จู่ๆ เซี่ยเสี่ยวก็จับพลัดจับผลูทะลุมิติมาเกิดใหม่ในยุค 60 แบบงงๆ กลายเป็น 'ยุวปัญญาชน' ตัวจ้อยในทีมการผลิตที่แสนจะกันดาร
แต่ดูเหมือนสวรรค์จะยังพอมีเมตตา มอบของวิเศษติดไม้ติดมือมาให้ เป็นมิติส่วนตัวที่มีทั้งน้ำพุทิพย์ จะปลูกผักหรือเลี้ยงไก่ก็ทำได้ดั่งใจนึก... ติดอยู่อย่างเดียวคือเธอ 'ไม่กล้าใช้' นี่สิ!
ก็แหงล่ะ ยุคนี้มองไปทางไหนก็เจอแต่คนผอมโซหน้าซีดเป็นไก่ต้มเพราะขาดสารอาหาร ขืนเธอบำรุงตัวเองจนผิวขาวออราจับ มีน้ำมีนวลจนกลายเป็นสาวสวยรวยเสน่ห์ผิดชาวบ้านเขา มีหวังโดนเพ่งเล็งจนงานเข้าแน่ๆ
นี่มันเข้าข่าย 'มีของดีแต่กินไม่ได้' ชัดๆ เซี่ยเสี่ยวได้แต่แหงนหน้ามองฟ้าแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ สวรรค์นะสวรรค์... ให้โชคมาทั้งที ทำไมต้องแถมความปวดใจมาให้ด้วยเนี่ย!