“ว้าว...”
“ว้าว!”
“โอ้โห!”
เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกันจากวิญญาณทั้งสี่ตนที่ยืนอยู่หน้าวิลล่าหลังใหญ่
ชายในชุดผ้าหยาบสีน้ำตาล ผู้ที่เคยเป็นคนลากรถสามล้อในเซี่ยงไฮ้ยุคสาธารณรัฐ มองคฤหาสน์ตรงหน้าด้วยตาเป็นประกาย
บ้านที่เขาเคยเห็นมาตลอดชีวิต เทียบไม่ได้เลยแม้แต่น้อยกับสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ตรงหน้าเขา
เขาตบไหล่ชายที่สวมชุดกีฬาแบรนด์ดังซึ่งเสียชีวิตในยุคปัจจุบัน แล้วถามอย่างตื่นเต้น
“วิลล่าสมัยของพวกเจ้าทุกหลังใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ?”
อีกฝ่ายกลืนน้ำลาย “พูดตรงๆ นะพี่ ผมก็เคยเห็นแต่ในอินเทอร์เน็ตเท่านั้นแหละ ของจริงยังไม่เคยเห็นเลย”
แม้แต่วิญญาณโบราณอย่างจ้าวปิงเต๋อและชายชุดคลุมแขนกว้าง ก็ยังยืนตะลึงอยู่กับที่
พวกเขาเคยได้ยินคำว่า “วิลล่า” มานานแล้ว แต่การได้เห็นของจริงต่อหน้าต่อตา เป็นอีกเรื่องหนึ่งโดยสิ้นเชิง
ขณะนั้น เจ้าหน้าที่ยมโลกก็กวักมือเรียก “จ้าวปิงเต๋อ มาทำเรื่องโอนกรรมสิทธิ์ได้แล้ว”
จ้าวปิงเต๋อรีบเดินเข้าไป เจ้าหน้าที่หยิบเอกสารออกมา
“ท่านเซ็นชื่อ ประทับตรา แล้วชำระค่าธรรมเนียมการโอน บ้านหลังนี้ก็จะเป็นของท่าน”
“ค่าธรรมเนียมเหรอ?” จ้าวปิงเต๋อชะงักไป เจ้าหน้าที่พยักหน้า ใช่ “ห้าร้อยหยวน”
“มันไม่แพงหรอก รีบจ่ายมาเถอะ” จ้าวปิงเต๋อนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ ล้วงกระเป๋า
ปรากฏว่ากระเป๋าทั้งสองข้างว่างเปล่า มันสะอาดยิ่งกว่าหน้าของเขาเสียอีก
“ท่านเจ้าหน้าที ข้าตายมาพันกว่าปีแล้ว และก็ไม่เคยมีลูกหลานส่งของเซ่นไหว้มาเลยสักครั้ง”
“แล้วข้าจะเอาเงินจากไหนมาจ่ายค่าธรรมเนียมล่ะ?” เจ้าหน้าที่ยมโลกถอนหายใจ
“ไม่มีเงินก็โอนไม่ได้” พูดจบ เจ้าหน้าที่ก็ยกมือขึ้น เตรียมจะยึดวิลล่ากลับทันที
จ้าวปิงเต๋อหน้าซีด รีบคว้าชายแขนเสื้อของอีกฝ่ายไว้ทันที “ท่านเจ้าหน้าที่ ท่านช่วยผ่อนผันให้ข้าสักวันได้ไหม?”
“เหลนรุ่นที่เจ็ดสิบแปดของข้าเป็นคนส่งวิลล่าหลังนี้มาให้ ถ้าเธอส่งบ้านมาได้ เธอก็น่าจะส่งเงินมาได้เหมือนกัน”
“คืนนี้ข้าจะไปเข้าฝันเธอเอง ขอเวลาเพียงแค่วันเดียว เดี๋ยวพรุ่งนี้ข้าจะนำเงินมาจ่ายแน่นอน”
วิญญาณอีกสามตนรีบช่วยกันพูดทันที “ใช่แล้วท่าน!”
“พวกเราเป็นผีที่ดีนะ ไม่เคยก่อเรื่องเลยสักครั้ง ท่านช่วยผ่อนผันให้เขาหน่อยเถอะ!”
ชายชุดผ้าหยาบรีบเสนอ “งั้นเอาแบบนี้ดีมั้ยถ้าท่านยอม พรุ่งนี้ให้เหลนของเขาส่งไก่ย่างมาเป็นของกำนัลให้ท่านด้วยก็ได้!”
ชายชุดกีฬาพยักหน้าหงึกๆ “หรือแฮมเบอร์เกอร์ก็ได้ครับ!”
เจ้าหน้าที่ยมโลกเงียบไปเขามีสีหน้าคงเคร่งขรึม แต่ในใจกำลังคิดว่า ไก่ย่างงั้นหรือ...ช่วงนี้ที่วังหลัง ของไหว้จากโลกมนุษย์คุณภาพแย่ลงทุกวัน ถ้ามีไก่ย่างดีๆ สักตัว ก็คงดีไม่น้อย เจ้าหน้าที่กระแอมเบาๆ ก่อนพูดอย่างไว้เชิง
“ก็ได้” “ผ่อนผันให้หนึ่งวันนะ พรุ่งนี้เวลาเดิม ฉันจะมาเก็บค่าธรรมเนียม ถ้าจ่ายไม่ได้ บ้านจะถูกยึดคืนทันที”
จ้าวปิงเต๋อแทบจะคุกเข่าลงด้วยความซาบซึ้ง “ขอบพระคุณท่านมาก!”
ทันทีที่เจ้าหน้าที่ยมโลกจากไป วิญญาณทั้งสี่ก็พุ่งเข้าไปในวิลล่าราวกับพายุ
“ทีวี เครื่องปรับอากาศ โซฟา เตียงซิมมอนส์!” ภายในบ้านมีทุกอย่างครบครัน
จ้าวปิงเต๋อนอนแผ่บนเตียงนุ่มๆ เปิดเครื่องปรับอากาศ และสัมผัสความอบอุ่นที่ไม่ได้รู้สึกมานานนับพันปี
จากนั้นเขาก็ตัดสินใจทันทีว่าคืนนี้ต้องไปเข้าฝันเหลนสาวให้ได้ ไม่อย่างนั้นบ้านหลังนี้คงถูกยึดคืนแน่นอน
เวลาสี่โมงเย็นที่โลกมนุษย์ เจียงหนิงหนิงเดินออกจากสถานีตำรวจ เธอแวะกินบะหมี่ชามใหญ่ ซื้อของใช้จำเป็นอีกเล็กน้อย
กว่าจะกลับถึงร้านจัดงานศพก็เกือบสองทุ่มแล้ว หลังอาบน้ำล้างหน้าเสร็จ เธอก็เปิดไลฟ์สดตามปกติ
แต่ทันทีที่เห็นจำนวนผู้ชม เธอก็ถึงกับชะงัก ห้าหมื่นคนงั้นเหรอ? ก่อนหน้านี้เธอเคยไลฟ์สดเกือบทั้งวัน
ยังมีคนดูไม่ถึงสิบคนเลยด้วยซ้ำ วันนี้เธอเพิ่งเริ่มไลฟ์สด แท้ๆ แต่กลับมีคนดูทะลุห้าหมื่นแล้ว
เจียงหนิงหนิงรีบถูมือด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็เข้าสู่โหมดทำงานทันที
“สวัสดีทุกคนค่ะ ข่าวดีนะคะ วันนี้ฉันทวงหนี้สำเร็จแล้ว เงินจำนวน 18,888 หยวน ถูกโอนเข้าบัญชีเรียบร้อยค่ะ”
ช่องแชตระเบิดทันที
[ยินดีด้วย!]
[พรุ่งนี้จะไปทวงหนี้ใครอีก?]
[พี่จ้าวจะโดนกี่ปี?]
[คุณลุงที่ช่วยมาเป็นยังไงบ้าง?]
[ดาบโบราณเป็นของที่ฝังไปพร้อมกับศพจริงหรือเปล่า?]
เจียงหนิงหนิงเลือกตอบเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวเองเท่านั้น
“พรุ่งฉันนี้ไม่ได้ออกไปทวงหนี้ค่ะที่ร้านมีลูกค้าเยอะมาก ต้องทำงานก่อน”
ผู้ชมงงกันไปหมด ลูกค้างั้นเหรอ ร้านจัดงานศพมีลูกค้าเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?
เจียงหนิงหนิงรวบผม พลางหยิบกระดาษสีเหลืองขึ้นมาพับ “พรุ่งนี้มีหลายคนอยากซื้อวิลล่าหลังใหญ่ค่ะ”
เธอเริ่มสาธิตการพับวิลล่ากระดาษไปพร้อมกับพูดคุย นิ้วเรียวยาวเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว
“สินค้าของฉันคุ้มค่ามากนะคะ ส่งให้บรรพบุรุษ ญาติพี่น้อง หรือคนที่จากไปแล้ว พวกเขาจะได้อยู่สบาย”
“สนใจซื้อกันบ้างไหม?” คอมเมนต์ถาโถมเข้ามาทันที
[เลิกขายของเถอะ! ไปทวงหนี้ดีกว่า!]
[ฉันมาดูดราม่า ไม่ได้มาดูเธอขายกระดาษนะ!]
[สตรีมเมอร์เพี้ยนๆ อีกแล้ว]
เจียงหนิงหนิงเลิกคิ้ว “ไม่อยากดูก็กดออกได้เลยนะคะ ฉันไม่ได้ขอให้ใครติดตามสักหน่อย”
“หรือโทรศัพท์ของคุณไม่มีปุ่มปิด?” ผู้ชมถึงกับเงียบไปชั่วขณะ คนอื่นพยายามเอาใจคนดูแต่เจียงหนิงหนิงไม่เคยทำแบบนั้น
ขณะที่เธอกำลังพับวิลล่าต่อ ประตูร้านก็เปิดออก และก็มีเด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา เจียงหนิงหนิงเงยหน้าขึ้นมามองทันที
“สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?” ภายใต้แสงไฟสว่างจ้า เธอสังเกตเห็นทันทีว่าเด็กสาวคนนี้ไม่มีเงา
และเท้าก็ไม่ได้แตะพื้น เธอเป็นวิญญาณนั่นเอง ยังไม่ทันที่เจียงหนิงหนิงจะพูดอะไร เด็กสาวก็คุกเข่าลง
“พี่คือคนที่ไลฟ์ทวงหนี้ใช่ไหมคะ คุณช่วยทวงหนี้แทนฉันหน่อยได้ไหม?”
“ฉันจ่ายค่าจ้างให้ได้!” พูดจบ เธอก็หยิบธนบัตรปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า และนั่นเป็นเงินกระดาษของโลกวิญญาณทั้งหมด
และกล้องก็ไม่สามรถจับภาพสิ่งเหล่านั้นได้ ผู้ชมจึงเห็นเพียงเด็กสาวหน้าตาดีคนหนึ่งคุกเข่าอยู่หน้ากล้อง
ช่องแชตเดือดขึ้นทันที
[เกิดอะไรขึ้น?!]
[นี่นักแสดงอีกคนเหรอ?]
[เด็กคนนี้อายุเท่าไหร่กันนะ?]
[บ้าไปแล้วเหรอ มาจ้างร้านรับจัดงานศพทวงหนี้เนี่ยนะ?!]
เจียงหนิงหนิงเหลือบมองคอมเมนต์ ก่อนนึกอะไรขึ้นได้ จริงสิเธอเคยลงอาคมป้องกันไว้รอบร้านนี่นา
ดังนั้นวิญญาณทุกตนที่เข้ามาในพื้นที่นี้ จะไม่สามารถซ่อนตัวได้ และตอนนี้...เด็กสาวคนนี้รีบร้อนเข้ามาจนลืมปิดสภาพวิญญาณของตัวเองเสียสนิทเลย