เล่ามาสิ!
ซือโม่เหยียนที่นั่งเงียบอยู่ด้านหลัง มองเหวินเหยียนที่ในใจคิดไม่หยุด ดวงตาลึกซึ้งขึ้นเล็กน้อย
หลังจากซือจิ่งอี้เดินจากไป เหวินเหยียนหันกลับมา แล้วสบตากับดวงตาลึกเหมือนเหวของซือโม่เหยียน
เขาถอดสูทออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั๊ก
อกกว้าง เอวคอด ถูกขับให้เด่นชัด
ที่ อกมีเข็มกลัดหรู
เขานั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม นิ้วยาวเคาะเข่า
อายุเพียงยี่สิบห้า แต่มีออร่าผู้นำที่เย็นชา
เหวินเหยียนยิ้มยั่วยวน
“ที่รัก คุณหล่อจริงๆ”
【ติ๊ง ค่าความเกลียดลดลง 1 ตอนนี้เหลือ 78】
อะไรกันเนี่ย?
ยังเหลือ 78 อีก กว่าจะได้ 100 ต้องอีกนานแค่ไหน?
แต่แค่ชมก็ลดลงแล้ว งั้นชมเพิ่มอีกนิดดีไหม?
“ที่รัก มือคุณสวยยิ่งกว่าคนเล่นเปียโนอีก”
【ถ้าเอามานวดแผนไทยให้ฉันจะรู้สึกยังไงนะ】
【อ๊าก ต้องทั้งชา ทั้งฟิน แน่ๆ】
ชายที่ปกติไม่สะทกสะท้านต่ออะไร ถึงกับไอออกมา
เขามองเธออย่างเย็นชา
“หุบปาก”
คุณปู่กับโหยวโหยวยังอยู่ในรถ เธอคิดอะไรอยู่ในหัวกันแน่?