ฝาโลงศพที่ปิดไม่สนิท ล้วนเป็นเพราะคนตายยังมีเรื่องให้ห่วงหาอาวรณ์ก่อนสิ้นใจ
เมื่อปล่อยเวลาให้ผ่านไปเนิ่นนาน ห่วงนั้นจะกลืนกินจิตวิญญาณจนกลายเป็นมารร้าย หากไม่หาทางคลี่คลาย ลูกหลานในตระกูลจะต้องพบเจอกับความโชคร้าย
งานที่เยี่ยนซานเหอทำ ก็คือการคลายปมในใจให้กับคนตายเหล่านั้น
จนกระทั่งวันหนึ่ง นางกลับถูกคุณชายสามสกุลเซี่ยตามตอแยไม่เลิกรา เขาเอาแต่ยืนยันว่าตัวเขาก็มีปมในใจเหมือนกัน
เยี่ยนซานเหอปฏิเสธกลับไปทันควัน เรื่องของคนเป็นนางไม่ขอเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
คุณชายสามสกุลเซี่ยยิ้มกริ่ม "ใครๆ ก็บอกว่าข้าอายุสั้น เจ้าก็ถือเสียว่าข้ามาจองคิวไว้ล่วงหน้าก็แล้วกันนะ"
เยี่ยนซานเหอได้แต่ยืนเงียบ ไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ
หลังจากวันนั้น ผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวงต่างก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
คุณชายสามสกุลเซี่ยผู้นี้ วันนี้ไปเดินเลือกร้านชาด พรุ่งนี้ก็ไปโผล่ที่ร้านเครื่องประดับ
หลงจู๊ร้านเครื่องประดับมองดูข้าวของด้วยความสงสัย "คุณชายสาม ท่านกำลังเล่นงิ้วบทไหนอยู่หรือขอรับ"
ชายหนุ่มเลือกของต่อด้วยท่าทีสบายอารมณ์ "ข้ากำลังเอาใจภรรยาอยู่น่ะสิ"
เดี๋ยวก่อน ภรรยาอย่างนั้นหรือ
เขาเคยลั่นวาจาเอาไว้ไม่ใช่หรือ ว่าจะไม่ยอมดึงแม่นางบ้านไหนมาตกระกำลำบาก ต้องกลายเป็นแม่หม้ายทั้งที่สามียังมีชีวิตอยู่ ใครกันที่โชคร้ายถึงเพียงนั้น
เยี่ยนซานเหอถอนหายใจยาว "ข้าเอง"