ซ่งเว่ยเอาชีวิตรอดในดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยสัตว์กลายพันธุ์และความอดอยากมานานกว่าสิบปี ก่อนจะตายลงพร้อมความเสียใจเพียงหนึ่งเดียว...
เธอไม่เคยได้กินอิ่มเลยสักครั้ง
แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เธอกลับพบว่าตัวเองย้อนมาอยู่ในชนบทภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนยุค 70 ในร่างของหญิงสาวแสนสวยที่อ่อนแอและคลั่งรักจนไร้อนาคต
ข่าวร้ายคือ เจ้าของร่างเดิมมีดีแค่หน้าตา
ข่าวดีคือ ที่นี่ไม่มีรังสี ไม่มีสัตว์กลายพันธุ์ และหมู่บ้านที่เธออยู่ยังติดภูเขาซึ่งอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ!
สำหรับซ่งเว่ยแล้ว ที่นี่คือสวรรค์
เธอไม่สนความรัก ไม่สนชื่อเสียง และไม่สนพระเอกหน้าไหนทั้งนั้น
สิ่งที่เธอต้องการมีเพียงอย่างเดียว...
กินให้อิ่ม!
จากหญิงสาวผู้บอบบางในสายตาคนอื่น ซ่งเว่ยค่อย ๆ กลายเป็นหญิงแกร่งประจำหมู่บ้าน ล่าหมูป่า แบกต้นไม้ ต่อยพวกอันธพาล และเถียงผู้เฒ่าผู้แก่จนไม่มีใครกล้าหาเรื่อง
ชาวบ้านผิงอันต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
“ใครก็ได้ แต่อย่าไปหาเรื่องซ่งเว่ย!”
ทว่าชีวิตสงบสุขของเธอกลับเริ่มสั่นคลอน เมื่อเธอเก็บเด็กน้อยมอมแมมผู้หนึ่งกลับมาเลี้ยงดู
ไม่นานนัก พี่ชายของเด็กคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้น
อดีตทหารหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลา และตามเธอไม่เลิก
“นี่ น้องชายของคุณ”
ซ่งเว่ยยัดเด็กน้อยกลับคืนให้เขา
เด็กชายรีบกอดคอเธอแน่น
“ผมไม่เอาพี่ชาย ผมเอาพี่สาว!”
ส่วนชายหนุ่มกลับมองเธอด้วยสายตาจริงจัง
“ผมไม่มีบ้านแล้ว”
“แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน?”
“คุณเลี้ยงน้องได้ ก็น่าจะเลี้ยงพี่ได้เหมือนกัน”
ซ่งเว่ยมองสองพี่น้องตรงหน้าอย่างระแวง
หรือว่าพวกเขากำลังวางแผนจับเธอเป็นภรรยากันแน่?