เจียงซูหลันคือลูกสาวคนเดียวในรอบสามรุ่นของตระกูลเจียง เธอได้รับการทะนุถนอมราวกับไข่ในหินจากทั้งพ่อแม่และเหล่าพี่ชายมาโดยตลอด ทว่าความงามที่โดดเด่นของเธอนั้นกลับไปเข้าตาผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นที่คอยตามรังควานไม่เลิก
หลังจากมีคนกลางช่วยแนะนำหนทาง เจียงซูหลันจึงได้ไปดูตัวกับผู้อำนวยการโรงงานในเมืองซึ่งผ่านการหย่าร้างและมีลูกติด แต่แล้วเธอกลับมองเห็นหน้าต่างข้อความปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างไม่คาดฝัน
หน้าต่างข้อความ:【จะไปแต่งงานกับผู้ชายแก่ๆ ที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วทำไมกัน นอกจากจะหัวล้าน ไตพร่อง แล้วยังแก่เร็วก่อนวัยอีก ไม่พอยังต้องไปเหนื่อยเลี้ยงดูลูกของคนอื่นจนเติบใหญ่ แต่พอถึงวาระสุดท้ายแม้แต่จะได้ฝังในสุสานเดียวกันยังไม่มีสิทธิ์เลย】
ซูหลัน: ?
ในที่สุดเธอจึงได้ตระหนักว่า ตนเองเป็นเพียงตัวละครแม่เลี้ยงในละครย้อนยุคเรื่องหนึ่งเท่านั้น บทบาทของเธอมีไว้เพื่อปรนนิบัติสามีและเลี้ยงดูลูกๆ ของเขาอย่างดีที่สุด จนกระทั่งแม่แท้ๆ ของเด็กๆ หวนกลับมา เธอก็จะถูกทุกคนขับไล่ออกจากบ้านไปอย่างไม่ไยดี
เมื่อเจียงซูหลันตาสว่าง เธอก็จ้องมองคู่ดูตัวที่นั่งอยู่ตรงหน้า “ฉันได้ยินมาว่าผู้ชายที่อายุมากหน่อยมักจะมีปัญหาหัวล้าน ไตพร่อง แล้วก็แก่เร็วน่ะค่ะ คุณคงไม่ได้มีปัญหาพวกนั้นใช่ไหมคะ”
โจวจงเฟิง ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมทั้งฐานะครอบครัวและความสามารถเพิ่งเดินทางกลับมาถึงบ้าน เขาก็ได้รับโทรเลขฉบับหนึ่งแจ้งข่าวว่าปู่ของเขากำลังป่วยหนัก และท่านมีความหวังสุดท้ายคือการได้เห็นเขาแต่งงานและมีทายาทสืบสกุล
จึงมีคนแนะนำปัญญาชนหญิงที่ถูกส่งมาชนบทผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งให้เขารู้จัก โดยกล่าวว่าฝ่ายหญิงนั้นทั้งอ่อนโยนและมีความรู้ลึกซึ้ง
แต่ทว่าทันทีที่ได้พบหน้ากัน เขากลับถูกเธอต่อว่าอย่างรุนแรงเสียอย่างนั้น
โจวจงเฟิง: ?
สิบนาทีต่อมา หน้าต่างข้อความก็ปรากฏขึ้นอีกหลายแถว
【อินเทอร์เน็ตมีปัญหา ข้อความเพิ่งจะส่งออกไปได้หลังจากดีเลย์ไปสิบนาที หน้าต่างข้อความมาช้าไปหน่อย】
【นี่มันดูตัวผิดคนหรือเปล่า แต่ผู้ชายคนนี้หน้าตาคุ้นๆ นะ เขาไม่ใช่ตัวละครระดับเทพที่ปกติจะเพิ่งโผล่ออกมาในช่วงหลังของเรื่องหรอกเหรอ】
【เดี๋ยวนะ! หรือว่าซูซูจะรู้ตัวตนที่แท้จริงว่าอีกฝ่ายเป็นถึงคนใหญ่คนโต เลยแกล้งใช้วิธีที่แสนจะพิเศษแบบนี้เพื่อดึงดูดความสนใจจากเขากันแน่】
เจียงซูหลัน: ?
เจียงซูหลันที่กำลังสับสนงุนงง กลับกลายเป็นว่าเธอได้ดูตัวสำเร็จกับโจวจงเฟิง ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมระดับสุดยอดไปโดยไม่คาดคิด
ทิศทางของหน้าต่างข้อความจึงเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อครั้งที่เธอไปซื้อแสตมป์ที่ที่ทำการไปรษณีย์ ด้วยนิสัยรักความสะอาด เจียงซูหลันจึงก้มลงมองฝุ่นหนาเตอะที่เกาะอยู่ใต้โต๊ะ
หน้าต่างข้อความ:【เธอต้องรู้แน่ๆ ว่าใต้โต๊ะนั้นมีแสตมป์ชุด 'ทั่วทั้งภูผาและมหานทีแดงสะพรั่ง' ซุกซ่อนอยู่ กองนั้นมันมูลค่ามหาศาลมากเลยนะ】
ซูหลัน: ?
ระหว่างการเดินทางด้วยรถไฟเพื่อไปประจำการที่กองกำลังประจำเกาะพร้อมกับสามี เธอเดินไม่ทันระวังจนไปชนเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังอุ้มเด็กอยู่ เธอจึงรีบกล่าวขอโทษอีกฝ่ายในทันที
หน้าต่างข้อความ:【ซูหลันต้องรู้แน่ๆ ว่าผู้หญิงคนนั้นคือพวกค้ามนุษย์ที่ไปลักพาตัวหลานชายสุดที่รักของผู้บัญชาการมา เธอเลยจงใจเดินเข้าไปชนเพื่อสร้างสถานการณ์】
ซูหลัน: ?
และในตอนที่ลูกฝาแฝดของเธออายุครบ 3 ขวบ เธอได้หยิบหนังสือเรียนระดับมัธยมปลายที่ถูกเก็บจนฝุ่นจับมานานหลายปีขึ้นมา เพื่อใช้ปูพื้นฐานความรู้ต่างๆ ให้กับลูกๆ ของเธอ
หน้าต่างข้อความ:【โอ๊ยจะเป็นลม ผู้หญิงคนนี้รู้อนาคตอีกแล้วว่าปีหน้าจะมีการรื้อฟื้นการสอบเกาเข่ากลับมาใช้ใหม่ เธอเลยเริ่มเตรียมตัวอ่านหนังสือตั้งแต่ตอนนี้เลย】
ซูหลัน: ?
หลายปีผ่านพ้นไป
เจียงซูหลันอาศัยประโยชน์จากหน้าต่างข้อความ จนได้แต่งงานกับชายหนุ่มที่เพียบพร้อม มีลูกๆ ที่เป็นอัจฉริยะ ทั้งยังสามารถคว้าตำแหน่งจอหงวนเกาเข่ามาครองได้สำเร็จ และกลายเป็นผู้ชนะที่แท้จริงของชีวิต เมื่อมีคนมาไต่ถามเธอถึงเคล็ดลับความสำเร็จนั้น
เธอก็ทำเพียงส่งยิ้มให้ โดยไม่เอื้อนเอ่ยคำใด
หน้าต่างข้อความ (น้ำตาไหลพราก): ยอมแล้วจ้า ขอยกนิ้วให้ในความเก่งกาจนี้เลย
#หน้าต่างข้อความทำฉันดูตัวผิดคน #ดูตัวผิดคนแต่ดันได้แต่งกับคนที่ใช่ #ฉันอาศัยหน้าต่างข้อความที่เต็มไปด้วยข้อผิดพลาดเพื่อก้าวไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต