นางเอกผู้มาพร้อมพลังต่อสู้เต็มพิกัด ปะทะ พระเอกหนุ่มมาดผู้ดีแต่ปากจัดแถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้น
เหตุการณ์ระเบิดครั้งใหญ่ในห้องทดลองส่งผลให้หลินถังต้องย้อนเวลากลับไปสู่ยุคสมัยอันแร้นแค้นและยากลำบาก ซ้ำร้ายเธอยังถูกผูกติดกับระบบลงชื่อเข้าใช้งานปริศนาที่เรียกว่าระบบเช็กอินอีกด้วย
หญิงสาวยังไม่ทันจะได้เปิดกล่องของขวัญสำหรับมือใหม่จากระบบเลยด้วยซ้ำ คู่หมั้นที่ผู้ใหญ่จับจองไว้ให้ตั้งแต่เด็กก็เดินเชิดหน้าชูคอเข้ามาหาถึงที่
จุดประสงค์ของเขาคือการมาขอถอนหมั้น
ส่วนเหตุผลน่ะหรือ ก็เพราะเขากำลังจะได้เข้าทำงานราชการ มีงานทำมั่นคงหรือที่เรียกกันว่าชามข้าวเหล็กแล้วนั่นเอง เลยมองว่าเธอไม่คู่ควรกับเขาอีกต่อไป
หลินถังมองผู้ชายหน้าตาธรรมดาแต่กลับพกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยมตรงหน้า พลางขยับริมฝีปากแดงระเรื่อเอ่ยคำสั้นๆ เพื่อตัดความรำคาญ
“ถอนไปเลย!”
หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านไปไม่ถึงเดือน อดีตคู่หมั้นหนุ่มที่เคยวาดฝันอนาคตไว้สวยหรูและตั้งใจจะเขี่ยเธอทิ้งกลับถูกไล่ออกจากงานด้วยสาเหตุบางอย่าง ในขณะที่หลินถังเพียงแค่เดินทางเข้าไปเดินเล่นในตัวอำเภอเพียงรอบเดียว เธอกลับได้ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ประจำสถานีวิทยุกระจายเสียงของโรงงานทอผ้าฝ้ายมาครองเสียอย่างนั้น
เสียงในใจของอดีตคู่หมั้นดังก้องขึ้นมาด้วยความเสียดายว่า
“ตอนนี้จะขอกลับไปคืนดี ยังทันไหมนะ”
ยุคสมัยนี้ช่างยากลำบากเหลือแสน
ถึงแม้เธอจะถูกพี่ชายทั้งสามคน รวมไปถึงพ่อและแม่ประคบประหงมดูแลเอาใจใส่ราวกับไข่ในหิน แต่การใช้ชีวิตก็ยังไม่ง่ายเลย จะกินข้าวก็ต้องใช้ตั๋วอาหาร จะซื้อผ้าก็ต้องมีตั๋วผ้า จะกินเนื้อสัตว์ก็ต้องหาตั๋วเนื้อ แม้กระทั่งจะซื้อสบู่สักก้อนมาใช้ก็ยังต้องใช้ตั๋วแลกซื้อ
ต่อให้พยายามประหยัดอดออมรัดเข็มขัดจนกิ่ว ชีวิตก็ยังน่าเวทนาอยู่ดี
หลินถังก้มมองอาหารสีดำคล้ำเละเทะในชามแล้วได้แต่เงียบกริบ พูดอะไรไม่ออก
โชคยังดีที่เธอมีระบบติดตัวมาด้วย อยากได้อะไรน่ะหรือ แค่ลงชื่อเข้าใช้งานก็ได้รับของแล้ว
หลายปีต่อมา
ชายหนุ่มรูปงามจ้องมองภรรยาตัวน้อยผิวขาวเนียนที่ดูบอบบางราวกับจะปลิวไปตามลม เขาพยายามควบคุมสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดก่อนเอ่ยถามด้วยความข้องใจ
“ได้ข่าวว่าเมื่อก่อนคุณเคยต่อยหมูป่าสองหมัดร่วงเลยเหรอ”
แววตาของหลินถังไหววูบเล็กน้อย ปลายนิ้วของเธอออกแรงกดเบาๆ จนแก้วน้ำเคลือบในมือบู้บี้ผิดรูปไปทันตา ทว่าน้ำเสียงกลับจริงจังและขึงขัง
“จะมีเรื่องแบบนั้นได้ยังไง คุณอย่าไปฟังคนอื่นพูดเหลวไหลนะ พวกเราเป็นปัญญาชน จะไปทำตัวป่าเถื่อนแบบนั้นได้ยังไงกัน”