จากการตรากตรำทำงานหนักตลอดสิบสองชั่วโมงตั้งแต่เช้าจรดค่ำ นอกจากช่วงเวลาว่างที่ได้กินขนมปังแสนอร่อยและดื่มน้ำแร่เพื่อเติมพลังกายแล้ว เยี่ยอวี่เฟยก็เอาแต่จดจ่ออยู่กับการตกปลาจนเหนื่อยล้าแทบขาดใจ
ยามอาทิตย์อัสดง คาดว่ามหาสมุทรคงจะเข้าสู่ความมืดมิดในไม่ช้า
เธอนอนหงายปล่อยให้สายลมพัดผ่านใบหน้า เยี่ยอวี่เฟยเอ่ยเสียงเบา:
"ขอฉันตรวจสอบผลเก็บเกี่ยวของวันนี้หน่อยแล้วกัน"
เธอตกหีบสมบัติขึ้นมาได้ทั้งหมด 8 ใบ ในจำนวนนั้นมี 2 ใบที่เป็นหีบเหล็ก
เปิดไปแล้วห้าใบ ยังเหลืออีกสามใบที่ยังไม่ได้เปิด
หีบเปล่าเยี่ยอวี่เฟยก็ไม่ได้ทิ้งให้เสียเปล่า เธอสั่งแยกชิ้นส่วนพวกมันทั้งหมด โดยหีบไม้หนึ่งใบสามารถแยกเป็นไม้ได้ 3 หน่วย
นั่นหมายความว่าขอแค่ตกหีบไม้ให้ได้สัก 7 ใบ ต่อให้ในหีบจะเปิดไม่ได้ไม้เลยสักท่อน เธอก็ยังสามารถอัปเกรดแพไม้เป็นระดับสองได้อยู่ดี
ตอนนี้ค่าความอิ่มของเธอยังอยู่ที่ 80 ตอนนี้ยังไม่กินก็ไม่เป็นไร
ลองรวมของที่เปิดออกมาได้ทั้งหมด:
【น้ำแร่ ×6, ซาลาเปา ×2, โค้กแสนอร่อย ×1, ขนมปังแสนอร่อย ×1, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ×5】
【ไม้ ×62, ก้อนเหล็ก ×15, ผ้า ×4, นุ่น ×5】
【เมล็ดอัลฟัลฟา ×3, เมล็ดผักกาดเขียว ×2】
【แบบแปลนขวานเหล็กระดับต้น ×1】
ต้องยอมรับว่าของที่เปิดได้จากหีบห้าใบนั้นเรียกได้ว่าไม่น้อยเลยทีเดียว
เธอพลิกตัวแล้วเอื้อมมือไปล้างในทะเลอย่างรวดเร็ว จากนั้นเยี่ยอวี่เฟยก็ร่ายคาถาพึมพำ:
"เง็กเซียนฮ่องเต้ พระยูไล ปรมาจารย์ซันชิง โปรดคุ้มครองลูกช้างให้สมปรารถนา อยากได้อะไรก็ขอให้ได้สิ่งนั้นด้วยเถิด"
【พบหีบสมบัติไม้ ต้องการเปิดหรือไม่?】
"เปิด เปิด เปิด!"
คราวนี้ข้างในกลับมีลูกบอลแสงเพียงสองลูก เยี่ยอวี่เฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย หรือว่าเป็นเพราะเธอล้างมือด้วยน้ำทะเลแล้วดวงเลยกุดลง?
หลังจากหยิบลูกบอลแสงแล้ว ระบบแจ้งเตือน:
【ได้รับเบ็ดตกปลาธรรมดา ×1】
【ได้รับแบบแปลนรั้วไม้ ×1】
'รั้วไม้?!'
ฮ่าๆๆๆ!!!!
เยี่ยอวี่เฟยอยากจะกราบไหว้เทพเจ้าทุกองค์จริงๆ สิ่งนี้คือสิ่งที่เธอต้องการมาก เธอล่ะกลัวจริงๆ ว่าแพไม้ที่กว้างแค่สองเมตรนี้จะทำให้เธอตกลงไปตอนนอนหลับ พอมีรั้วกั้น ความปลอดภัยก็เพิ่มขึ้นมหาศาล
ยังมีหีบไม้กับหีบเหล็กอีกอย่างละใบ ไม่ต้องพูดพร่ามทำเพลง ช่วงดวงดีแบบนี้ก็เปิดไปเลยไม่ต้องสวดคาถาใหม่ เดี๋ยวเกิดสวดผิดจังหวะขึ้นมาจะทำยังไง?
【ได้รับน้ำแร่ ×5, แพนเค้กไข่ ×1】
【ได้รับแบบแปลนการสร้างกระท่อมไม้ระดับต้น ×1, แบบแปลนเตียงไม้ระดับต้น ×1】
แบบแปลนการสร้างกระท่อมไม้: แพไม้ต้องมีระดับสามขึ้นไป, ต้องการไม้ ×62/150, หิน ×0/50, ก้อนเหล็ก ×15/10
"บ้าน่า เศรษฐีอย่างฉันยังสร้างกระท่อมไม้ระดับต้นไม่ได้อีกเหรอเนี่ย? ได้เลยๆ ขอดูหน่อยสิว่าในโซนนี้จะมีใครรวยกว่าฉันอีกไหม ระบบ รีบเปิดช่องแชทโซนเร็วเข้า"
เยี่ยอวี่เฟยจ้องมองช่องแชทโซนที่เลื่อนไวอย่างกับติดจรวดบนหน้าจอเสมือน เธอเพ่งสายตาดูอย่างละเอียดและพบว่าข้อความที่มีคนกดถูกใจเยอะจะถูกปักหมุดไว้ ทำให้ค้นหาได้ง่ายขึ้นเล็กน้อย
ในช่องแชทที่มีคนหนึ่งล้านคน ต่อให้มีแค่ส่วนน้อยที่ส่งเสียงพูด ความเร็วในการรันข้อความก็ไวมาก
ข้อความหายลับไปในพริบตาจริงๆ
ถ้าคิดจะย้อนดูข้อความเก่าๆ ฮ่าๆ ฝันไปเถอะ ข้อความก่อนหน้านี้ถูกดันหายไปหมดแล้ว จะพลิกหายังไงก็หาไม่เจอ
ดูข้อความที่ปักหมุดอยู่ด้านบนก่อน
[ซือโหย่วหลี่: ใครเปิดได้ผ้าพันแผลหรือยาบ้างไหมครับ ผมขอใช้ของทุกอย่างที่เปิดได้แลกเลย หรือหีบที่ตกได้ต่อจากนี้ยกให้คุณหมดเลยก็ได้ ขอแค่ผ้าพันแผลหรือยาห้ามเลือดสักนิดเถอะครับ]
[หลิวเจียเล่อ: แม่ครับ แม่ครับ แม่อยู่ที่ไหน? เล่อเล่ออัปเกรดแพไม้แล้วนะ แม่เห็นหรือเปล่า?]
เอ๊ะ~ยังมีสองชื่อที่คุ้นตาถูกคนกดถูกใจจนปักหมุดอยู่อีกเหรอเนี่ย ดูท่าคนใจบุญก็ยังมีเยอะเหมือนกันนะ
[อลิซ ไลลา: ตกมาทั้งวันได้แค่หีบไม้สองใบ ข้างในไม่มีน้ำสักขวดเลย จะกระหายน้ำตายอยู่แล้ว ใครก็ได้ช่วยแบ่งน้ำให้ฉันสักขวดได้ไหมคะ? ฉันร้องเพลงเก่งนะ เต้นก็ได้ด้วย]
[ไช่เป่าเอ๋อร์: ช่างเป็นภูตผีปีศาจสารพัดรูปแบบจริงๆ ตอนนี้ทุกคนต่างก็ขาดแคลนของกินของใช้ ใครเขาจะอยากดูร้องเต้นกันล่ะ มีใครอยากแลกไม้ไหม ฉันขอเอาไข่ที่เปิดได้กับเนื้อปูที่ตกได้มาแลก]
[หมิงเสี่ยวเสี่ยว: ทุกคนคะ ถ้าไม้ไม่พอสามารถแยกชิ้นส่วนหีบได้นะ หีบไม้หนึ่งใบแยกเป็นไม้ได้ 3 ชิ้น
หีบเหล็กแยกเป็นก้อนเหล็กได้ 2 ชิ้น ทั้งหมดเป็นทรัพยากรที่มีประโยชน์ อย่าทิ้งไปส่งเดชนะคะ]
[เผยหนานซิน: เสี่ยวเสี่ยวทั้งสวยทั้งใจดีจริงๆ เสียดายจังที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้ เห็นมันเกะกะเลยโยนทิ้งทะเลไปหมดแล้ว]
[นั่นสิๆ ปวดใจ +1]
[ปวดใจ +10086]
[ปวดใจ +เลขบัตรประชาชน]
ข้อความของหมิงเสี่ยวเสี่ยวถูกกดถูกใจจนปักหมุดไว้สูงสุดอย่างรวดเร็ว เยี่ยอวี่เฟยเห็นแล้วจู่ๆ ก็รู้สึกโมโห
เธอตบหน้าผากตัวเองดังปึก: "เยี่ยอวี่เฟย ยัยบ้าเอ๊ย ทำไมถึงลืมแย่งซีนหมิงเสี่ยวเสี่ยวเพื่อปั๊มชื่อเสียงนะ"
[เยี่ยอวี่เฟย: มีน้ำแร่กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขอแลกไม้ หิน และก้อนเหล็กค่ะ อีกอย่างถ้าพี่ชายเห็นฉันแล้ว
อย่าลืมกดเพิ่มเพื่อนฉันด้วยนะ]
โฆษณาประโยคนี้ถูกส่งซ้ำกันสามรอบ จนโควตาการแชทในโซนของเยี่ยอวี่เฟยในวันนี้หมดลง เธอเชื่อว่าต้องมีคนเห็นข้อความโฆษณาของเธอแน่ ตอนนี้ก็ได้แต่นั่งรอคนทักมาแลกเปลี่ยนเงียบๆ
"ระบบ อัปเกรดแพไม้เป็นระดับสามต้องใช้ทรัพยากรเท่าไหร่?"
【อัปเกรดแพไม้ (3): ไม้ ×62/150 วัสดุไม่เพียงพอ ไม่สามารถอัปเกรดได้】
การอัปเกรดแพใช้แค่ไม้ ดูเหมือนช่วงต้นเกมส์จะยังง่ายอยู่
แต่จากไม้ 20 ท่อนเพื่ออัปเป็นระดับสอง กลายเป็นว่าระดับสามต้องใช้ถึง 150 ท่อน แล้วระดับสี่จะต้องใช้เท่าไหร่กันเนี่ย?
พอมองดูในช่องแชทโซน ก็พบว่าคนส่วนใหญ่ทั้งวันตกได้แค่ 4 ถึง 5 หีบไม้ คนที่ซวยหน่อยก็ได้แค่ 1 ถึง 2 ใบเท่านั้น
นี่ขนาดเป็นช่วงคุ้มครองมือใหม่นะเนี่ย ถ้าพ้นช่วงคุ้มครองไปแล้ว เยี่ยอวี่เฟยคิดว่าพวกที่ตกได้แค่วันละหีบ
สองหีบเนี่ย ดีไม่ดีทั้งวันอาจตกไม่ได้เลยสักใบ จนต้องลงไปจับปลาด้วยมือเปล่าถึงจะได้วัตถุดิบมากิน
เป็นไปตามคาด พอเธอเพิ่งดูข้อมูลอัปเกรดแพเสร็จ ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความหลังไมค์ดัง "ติ๊งๆๆ" ไม่หยุด
ขณะที่กำลังจะละสายตาจากช่องแชทโซน จู่ๆ เธอก็เห็นข้อความหนึ่ง
[เผยเจิ้งเหอ: ใครมีเบ็ดตกปลาเหลือบ้าง สามารถใช้ทรัพยากรแลกได้ครับ]
เยี่ยอวี่เฟยเห็นข้อความของเขากำลังจะถูกดันหายไป เธอจึงรีบกดที่ชื่อของเขาเพื่อขอเพิ่มเพื่อนทันที
แน่นอนว่าไม่นานข้อความของเขาก็หายไปจากช่องแชท เยี่ยอวี่เฟยหัวเราะ "หึๆ" เธอจำได้ว่าในนิยาย
เคยเอ่ยถึงชื่อนี้ เขาเป็นตัวละครที่สามารถเคียงบ่าเคียงไหล่กับพระเอกของเรื่องได้เลยทีเดียว
และที่ต่างจากพระเอกในนิยายก็คือ เผยเจิ้งเหอน่าจะเป็นคนของทางการ
ตอนนี้เกมส์เพิ่งเริ่มต้น ต่อให้ทางการจะตั้งตัวได้ แต่การจะติดต่อประสานงานรวมกลุ่มกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
คำขอเป็นเพื่อนยังไม่ทันผ่าน เยี่ยอวี่เฟยก็ส่งข้อความไปก่อนหนึ่งประโยค พร้อมกับแนบรูปภาพเบ็ดตกปลาธรรมดาหนึ่งคันวางคู่กับเบ็ดที่ระบบแจกให้ไปให้ดู ความหมายก็คือ
"ฉันมีของที่คุณต้องการ ดูซิว่าคุณจะให้อะไรแลกได้บ้าง"
อีกฝ่ายรับแอดเพื่อนอย่างรวดเร็วและส่งข้อความมา:
"คุณอยากแลกเบ็ดตกปลากับอะไรครับ?"
เยี่ยอวี่เฟยตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา: "ฉันต้องการไม้ หิน และก้อนเหล็ก หรืออะไรก็ได้ที่คุณคิดว่าเหมาะสมค่ะ"
เผยเจิ้งเหอ: "ผมมีไม้ 50 ท่อน หิน 4 ก้อน แลกไหมครับ?"
เยี่ยอวี่เฟยไม่พูดพร่ำทำเพลง ระบบยังไม่เปิดฟังก์ชันแลกเปลี่ยนโดยตรง ดังนั้นต้องแลกเปลี่ยนโดยอาศัยความเชื่อใจ เธอจึงส่งเบ็ดตกปลาธรรมดาที่เปิดได้ไปให้ผ่านฟังก์ชัน "ซองแดง" ในช่องแชทเพื่อนทันที
ทางด้านเผยเจิ้งเหอที่เห็นข้อความซองแดงส่งมา ก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ...
จบตอนที่ 3