“ใครที่หวังจะได้เห็นการที่ทวงหนี้ คงต้องผิดหวังแล้วล่ะค่ะ” พี่จ้าวยิ้มให้กล้องอย่างมั่นใจ
“ฉันเป็นคนซื่อสัตย์ ไม่เคยทำอะไรผิดศีลธรรมหรอกค่ะ”
“เอาจริงๆฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะมาทวงหนี้ฉันยังไง”
“เอาล่ะ พวกเราออกไปกลางทะเลสาบกันเถอะ!”
แม้ในห้องแชตจะมีทั้งเสียงสนับสนุนและเสียงวิจารณ์ แต่พี่จ้าวก็ไม่ใส่ใจ เธอก้มลงยกตะกร้าปลาขนาดใหญ่ขึ้นเรือ
แต่เทันใดนั้น ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาห้าม “พี่ครับ ปลาพวกนี้จะปล่อยลงทะเลสาบไม่ได้นะครับ!”
พี่จ้าวชะงัก ก่อนหันมามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ชายหนุ่มสวมชุดกีฬา ใส่รองเท้าผ้าใบเก่า ๆ ที่ดูเหมือนนักเรียนธรรมดาคนหนึ่ง
เธอหัวเราะเบา ๆ “เด็กน้อย วันนี้วันพฤหัสนะ อายุแค่นี้ก็หนีเรียนแล้วเหรอ?”
“เป็นนักเรียนก็ควรทำตัวให้เหมือนนักเรียนสิ” ชายหนุ่มหน้าแดงเล็กน้อย แต่ยังพยายามอธิบาย
“ผมไม่ได้หนีเรียนครับ วันนี้เป็นวันหยุด แล้วปลาพวกนี้ก็เป็นปลากินทั้งพืชและสัตว์จริง ๆ คุณจะเอามาปล่อยลงทะเลสาบไม่ได้”
พี่จ้าวเบ้ปากใส่เขาทันที “เหลวไหล! นี่เพิ่งจะเดือนพฤษภาคม จะมีวันหยุดได้ยังไงกัน?”
“เด็กน้อย เธอสมควรอ่านหนังสือให้เยอะหน่อยนะ ดูสิว่าปลาพวกนี้เป็นปลากินพืชชัด ๆ จะกลายเป็นปลาที่กินทั้งพืชและสัตว์ไปได้ยังไง?”
“เด็กสมัยนี้นี่ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเอาซะเลย” เธอเหลือบมองยอดผู้ชม ตอนนี้ตัวเลขทะลุ 25,000 คน แล้ว
รอยยิ้มบนใบหน้าจึงยิ่งกว้างมากขึ้น ไม่เสียแรงที่เธอพยายามสร้างกระแสมาจริงๆ
“เอาล่ะทุกคน วันนี้เราเริ่มทำกิจกรรมกันเลยดีกว่า” ยังไม่ทันพูดจบ ชายหนุ่มก็รีบยื่นมือมาจับแขนเธอไว้อีกครั้ง
“พี่ครับ ฟังผมก่อน ปลาพวกนี้ปล่อยไม่ได้จริง ๆ ครับ!” สีหน้าของพี่จ้าวเปลี่ยนทันที
เธอมองเขาด้วยสายตาเย็นชา จากมุมที่กล้องไลฟ์สดมองไม่เห็น ก่อนจะพูดเสียงดังให้ผู้ชมได้ยิน
“การทำความดีนี่มันยากจริง ๆ เลยนะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งถูกกล่าวหาว่าติดหนี้ร้านจัดงานศพ”
“แล้วตอนนี้ยังมาเจอเด็กหนีเรียนมาขัดขวางอีก”
“นี่เด็กน้อย ถ้าเธอจับพี่ไว้แบบนี้ คนอื่นจะเข้าใจผิดคิดว่าเธอกำลังคุกคามผู้หญิงอยู่นะ”
ชายหนุ่มสะดุ้ง รีบปล่อยมือทันที ใบหน้าของเขาแดงเถือกด้วยความอับอาย
แต่เขาก็ยังยืนกรานคำเดิม “ผมไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นครับ แต่คุณปล่อยปลาพวกนี้ลงทะเลสาบไม่ได้จริง ๆ”
พี่จ้าวไม่แม้แต่จะฟังเขาพูดจนจบ เธอหันหลังแล้วก้าวขึ้นเรือทันที
ทันทีที่ขึ้นเรือ ตัวเรือก็โคลงเคลงอย่างรุนแรง น้ำกระเพื่อมเข้ามาในเรือจนหลายคนตกใจ
[เดี๋ยวนะ... เรือเหมือนจะรับน้ำหนักไม่ไหวแล้วนะ]
[ตอนเธอวางตะกร้าลง เรือก็แทบจม]
[ฉันเริ่มกังวลแล้วนะ...]
[ไอ้เด็กนั่นก็น่ารำคาญจริง แม่ไม่สอนให้อย่าไปยุ่งเรื่องชาวบ้านบ้างหรือไง?]
[พี่จ้าวใจดีขนาดนี้ แถมยังอุตส่าห์เตือนมันดี ๆด้วย]
พี่จ้าวเริ่มพายเรือออกจากฝั่ง แต่เพราะน้ำหนักของตัวเธอและตะกร้าปลา เรือจึงโคลงเคลงตลอดเวลา
“ทุกคนที่เพิ่งเข้ามา อย่าลืมกดติดตาม...” “โอ๊ย!” เรือเอียงกะทันหัน เธอเกือบเสียหลักตกน้ำ
ในเวลาเดียวกันนั้น เจียงหนิงหนิงก็มาถึงทะเลสาบแล้ว เธอนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์คันเล็ก พลางดูไลฟ์สดของพี่จ้าวผ่านโทรศัพท์
จู่ ๆ คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากัน ตั้งแต่วินาทีที่พี่จ้าวก้าวขึ้นเรือ ร่างกายของอีกฝ่ายก็ถูกปกคลุมด้วยพลังบางอย่าง
เป็นพลังที่มืดหม่น หนักอึ้ง และน่าหวาดหวั่น กลิ่นอายแห่งความตาย สำหรับคนทั่วไปอาจมองไม่เห็น
แต่ในฐานะผู้ฝึกวิชาเต๋า เจียงหนิงหนิงมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน เธอขยับนิ้วเล็กน้อย ก่อนส่งข้อความเข้าไปในไลฟ์สด
【คุณเจียง ร้านจัดงานศพ : ไลฟ์สดทวงหนี้】
“เด็กคนนั้นพูดถูกนะ ปลาพวกนี้เป็นปลากินทั้งพืชและสัตว์”
“หากปล่อยลงทะเลสาบ พวกมันจะล่าปลาเล็กและสัตว์น้ำชนิดอื่นเป็นอาหาร”
“แม้แต่ลูกเป็ดเล็กๆก็อาจตกเป็นเหยื่อได้ การทำบุญต้องอาศัยความจริงใจ”
“การกระทำที่ก่อให้เกิดการฆ่า ไม่ใช่การสะสมบุญ แต่เป็นการสร้างกรรม”
“โปรดเคารพชีวิต และมีเมตตาต่อสรรพสัตว์”
ข้อความยาวเหยียดปรากฏขึ้นกลางหน้าจอ พี่จ้าวอ่านจนจบ จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างดูแคลน
“คุณเจียงเอ๋ย คุณนี่ตลกจริง ๆเลยนะ คุณกล่าวหาฉันว่าฉันติดหนี้คุณ แล้วตอนนี้ยังมาสอนฉันเรื่องบุญบาบอีก?”
เธอส่ายหน้าด้วยท่าทางผิดหวัง “เราไม่ได้มีเรื่องบาดหมางอะไรกันแท้ ๆ แต่คุณกลับสร้างเรื่องใส่ร้ายฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
“ได้ งั้นฉันจะรอคุณอยู่ที่นี่ ถ้าคุณกล้าจริง ก็มาหาฉันสิ!”
เสียงเธอดังขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกำลังแสดงต่อหน้าผู้ชม
“ทุกชีวิตมีจิตวิญญาณ ถ้าคุณไม่มีศรัทธา อย่างน้อยก็ควรมีความเคารพบ้าง”
“คุณเคยเรียนหนังสือหรือเปล่า ทำไมเด็กรุ่นนี้ถึงได้ไร้มารยาทขนาดนี้นะ?”
“บ้างก็หนีเรียน บ้างก็เอาแต่ด่าคนอื่นบนอินเทอร์เน็ต เฮ้อ พ่อแม่ไม่เคยสั่งสอนกันเลยหรือไง?”
พี่จ้าวแสดงสีหน้าเคร่งขรึมราวกับกำลังเทศนา จากนั้นก็ยกมือขึ้นอย่างสง่างาม
“เอาล่ะอย่าไปสนใจเธอเลยดีกว่า เรามาปล่อยปลากันต่อดีกว่า”
“ขอให้พระโพธิสัตว์กวนอิมผู้เปี่ยมด้วยเมตตา โปรดประทานความสงบสุข ความมั่งคั่ง และสุขภาพแข็งแรงแก่ทุกคนในไลฟ์สดนี้ด้วยเถิด...” แต่ยังไม่ทันพูดจบ ห้องแชตก็ระเบิดขึ้นพร้อมกัน
[เดี๋ยวก่อน!!!]
[นั่นอะไรน่ะ?!]
[พระเจ้า!]
[ปลาตัวนั้นกระโดดขึ้นมาแล้ว!]
[มันกัดหัวลูกเป็ดเข้าให้แล้ว!!!]
ภาพในไลฟ์สดสั่นไหวอย่างรุนแรง กลางผืนน้ำปลาตัวใหญ่กระโดดพุ่งขึ้นมาจากตะกร้าอย่างกะทันหัน
ก่อนงับลูกเป็ดตัวหนึ่งที่กำลังว่ายน้ำอยู่ใกล้ ๆ อย่างแม่นยำ เสียงกรีดร้องดังขึ้นทันที
และในวินาทีนั้นเอง สีหน้าของพี่จ้าวก็แข็งค้างไปด้วยความตกใจ...!